Roszkiewicz h. Gozdawa odm. (in. Gozdawa III), otrzymali nobilitację w Rzeczypospolitej w 1775 r. Herbarze wymieniają ponadto Roszkiewiczów herbów: Łodzia i Wadwicz.
SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
• Gromadzenie oraz analiza danych
• Dostęp do aktualnej bazy - kontakt
• Gotowe genealogie do wydrukowania w formacie pdf
Roszkiewicz h. Gozdawa odm. (in. Gozdawa III), otrzymali nobilitację w Rzeczypospolitej w 1775 r. Herbarze wymieniają ponadto Roszkiewiczów herbów: Łodzia i Wadwicz.

Rożniatowski h. Ostoja, vel Roszniatowski, rodzina sieradzka, osiedlona m.in. w Wielkopolsce. Pisali się z Rożniatowic i z położonej w pobliżu, wsi Ostoja. Pisali się także z Dobrzynic, w woj. krakowskim 1570 r. Na Rusi byli także Rożniatowscy herbu Sas.
Ich wieś gniazdowa – Rożniatowice (w XVI wieku pisana Roznyathovicze), w parafii Łobudzice, w dawnym pow. piotrkowskim, obecnie w pow. Bełchatów, w woj. łódzkim. W XVI wieku łany kmiece dawały dziesięcinę plebanowi w Drużbicach, dworskie zaś do Łobudzic.
Według regestów poborowych pow. piotrkowskiego z 1552 r., w części Krzysztofa Roszniatowskiego było 12 osadników, 5 łanów, młyn, karczma. Część Mateusza Roszniatowskiego miała 1 osadnika (Pawiński, Wielkp. t. 2/260). W 1722 r. wsie Ostoja i Rożniatowice należały już do Wojciecha Trzebickiego, kasztelanica spicymirskiego.
Stanisław Rożniatowski otrzymał wójtostwo w mieście Radomsku 1502 r. Jan z Dobrzynic 1530 r., jego córka Barbara za Trepką. Marek i Jacek, dziedzice Rożniatowa i Ostoi. Jacek z Ostoi podpisał elekcję 1648 r. z woj. sieradzkim. Florian, syn Zygmunta, ustąpił części Rożniatowa bratu Stanisławowi 1632 r. (Ks. Gr. Piotr.).
Genealogia
(osób: 49)
• HELENA Rożniatowska h. Ostoja (ok. 1640-1707/23), dziedziczka wsi Jankowo koło miasta Pakość, w pow. gnieźnieńskim; wspólnie z mężem Maciejem z Oporowa Ostrowskim spisują 26 II 1685 r. kontrakt za Janem Lubomęskim, zapewne dotyczący dzierżawy Jankowa, suma vadium 5. 500 złp. (Dw. Teki; AGZ Gniezno); oboje małżonkowie są 1685 r. kwitowani ze sprawy o zabicie ol. Macieja Paruszewskiego, przez wdowę po tym ol. Macieju Par., Annę Golińską i jej syna Jana Par. (ibid.); już jako wdowa po tym ol. Macieju Ostrowskim wieś swą dziedziczną Jankowo za 20. 000 złp. na lat 3 zastawia w 1707 r. synowi Pawłowi O. (ib.); m. (ok. 1680) Maciej Ostrowski z Oporowa (ok. 1630-p. 1707), s. Stanisława i NN.; dzieci: 1/ Paweł Ostrowski (ok. 1665-po 1685), 2/ Jan Ostrowski (ok. 1670-po 1723), dziedzic części wsi Jankowo i Mikołajkowo (AGZ Poznań); voto: (ok. 1700) Teresa Krystyna Kamińska (ok. 1680-po 1723), c. Aleksandra i Aleksandry Domaradzkiej.
• KAZIMIERZ Jan Rożniatowski h. Ostoja (ok. 1625-po 1665); żonaty 1649 r. z Marianną Gorecką, kiedy Chryzostom Więckowski zapisuje dług 700 złp. obojgu małżonkom (Dw. Teki; AGZ Gniezno); wspólnie z tą żoną Marianną Gor., w towarzystwie m.in. Stanisł. i Feliksa R-ich synów swych, kwitują 1665 r. Wojc. Kadzidłowskiego, kasztelana inowrocławskiego, z 7. 000 złp. przez kasztelana zapisanych zastawem na wsi Pątnowo; w aktach także: Jan Kazimierz R. (AGZ Konin); ż. (ok. 1648) Marianna Gorecka (ok. 1630-po 1665); dzieci: Stanisław, Feliks, Władysław.
Źródła: Bork. Spis 367; Dw. Teki (Regesty); Nies.; SGKP t. 9/866; Urus. t. 15/278; Żych.

Rożniatowski h. Sas, jak pisze Uruski: dom dawny na Rusi Czerwonej. Wyszli z Rożniatowa w dawnym pow. jarosławskim, obecnie pow. Przeworsk.
Jaczko z Rożniatowa podpisał konfederację szlachty czerwonoruskiej 1464 r. Wacław walczył pod Pskowem 1581 r.; jego syn Jan w ziemi bielskiej 1645 r.
Krzysztof, rotmistrz i Wojciech, dowódca załogi w Kamieńcu Podolskim 1622 r. Łukasz, rotmistrz, walczył przeciwko Kozakom 1648-1649 (Vol. Leg.), przeciw Szwedom 1658 r.; chorąży pancerny, poległ 1672 r. w bitwie z Kozakami pod Ładyżynem. Andrzej, rotmistrz królewski, dzielny żołnierz, poległ pod Chocimem 1673 r.
Kajetan, skarbnik nowogrodzki 1763 r. Franciszek podpisał elekcję z ziemią mielnicką 1764 r. Łukasz, łowczy czerwonogrodzki 1767 r. (Zap. i Wyr. Tryb. Lub.).
Rożniatowscy herbu Sas wylegitymowali się ze szlachectwa w Galicji w latach 1783-1823, zaś w ówczesnej guberni kijowskiej w 1820 r.
Genealogia
(osób: 54)
• FILIPINA Rożniatowska h. Sas (ok. 1855-po 1875), c. Feliksa i Apolonii Woźniakowskiej, właścicielka części wsi Zastawce,parafia Monasterzyska, pow. Buczacz, tamże zamieszkała; ur. Zastawce, parafia Monasterzyska; w aktach także: Sas Rożniatowska (MK Monasterzyska); m. (1875 Kowalówka) Jan Jasiński (ok. 1850-po 1875), s. Mikołaja i Anastazji Podwysockiej; ślub w parafii Kowalówka, pow. Podhajce, miejscowość: Zastawce (MK Kowalówka).
• JÓZEF Rożniatowski h. Sas (1833-po 1884), s. Piotra i Ludwiki Łozińskiej, właściciel części wsi Zastawce, parafia Monasterzyska, pow. Buczacz, tamże zamieszkały; ur. Zastawce, parafia Kowalówka, chrz. 1833; w aktach także: Sas Rożniatowski (MK Monasterzyska); 1ż. (1856 Monasterzyska) Anna Dolińska (ok. 1835-ok. 1883), c. Szymona i Marii Skulskiej; ślub w parafii Monasterzyska, pow. Buczacz, miejscowość: Zastawce (MK ); 2ż. (1884 Kowalówka) Regina Świnicka (ok. 1855-po 1884), c. Jakuba i Franciszki Rączka; ślub w parafii Kowalówka, miejscowość: Zastawce, uwagi: on wdowiec, ona wdowa, 1v. Franciszek Wnęk (MK Kowalówka).
Źródła: Bork. Spis 367; Nies.; Pap.; Urus. t. 15/278-279.
Rożniecki h. Rola, vel Roźniecki, na Kujawach. Wyszli z nieistniejącej już wsi Rożnięcice (Rożnieczyce, Rożnięczyce, Rożniecice), w dawnym pow. przedeckim, parafia Przedecz, obecnie pow. Koło. Wieś ta jest mylnie utożsamiana z istniejącą dzisiaj wsią Rożniaty.
Rukowicz h. Hipocentaurus (in. Hippocentaurus), vel Rukiewicz, w księstwie żmudzkim. Mieli przydomek Dowmunt (Dowmont) i mają być jednego pochodzenia z książęcą rodziną Siesickich.
Rupejko h. Junosza, vel Rupeyko, Rópejko, Ropejko, Ropeyko, pierwotnie na Żmudzi, później także w innych województwach W. Ks. Litewskiego. Czasem używali patronimicznej formy nazwiska – Rupejkowicz (Rupeykowicz).

Ruszczyński h. Lis, vel Ruszczeński, Ruściński, na Mazowszu, w ziemi liwskiej. Pisali się z Ruszczyn. Według współczesnych opracowań, ci Ruszczyńscy mają być herbu Prawdzic.
Rymaszewski h. Pobóg, vel Remieszewski, Remiszewski, na Podlasiu, skąd przenieśli się do W. Ks. Litewskiego, mieli przydomek Remiesz, który miał być ich pierwotnym nazwiskiem.
Rynarzewski h. Prawdzic, w Wielkopolsce, pisani także Rynaszewski, Rynaczewski (ale chyba błędnie). Nazwisko wzięli od swych dóbr dziedzicznych, Rynarzewo, w dawnym pow. kcyńskim, obecnie pow. Nakło. Są jednego pochodzenia z Witosławskimi i Latalskimi. Są także Rynarzewscy z przydomkiem von Bahr w Wielkopolsce.