Wereszczaka h. Kościesza, oraz h. Lis, wydają się stanowić jeden ród, chociaż dawni autorzy dają im dwa różne herby. Byli w woj. brzeskim litewskim, a także w innych województwach wschodnich.
SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
• Gromadzenie oraz analiza danych
• Dostęp do aktualnej bazy - kontakt
• Gotowe genealogie do wydrukowania w formacie pdf
Wereszczaka h. Kościesza, oraz h. Lis, wydają się stanowić jeden ród, chociaż dawni autorzy dają im dwa różne herby. Byli w woj. brzeskim litewskim, a także w innych województwach wschodnich.
Wierszewski h. Nałęcz, oraz h. Wiersza, vel Wierszeski, Wierszowski, na Mazowszu, w pow. warszawskim 1573 r. (Okol.). Byli też Wierszewscy w Wielkopolsce.
Wilkowujski h. Prus I, oraz h. Senniki, vel Wilkowuyski, Wilkowójski, Wilkowoyski, Wilkowojski, na Mazowszu, w ziemi ciechanowskiej, skąd przenieśli się m.in. do ziemi wiskiej. W XIX wieku są także w Wielkopolsce. W niektórych opracowaniach błędnie drukowani, jako Wilkownyski, zamiast Wilkowuyski (Bork.).
Waśniewski h. Bończa, vel Waśniowski, rodzina mazowiecka, znana Paprockiemu w 1584 r. Pisze o nich: „Waśniewscy na Mazowszu z mławskiego powiatu dom rozrodzony”.
Włodkowski h. Doliwa, vel Włotkowski, w dawnej ziemi łomżyńskiej, notowani w aktach już 1500 r. W XVIII wieku niektórzy z nich zamieszkiwali w Wielkopolsce oraz w ówczesnej Galicji.
Witosławski h. Jastrzębiec (in. Boleścic), vel Bolesta-Witosławski, Witosłaski, rodzina mazowiecka wywodząca się ze wsi Witosławice, w pow. płockim, w parafii Drobin.
Więckowski h. Prus I (oraz h. Prus II i Prus III), vel Prus-Więckowski, Wienckowski, Więczkowski, rodzina sieradzka, używała różnych przydomków, takich jak Kordek, Tryksa (Trixa) i Jędrzejkowicz.
Weber h. Szampach, rodzina baronów niemieckich, piszących się von Rittersdorf. Zasłużyła się w wojsku litewskim. W Polsce otrzymała indygenat już w roku 1390.
Włostowski h. Ciołek, rodzina wielkopolska, wzięła nazwisko od wsi Małe Włostowo w pow. kościańskim, gdzie dziedziczyła już w 1400 r. (AGZ Kościan, Poznań). Z nich: 2 kasztelanów w latach 1410 — 1637.
Witwicki h. Sas,
rodzina drobnoszlachecka, licznie rozrodzona na Rusi Czerwonej, w ziemi
przemyskiej, ale też rozproszona po całej Rzeczypospolitej, m. in. w
Małopolsce i Wielkopolsce. Ich wsią gniazdową jest Witwica k/ Bolechowa w
powiecie doliniańskim (SGKP). Używali następujących przydomków:
Buzdewicz, Demkowicz, Didowicz, Baranowicz, Floka, Harmaga, Hatastowicz,
Iwanczyniec, Iwachnowicz, Koszczyniec (Koszyniec), Kockowicz, Lichacki,
Lejbiniec, Ławrowicz, Menteszewicz, Mirowicz, Pilik, Płytka, Popowic,
Prokopowicz, Sieczka, Turyła, Waśkiewicz, Waśkowicz, Wasylkowicz.
Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim ok. 1840 r. Z
nich: 1 biskup 1678 — 1697. Witowski h. Rola, vel Witoski, rodzina z ziemi łęczyckiej, wymieniona w Herbarzu Paprockiego w 1584 r. Wyszli zapewne ze wsi Witowice Wielkie, w powiecie radziejowskim.
Wilkoński h. Odrowąż,
rodzina wielkopolska, wywodząca się ze wsi Wilkonice Wielkie i Małe w
dawnym pow. kościańskim, oraz Wilkoniczki k/ Kcyni w pow. krobskim. W
1393 r. Wilkonice były własnością Stanisława Wilkońskiego, a w 1427 r.
Dersława Wilkońskiego. Następne pokolenia osiedlały się również w innych
powiatach Wielkopolski. Z nich 1 kasztelan w latach 1737 — 1765. —
Franciszek (zm. 1765), kasztelan krzywiński od 1737. Byli właścicielami
m. in. dóbr Wapno, Stołężyn, Wilkonice, Grabonóg i Krajewice w
Poznańskiem. Wierzejski h. Jelita, nazwisko ich dawniej pisano Wierzeyski, Wyrzejski, Wyrzeyski, podobno również Wyrzyski, i do końca nie wiadomo, czy wszyscy oni stanowią jedną rodzinę.
Węgliński h. Godziemba, vel Węgleński, rodzina rozrodzona w ziemi łęczyckiej, jednego pochodzenia z Lubrańskimi, Dąmbskimi i Wysockimi.
Według dawnych herbarzy, mieli wziąć nazwisko od wsi Węglin w pow.
lubelskim, parafii Konopnica.
Walknowski h. Wieruszowa (in. Wierusz), vel Wierusz-Walknowski, Walknoski, Walchnowski, Waliknowski, Walichnowski etc., przydomków Wernisz i Wierusz, stara rodzina w Sieradzkiem.