Kopczyński h. Ślepowron, vel Kopciński, na Podlasiu, skąd przenieśli się m. in. na Wołyń, Ruś Czerwoną, Podole.
Kopczyńscy podpisali z województwem bracławskim elekcję Augusta II w 1697. Wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym około 1840 i 1854 r., na Podolu 1843 r.
Z nich: Antoni, skarbnik oświęcimski ok. 1760. Jan Feliks, subdelegat grodzki winnicki 1768. Tadeusz, komornik graniczny bracławski 1784. Ludwik, regent ziemski bracławski 1788 (Akta Bracławskie).
Żernicki wymienia ponadto Kopczyńskich herbu Budwicz.
Genealogia(osób: 32)
• BARBARA Kopczyńska h. Ślepowron (ok. 1690-po 1730), c. Jerzego i Eufrozyny Żytyńskiej (AGZ Kamieniec Podolski); 1m. Jan Sikorski (ok. 1690-po 1720); 2m. Konstanty Komar (ok. 1690-po 1730).
• ONUFRY Andrzej Kopczyński h. Ślepowron (1735-1817), ksiądz pijar, pedagog, językoznawca, działacz społeczno-polityczny nauczyciel szkół pijarskich, m. in. Collegium Nobilium, autor pierwszego nowoczesnego podręcznika gramatyki polskiej i łacińskiej („Gramatyki dla szkół narodowych” wyd. Warszawa 1778-1783) oraz elementarza dla KEN; członek Towarzystwa do Ksiąg Elementarnych od 1780, Tow. Przyjaciół Nauk, Izby Edukacyjnej, wizytator szkół, reorganizator Biblioteki Załuskich; uczestnik insurekcji 1794; ur. Czerniewo, woj. gnieźnieńskie, zm. Warszawa, poch. Cm. Powązkowski, tablica na południowej ścianie kościoła (Bon.; PSB; WSB; Nowy Korbut; Cm. Pow.).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz