Ostrowski h. Grzymała, według Uruskiego, stara, lecz niezamożna rodzina mazowiecka. Nazwisko wzięli od wsi Ostrów nad Wisłą, w ziemi czerskiej, parafia Magnuszew, obecnie pow. Kozienice.
Ostrowscy herbu Grzymała zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Senator w rodzinie: Antoni Kazimierz, biskup inflancki 1752, kujawski 1763, arcybiskup gnieźnieński, prymas 1778-1784.
Genealogia
(osób: 36)
• ANTONI Franciszek Rafał Ostrowski z Ostrowa h. Grzymała (30 X 1767-27 X 1825), s. Wojciecha i 2ż. Balbiny Czarnieckiej (Czarneckiej), prawnik, sędzia, poseł; tytułowany podkomorzym 1802; dziedzic dóbr Skotniki, parafia Góra św. Małgorzaty, pow. Łęczyca; w aktach także: Antoni Franciszek Rafael; ur. Skotniki Dwór, chrz. z wody 30 X 1767, uwagi: dziecko Magfic sędziego łęczyckiego; zm. Warszawa, lat 58, poch. Cm. Powązkowski, Katakumby, rząd 4, miejsce 5 (PSB t. 24/546; MK Góra św. Małgorzaty; Cm. Pow.); ż. (ok. 1800) Brygida Zabokrzecka h. Sulima (1773-9 II 1845), c. Hilarego i Julianny Kamieńskiej; w aktach także: Zabokrzycka, Żabokrzycka; zm. Warszawa, lat 72 (Kur. Warsz.; MK Warszawa: św. Andrzej); 1v. (ok. 1790) Ludwik Wieszczycki h. Grzymała (ok. 1760-ok. 1800), s. Jacka i Małgorzaty Mikulskiej; dzieci: Ksawery, Ludwik, Aleksander, Nepomucena, Józefa.
• NEPOMUCENA Ostrowska h. Grzymała, voto Porzycka (ok. 1806-1869), c. Antoniego i Brygidy Zabokrzeckiej; zamieszkała w Warszawie; ur. prawd. Skotniki Dwór, parafia Góra św. Małgorzaty, pow. Łęczyca; według aktu ślubu ur. Dzieronia (?), ówczesny obwód Łęczyca; zm. Warszawa, lat 63, wdowa (MK Góra św. Małgorzaty; MK Warszawa: św. Barbara); m. (4 XI 1840 Warszawa) Stanisław Gerard Porzycki (1784-p. 1869), s. Franciszka i Katarzyny Kowalewskiej, archiwista w Komisji rządowej spraw wewnętrznych i duchownych 1840; ur. Ropele, ówczesny obwód Przasnysz, chrz. 1784 (MK Ciechanów); ślub w parafii św. Andrzeja, miejscowość: Warszawa, uwagi: on wdowiec lat 56, ona panna lat 29 (!), przy familii zostająca, świadkowie: Wojciech Bojarski, naczelnik wydziału kontroli w Komisji rządowej skarbu, Michał Pągowski, naczelnik Kuratorium okręgu naukowego, obaj pełnoletni, w Warszawie zamieszkali (MK Warszawa: św. Andrzej); dzieci: 1. Stanisława (I) (ur. 1842), 2. Stefania Teodora Ludwika (ur. 1845), 3. Stanisława (II) Klementyna Antonina (1845-po 1871), ur. Warszawa, mąż: (1871 Warszawa) Zygmunt Twarowski (ok. 1840-po 1871), s. Ludwika i Zofii Osuchowskiej (MK Warszawa: św. Barbara); 4. Feliks Stanisław Mikołaj (ur. 1847) – Porzyccy.
Źródła: Bork. Sp. 296; Nies. t. 7/202; Sęcz.; Szl. Król.; Urus. t. 13/95-96.
Ostrowski h. Korab, rodzina sieradzka, dawniej zwani Zdzieszkami, zapewne jednego pochodzenia ze słynną rodziną Łaskich tego herbu oraz Chociszewskimi z Chociszewa w pow. sieradzkim. Nazwisko wzięła od Ostrowa (Ostrowia) w pow. sieradzkim. Wieś ta już XVI wieku uległa podziałowi na Ostrów-Kusznio i Ostrów-Winków (AGZ Kalisz). Jedna linia przeszła w XVI wieku na wyznanie kalwińskie, lecz wkrótce wygasła. Linia katolicka doszła do znaczenia w połowie XVIII stulecia poprzez związek małżeński chorążego sieradzkiego Jana Kazimierza z Petronelą Moszyńską herbu Łodzia, ostatnią ze swojej rodziny, dziedziczką dóbr Nakło, Kruszyna, Wielgomłyny, Zalesie i innych. Przez długi okres czasu – od XVII do końca XIX wieku – do Ostrowskich należały rozległe dobra Maluszyn w gubernii piotrkowskiej, obenie w pow. radomszczańskim, gminie Żytno. Z tej rodziny: 1 senator — 1831.
Genealogia
(osób: 116)
• ALEKSANDER Ostrowski z Ostrowia h. Korab (12 IX 1810-1897), s. Wojciecha (Michała) i Józefy Potockiej,
ziemianin, działacz społeczno-gospodarczy, uczestnik powstań; członek
rady stanu i dyrektor komisji spraw wewnętrznych Królestwa Polskiego,
prezes Tow. Kredytowego Ziemskiego, uczestnik powstania listopadowego
1830/31; dziedzic Maluszyna k/ Kalisza w ówczesnej gubernii
piotrkowskiej; ur. Maluszyn (obecnie pow. radomszczański, gm. Żytno),
zm. tamże; ż. (ok. 1840) Helena Morsztyn (Morstin) z Raciborska h. Leliwa (ok. 1818-1892), c. Ludwika z Pławowic i wojewodzianki Marianny hr. Ostrowskiej h. Rawicz; dzieci: August, Jan, Józef, Maria, Ludwika.
• MARIA Ostrowska h. Korab (ok. 1844-1925), c. Aleksandra i Heleny Morsztyn; ur. Maluszyn w gub. piotrkowskiej; m. (1862) Stanisław hr. Potocki h. Pilawa (1836-30 III 1882), s. Tomasza z linii chrząstowskiej i 1ż. Marii Aleksandrowicz,
porucznik artylerii, właściciel dóbr Praszka (Prażka) w Królestwie
Polskim; według innych żródeł, ślub odbył się w 1868; ur. Moskorzew w
Kieleckiem, zm. Praszka k/ Łodzi; dzieci: Helena, August – Potoccy.
Źródła: Bork. Rocz. t.2/604-605; Kos. t.2/422, t.3/277-278; Urus. t.13/97-99.
Korczak
Ostrowski h. Korczak, rodzina małopolska, wymieniona przez Paprockiego w 1584 r. Stanowią zapewne odgałęzienie Krupskich z Krupego i wyszli prawdopodobnie ze wsi Ostrów koło Krasnegostawu, należącej niegdyś do dóbr Krupe – gniazda Krupskich. Uruski twierdzi jednak, że nazwisko wzięli od wsi Ostrów, w woj. sandomierskim, która to wieś miała być jeszcze w XIX wieku w ich posiadaniu. Z Małopolski przenieśli się m. in. na Ruś Czerwoną i na Litwę.
Marcin, podkomorzy bełski 1477. Jakub, wojski gródecki 1566. Sebastian, cześnik sanocki 1602. Jan, starosta kampinoski, elektor 1632 r. z woj. ruskiego. Mateusz, dworzanin królewski, dzierżawca kampinoski 1640. Aleksander, podstarości nowokorczyński, żonaty z Teofilą ze Skobina 1661 roku. Ignacy i Stanisław, elektorowie 1697 roku z woj. sandomierskiego.
Ostrowscy herbu Korczak zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, zapisani do ksiąg szlachty ówczesnej guberni lubelskiej, oddział podlaski.
• STANISŁAW Ostrowski h. Korczak (ok. 1770-po 1805), s. Wojciecha i NN.; jego syn został wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1843 r. z herbem Korczak, zapisany do ksiąg szlachty ówczesnej guberni lubelskiej, oddział podlaski (Urus.; Sęcz.; Szl. Król.); ż. (ok. 1800) Małgorzata Malinowska (ok. 1780-po 1805); dzieci: Franciszek.
Źródła: Bork. Spis 296; Nies. t. 7/204; Sęcz.; SGKP t. 7/700; Szl. Król.; Urus. t. 13/99.
Ostrowski h. Nieczuja, vel Zdzierzek-Ostrowski, z przydomkiem Zdzierzek (także Zdzieżek, Zdzieszek), rodzina małopolska, osiadła w dawnym woj. sandomierskim i sieradzkim, wymieniona przez Paprockiego w 1584 roku. Zdaje się, że pochodzą od Zdzierżków (od imienia Zdzierżysław) vel Zdzieżków, którym dają w herbarzach herb Jastrzębiec. Co ciekawe, z tym przydomkiem występują także Ostrowscy herbu Korab.
Rodowym gniazdem Ostrowskich Nieczujów była zapewne wieś Ostrówek, niegdyś w pow. opatowskim, w parafii Szewna (obecnie Ostrówek stanowi część miasta Ostrowiec Świętokrzyski). Dziedzicem tej wsi był w 1508 r. Bernard Ostrowski herbu Nieczuja.
Stanisław Zdzieszek-Ostrowski, opat przemęcki, teolog, polemista 1596 (PSB). Kacper, rotmistrz halicki 1650, a jego brat Baltazar, komornik halicki 1631, pisarz ziemski trembowelski. Felicjan, syn Baltazara, skarbnik sanocki, podstoli trembowelski, pisarz grodzki halicki 1677. Józef, podpisał elekcję 1764 r. z woj. pomorskim. Jan, dziedzic dóbr Złotopole 1756.
Ostrowscy herbu Nieczuja zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Galicji, oraz w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, zapisani do ksiąg szlachty ówczesnej guberni lubelskiej. Zdaje się, że Ostrowscy wylegitymowani w XIX wieku z tym herbem, a pochodzący ze wsi Ostrowe, w pow. przasnyskim, należeli właściwie do herbu Kościesza.
Genealogia
(osób: 158)
• PAWEŁ Ostrowski h. Nieczuja (ok. 1785-13 III 1843), s. Mikołaja i Marii Ropelewskiej, właściciel części szlacheckiej we wsi Smoleń-Trzcianka, w pow. przasnyskim, parafia Węgra; pochodzący po Janie, dziedzicu dóbr Złotopole w 1756 r.; wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim ok. 1843 r.; ur. Trzcianka, parafia Węgra, zm. tamże (Urus.; Szl. Król.; Sęcz.; MK Węgra); ż. (ok. 1808) Joanna Smoleńska (ok. 1790-11 II 1861); zm. Trzcianka; dzieci: Onufry, Antoni, Walenty.
• FEBRONIA Ostrowska h. Nieczuja, voto Krośnicka (ok. 1810-po 1847), c. Pawła i Joanny Smoleńskiej; zamieszkała Smoleń Trzcianka, w pow. przasnyskim, parafia Węgra; później mieszkała we wsi Borkowo Boksy ok. 1847; ur. Smoleń Trzcianka (MK Węgra); ż. (1830 Węgra) Ksawery Krośnicki (ok. 1800-1847), s. Jana i Apolonii Wilkowskiej; ślub w parafii Węgra (MK Węgra); dzieci: 1. Teofila Felicjanna (ok. 1835-1892), w aktach występuje także jako Tekla; ur. Smoleń Trzcianka, parafia Węgra, zm. Łysakowo, lat 57 (MK Łysakowo), 1v. (1856 Węgra) Gabriel Grabowski (ok. 1830-po 1856), s. Wojciecha i Magdaleny Chełchowskiej, 2v. (1862 Węgra) Jan Rudziński (ok. 1830-po 1892), s. Teofila i Małgorzaty Roman h. Ślepowron; 2. Leon Ezechiel (ur. 1836 Trzcianka); 3. Konstancja (ok. 1847-po 1873), ur. Borkowo Boksy, mąż: (1873 Łysakowo) Franciszek Zakrzewski (ok. 1833-po 1873), s. Jana i Marianny Olszewskiej; ur. Bołonki; ślub w parafii Łysakowo, miejscowości: Pońki i Łysakowo, uwagi: on lat 40, wdowiec po Annie Murawskiej, ona panna lat 26 (MK Łysakowo) – Krośniccy.
Źródła: Bork. Sp. 297, 536; Krzep. Małop. 73; Nies. t. 7/205; Pap. 466; Sęcz.; Szl. Gal.; Szl. Pol.; Urus. t. 13/101-102.
Ostrowski h. Rawicz, vel Rawita-Ostrowski, licznie rozrodzona rodzina małopolska, gałąź Grotów ze Słupczy i Ostrowa. Mają się zdaniem heraldyków wywodzić, jak wszyscy Rawiczanie, od księcia śląskiego Kochana.
W miarę rozradzania się, stracili pierwotne znaczenie. Ostrowscy używali licznych przydomków, takich jak: Grot, Warsz, Prandota, Mściszek, Mściszkowicz, Krupa, Mantula, Mantulewicz, Miętus, Jędrzejkowicz, Bernatek, Tomaszczyk, Kot, Trąba, Trąbicz, Mściszek-Trąbicz itd.
Ich gniazdem ma być wieś Ostrów w pow. lubelskim, parafii Rudno, odwieczna siedziba Rawiczan leżąca po obu brzegach rzeki Wieprz, na granicy powiatów lubelskiego i stężyckiego, pierwotnie radomskiego, jedna z większych własności ziemskich w tym powiecie, gdzie dziedziczyli w 1496. Nowsze opracowania wskazują na Ostrów w dawnym pow. sandomierskim (dzisiejszy Ostrowiec Św.) i pobliski Mychów in. Michów ze średniowiecznym grodziskiem, gdzie już w latach 1430-1466 byli właścicielami Ostrowscy i Mychowscy z przydomkami Warsz i Grot (Krzep. Młp.).
Do połowy XV wieku Ostrów w pow. lubelskim pozostawał w całości. W XV wieku Ostrowscy rozdzielili się na dwie gałęzie: na Ostrowie Wielkim i na Ostrowie Małym, przy czym oba te majątki stale pozostawały w rękach rodziny aż do końca XVIII wieku. Przedstawiciele gałęzi na Ostrowie Małym, Jan i Mściszek, są protoplastami dwóch linii. Od Mściszka wywodzą się Ostrowscy Mściszkowie, a od Jana – Ostrowscy, zwani Krupami.
Ostrowscy używali za Piastów tytułu hrabiowskiego i ten nadany został jednej linii przez króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III w 1798. Z nich: 3 kasztelanów krakowskich, 1 prezes senatu Królestwa Polskiego, 1 arcybiskup lwowski, 2 wojewodów, 2 ministrów i 7 kasztelanów 1279 — 1831.
Genealogia
(osób: 328)
• ANTONI Jan hr. Ostrowski h. Rawicz (1782-4 XII 1845), s. Tomasza i 2ż. Apolonii Ledóchowskiej, polityk, ekonomista, senator kasztelan Królestwa Polskiego, powstaniec 1831, publicysta; poseł na sejm 1809, senator-kasztelan 1817, wojewoda Król. Kongresowego 25 I 1831, naczelny dowódca gwardii narodowej 1831; kawaler Orderu Św. Anny i Św. Stanisława 1 klasy; założył miasto Tomaszów Mazowiecki; dziedzic na Tomaszowie Mazowieckim, Ujeździe, Sangrodzie, Cekanowie, Zawadach i innych; ur. Warszawa, zm. Les Maderes k/ Tours, Francja; 1ż. (1805) Józefa Morska h. Topór (1787-1813), c. Onutrego, kasztelana kamienieckiego i Julii Rozwadowskiej h. Trąby, stolnikówny kołomyjskiej, dziedziczka na Bolestrzycach w pow. przemyskim, oraz Zawieprzycach w pow. lubelskim; dzieci: Tomasz, Jan, Stanisław, Julia; 2ż. (1821) Antonina Józefa Michałowska h. Poraj-Jasieńczyk (ok. 1800-27 IV 1871), c. Józefa, senatora Rzeczypospolitej Krakowskiej i Tekli Morsztyn h. Leliwa; dzieci: Tadeusz, Kazimierz, Teresa, Tekla.
• JULIA (Julianna) Ewa hr. Ostrowska h. Rawicz (1766-3 VIII 1803), c. Tomasza i 1ż. Józefy Godlewskiej; m. (1785 Warszawa) Antoni Bartłomiej hr. Halka-Ledóchowski h. Szaława (ok. 1760-po 1800), starosta hajsyński; dzieci: Józef, Ignacy, Tadeusz, Apolonia – Ledóchowscy.
Źródła: Bork. Rocz. t. 1/301-302, t. 2/232-234; Bork. Gen. 436-441; Kos. t. 1; Krzep. Małop.; Nies.; Urus. t. 13/102-109.
Rogala
Ostrowski h. Rogala, vel Biberstein-Ostrowski, w Prusach Zachodnich. Używali przydomku Biberstein (Bibersztein).
Źródła: Urus. t. 13/109.
Ślepowron
Ostrowski h. Ślepowron,
w północnym Mazowszu i na Podlasiu. Nazwisko wzięli zapewne od wsi
Ostrowe w dawnym powiecie przasnyskim, parafii Krzynowłoga Mała.
Ostrowscy podpisali z ziemią ciechanowską elekcje królewskie: 1648,
1697, 1764. Niektórzy przenieśli się na m. in. Podlasie. Zostali
wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862,
niektórzy z herbem Nałęcz.
Genealogia
(osób: 38)
• AUGUST vel Augustyn Ostrowski h. Ślepowron (ok. 1760-po 1810), zamieszkały Genczyce, obwód łukowski (Urus.); ż. (ok. 1790) Tekla Łuszczyńska (ok. 1770-1831), c. Michała i Cecylii Drozdowskiej; zm. Warszawa (MK Warszawa: św. Jan); dzieci: Aleksander.
• JOANNA Ostrowska h. Ślepowron (ok. 1720-po 1740); m. (1739) Aleksander ks. Światopełk-Czetwertyński (ok. 1710-1769) (PSB); dzieci: m. in. Wincenty ks. Czetwertyński (ok. 1740-po 1770), żonaty z Teresą Kurdwanowską h. Półkozic.
Źródła: Bork. Sp. 297; Nies.; Szl. Król.; Urus.; Żern. t.2/168.
Ostrowski h. Tępa podkowa, osiedleni m.in. na Litwie, Wołyniu i Pokuciu.
Jan, pułkownik wojsk królewskich, poseł na sejm 1710 r. Feliks, strażnik celny 1848 r.
Ostrowscy herbu Tępa podkowa wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862, w gub. kowieńskiej 1837-1866, wołyńskiej 1858 r.
Źródła: Bork. Spis 297; Nejm.; Nies.; Urus. t. 13/110-111.
Ostrowski h. Topór (in. Pałuka, Starża), vel Starża-Ostrowski, w Wielkopolsce i na Kujawach. Właściwie są odgałęzieniem rodu Pałuków, lecz podobnie jak niektóre inne rodziny herbu Topór-Pałuka, używali przydomku Starża charakterystycznego dla małopolskich Toporczyków.
Nazwisko wzięli od wsi Ostrów. Stanisław, sędzia ziemski kujawski 1359 r. Janko, podstoli brzeski 1363 r. Stefan Puczek 1419 roku. Przesdrzew, burgrabia brzeski 1469 r., a radziejowski 1475 r. Bogusław, cześnik inowrocławski 1472 r.
Herbarze notują także małopolskich Starżów-Ostrowskich ze wsi Ostrowce, w dawnym pow. wiślickim, jednego pochodzenia z Nasionami (Nasion) herbu Topór.
Źródła: Bork. Spis 297; Dw. Teki (Regesty); Urus. t. 13/111-112.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz