Dębno
Piekarski h. Dębno, wzięli nazwisko od wsi Piekary w pow. sieradzkim, pisali się zaś z Sienna, jak wiele innych rodzin z rodu Dębno.
Jan, syn Marcina, dziedzic Małkowa 1518 r. (Metr. Kor.). Stanisław 1609 r. podpisał elekcję z woj. kaliskim, a Wojciech w 1733 r. był elektorem z tegoż województwa.
Źródła: Bork. Spis 312; Dw. Teki (Monografie); Nies.; Urus. t. 13/326; Żern. t. 2/195.
(vel Szaszor)
Piekarski h. Orla (in. Szaszor), z Piekar w pow. kościańskim, pisali się z Łążców, wsi w pow. poznańskim, położonej w pobliżu Międzychodu.
Piekarski h. Rola, vel Rolicz-Piekarski, na Kujawach i w województwie łęczyckim, pisali się z Piekar i z Zawad.
Nazwisko wzięli od wsi Piekary w powiecie łęczyckim, gminie i parafii Piątek. Według regestru poborowego pow. łęczyckiego z 1576 r. wieś ta była własnością Jana Piekarskiego, podkomorzego brzeskiego (Paw. Wlkp. t. 2/67).
Różne linie Piekarskich osiedliły się m. in. w woj. brzeskim kujawskim, skąd byli posłami na sejm i elektorami 1632 i 1733 r., a także w ziemi halickiej 1624. Po rozbiorach przyjęli poddaństwo pruskie 1798 r. w powiatach Rawa i Orłów.
Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Galicji 1782 r. oraz w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862.
Genealogia
(osób: 45)
• BENIGNA vel Izabela Benigna Piekarska h. Rola (1813-po 1847), c. Franciszka i Anastazji Górskiej; ur. Żuków, parafia Sochaczew, obecnie woj. mazowieckie, chrz. 1813 (MK Sochaczew); m. (7 VII 1841 Żychlin) Walenty Jan Szymon Gadomski (ok. 1810-po 1847), s. Wojciecha i Wiktorii NN., prawd. dziedzic we wsi Groszki, parafia Bedlno, pow. Kutno, obecnie woj. łódzkie; ślub w parafii Żychlin, obecnie woj. łódzkie, miejscowość: Dobrów (MK Żychlin); dzieci: Wincenty Henryk Gadomski (ur. 1847 Groszki).
• FRANCISZEK Piekarski h. Rola (ok. 1773-po 1820), s. Stanisława i NN., ekonom w majątku Konary 1809; zamieszkały Gawłów, następnie Żuków ok. 1810-po 1813, parafia Sochaczew, obecnie woj. mazowieckie (MK Sochaczew); ur. w parafii Września (MK Września); ż. (24 I 1809 Bedlno) Anastazja Górska h. Bożawola (ok. 1792-po 1820), c. Piotra i Katarzyny NN.; zamieszkała Szewce Nagórne; ślub w parafii Bedlno pow. Kutno, obecnie woj. łódzkie, uwagi: on kawaler, ona panna przy matce (MK Bedlno); dzieci: Leopold, Jan, Józefa, Benigna, Marianna.
Piekarski h. Topór, vel Pikarski, rodzina małopolska, pisała się z Piekar.
Osiedlili się m. in. na Litwie, gdzie jeden z członków rodu sprawował urząd wojewody brzeskiego litewskiego. Z nich: 1 wojewoda 1667 — 1672.
Jednym z bardziej znanych przedstawicieli tej rodziny jest niejaki Michał Piekarski, dziedzic dóbr Bieńkowice (Binkowice) w woj. sandomierskim. Cierpiąc na lekkie pomieszanie zmysłów, a przejęty zasadami rokoszan Zebrzydowskiego, postanowił zabić króla Zygmunta III, i rzeczywiście napadł na niego przy wejściu do kościoła św. Jana w Warszawie, ranił go czekanem, i tylko otaczający ocalili króla. Piekarski schwytany i torturowany celem ujawnienia wspólników, zginął ukarany okrutną śmiercią, a jego dwór w Bieńkowicach do gruntu zniszczony. Od jego przypadku powstało powiedzenie: „Plecie, jak Piekarski na mękach”.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz