Rynarzewski h. Prawdzic, w Wielkopolsce, pisani także Rynaszewski, Rynaczewski (ale chyba błędnie). Nazwisko wzięli od swych dóbr dziedzicznych, Rynarzewo, w dawnym pow. kcyńskim, obecnie pow. Nakło. Są jednego pochodzenia z Witosławskimi i Latalskimi. Są także Rynarzewscy z przydomkiem von Bahr w Wielkopolsce.
Rywocki h. własnego, vel Rywacki, na Mazowszu i Podlasiu, na ziemiach pruskich i na Litwie, w woj. brzeskim litewskim. Używali także herbów: Prus I, Prus II (odm.), oraz Prus III (odm.) oraz przydomku Polenc.
Rzepnicki h. Białynia, na Podlasiu, skąd rozeszli się po różnych województwach. Są na Lubelszczyźnie, Litwie, Wołyniu i Kijowszczyźnie. Niektórzy osiedlili się także w Wielkopolsce – o ile nie pomylono ich tutaj z Rzepeckimi tego herbu.
Rzepny h. Suchekomnaty, vel Żepny, także Rzepka, później Rzepnicki, na Podlasiu, w ziemi bielskiej, oraz w woj. lubelskim.
Rzesiński h. Jastrzębiec, vel Rzeszyński, na Mazowszu, skąd rozproszyli się po całym kraju. W XIX wieku spotykamy ich także w Małopolsce.
Rzodkiewicz h. Sas, vel Rzadkiewicz, Rodkiewicz, Radkiewicz, w dawnym woj. rawskim, obecnie pow. Zgierz.
Bukojemski h. Nałęcz, a właściwie h. Pietyróg (in. Pietyrog, Pietyroch), rodzina wołyńska, w pow. łuckim. Pisali się z Bukojma.
Bystram h. Tarnawa, vel Bistram, Bistrom, małopolska rodzina szlachecka, później osiedlona na ziemiach pruskich, na Podlasiu, a w XVII i XVIII wieku także na Litwie i w Inflantach (Kurlandii). Pisali się z Radlina, w pow. lubelskim. Jedna linia posiadała dziedziczny tytuł baronów. Od posiadanych majątków przyjmowali nazwiska odmiejscowe, jak Radliński, Stryjeński i Zajączkowski.
