Paprocki h. Cholewa, w ziemi dobrzyńskiej, gdzie zamieszkiwała szeroko rozrodzona drobna szlachta, dziedzicząca we wsiach Paprotki, Paprotka i Paprotna w parafii sierpeckiej, pow. rypiński.
Obok najdawniejszych dziedziców z rodu herbowego Jastrzębców, dziedziczyli tam również przedstawiciele innych rodów, m. in. Cholewitów i Ogończyków.
Jan-Aleksander, syn Jana i Zofii Czarnockiej herbu Krzywda, kanonik gnieźnieński, łucki i łowicki, oficjał i proboszcz rawski 1664 r., sędzia deputat 1677 r. (Korytk.).
Po Wojciechu z Marianny Humińskiej synowie, Stanisław i Marcin 1740 r.; po Stanisławie, synu Wojciecha i Katarzyny Sawickiej, syn Mateusz, dziedzic części Trębic Nagórnych, w parafii Paprotnia 1804 r., żonaty z Józefatą Machczyńską. Jan, syn Grzegorza i Jadwigi Czapskiej, ochrzczony 1774 r. w parafii Przesmyki.
Hieronim, właściciel części wsi Strupczewo, w pow. lipnowskim 1844 r.
Paproccy herbu Cholewa wylegitymowali się ze szlachectwa w Galicji 1804 r., a w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862.
Genealogia
(osób: 67)
• MATEUSZ Paprocki h. Cholewa (ok. 1750-ok. 1809), s. Stanisława i NN., właściciel części wsi Trębice Nagórne (obecnie T. Górne), parafia Paprotnia, pow. Siedlce; zamieszkały 1789 r. w parafii Rokicie, pow. Płock; wylegitymował się ze szlachectwa w Galicji 1804 r. z herbem Cholewa; żonaty z Józefatą Machczyńską (Urus.; MK Siecień); 1ż. NN. (ok. 1760-ok. 1788); 2ż. (12 II 1789 Siecień) Józefata vel Józefa Machczyńska (ok. 1765-po 1810), c. Pawła i Teresy NN.; ślub w parafii Siecień, pow. Płock, miejscowość: Gorzechowo, uwagi: „Szlachta”, on wdowiec z parafii Rokicie, świadkowie: Kazimierz Miłodrowski, Józef Rokicki, Józef Paprocki (MK Siecień); 2v. (12 VIII 1810 Sobowo) Józef Mieszkowski (ok. 1760-po 1810), s. Józefa i Ewy Żórawskiej (Żurawskiej); ślub w parafii Sobowo, pow. Płock, miejscowość: Strupczewo Małe (MK Sobowo); dzieci: Zofia, Hieronim, Jan.
• ZOFIA Paprocka h. Cholewa (ok. 1790-1855), c. Mateusza i Józefaty vel Józefy Machczyńskiej; zamieszkała kolejno: 1/ we wsi Strupczewo Małe, parafia Sobowo, pow. Płock, 1810-1813; ur. Strupczewo Małe (MK Sobowo); 2/ Lipno, parafia i powiat Lipno, 1816 (MK Lipno); 3/ Mokowo, pow. Lipno, 1818-1855; zm. Mokowo, voto Czarnowska (MK Mokowo); m. (4 III 1810 Sobowo) Ignacy Czarnowski (ok. 1785-po 1818), s. Stanisława i Anny Grunwald; ślub w parafii Sobowo, miejscowość: Strupczewo Małe (MK Sobowo); dzieci: 1/ Faustyn (ur. 25 V 1813); ur. Strupczewo Małe, chrz. 1813 (MK Sobowo); 2/ Antoni (ur. 1816); ur. w mieście Lipno, chrz. 1816 (MK Lipno: Wniebowzięcie NMP); 3/ Dominik (ur. 1818); ur. Mokowo, pow. Lipno, chrz. 1818 (MK Mokowo); 4/ Jacenty (ur. 1821 Mokowo); 5/ Karolina (ur. 1826 Mokowo); 6/ Kunegunda (ur. 1830 Mokowo) – Czarnowscy.
Źródła: Nies. Kor. t. 3/558; Urus. t. 13/202-203.
Paprocki h. Jastrzębiec, rodzina z ziemi dobrzyńskiej, szeroko rozrodzona drobna szlachta, przeważnie zagrodowa, zamieszkująca różne wsie o nazwie Paprotki, Paprotka i Paprotna w parafii sierpeckiej, powiat rypiński.
Obok Jastrzębców dziedziczyli tam również przedstawiciele innych rodów, m. in. Cholewitów i Ogończyków. Paproccy Jastrzębce byli najdawniejszymi dziedzicami Paprotek. Wyszli najpewniej z Paprotek Starych in. Paprotek Głogołów albo Starejwsi i dziedziczyli następnie na wszystkich Paprotkach. Najczęściej spotykamy ich jako dziedziców wsi Paprotki-Bryski (P.-Bryskowe, Brysków, Brzysków, Brzesków, Breszków, Bresków).
Jedna ich gałąź przeniosła się do ziemi chełmińskiej, a następnie do woj. lubelskiego, inna zaś wzięła nazwisko Grzębski vel Grzembski od majątku Grzębów, pow. rypiński, par. świedziebieńska (Pap.).
Z nich: znakomity pisarz i heraldyk Bartosz Paprocki (1543-1614), autor dzieł „Gniazdo cnoty” i „Herby Rycerstwa Polskiego” – „niezmordowany w pracy, pilny badacz przeszłości rodzin i bezstronny krytyk, prześladowany od zawistnych i tych, którym się zdawało, że ich familie w swych dziełach pokrzywdził, straciwszy majątek, umarł we Lwowie” (Urus.).
Genealogia
(osób: 60)
• KONSTANTY Paprocki h. Jastrzębiec (1855-26 II 1916), s. Adama i Ludwiki Kossobudzkiej; zm. Warszawa, poch. Cm. Powązkowski, kw. 183-VI-22/23 (Ziemianie Polscy XX w. t. 5; MK Warszawa: św. Jan; Epitafium: Cm. Pow.); ż. (30 X 1883 Warszawa) Maria Ludwika Łempicka (ok. 1860-po 1883), c. Antoniego i Eugenii Słubickiej; ślub w parafii św. Jana, w Warszawie (MK Warszawa: św. Jan); dzieci: Zofia.
• JULIA Pelagia Paprocka h. Jastrzębiec (1813-27 VIII 1893), c. Teodora i Teresy Sollo; zm. Warszawa, poch. Cm. Powązkowski, kw. Pod Katakumbami-I-103/104 (Cm. Pow.); m. (3 XI 1849 Warszawa) Piotr Franciszek Englert (1812-22 V 1857); ślub w parafii św. Jana, w Warszawie (MK Warszawa: św. Jan); dzieci: m. in. Teodora, Aleksander – Englertowie.
Źródła: Antoni Biliński, Szlachta ziemi dobrzyńskiej za ostatnich Jagiellonów, Warszawa 1932; Dw. Teki (Monografie); Nies. Kor. t. 3/558; Pap.; Urus. t. 13/203-205.
Paprocki h. Jelita, gniazdem tego domu woj. sieradzkie, z którego już w XVI wieku niektórzy z nich przenieśli się na Litwę i Ruś Czerwoną. Używali m.in. przydomku Jelczyk.
Nazwisko wzięli zapewne od wsi Paprotnia w pow. łaskim. Jakub, komornik łęczycki 1555 r. Jan, komornik królewski 1572 r. Po Wacławie, komorniku ziemskim łęczyckim, syn Jan 1598 r.
Jakub, dobrodziej jezuitów kaliskich, miał córkę Annę, ksienię chełmińską 1640 r. Stefan Jelczyk, sekretarz królewski, elektor 1648 r. z woj. łęczyckiego. Piotr-Jan 1669 r., Bartłomiej i Stanisław 1697 r., elektorowie z woj. sieradzkiego.
W ziemi czerskiej. Zygmunt-Piotr, wojski ciechanowski 1670 r., nabył 1673 r. części dóbr Gościeńczyce, Chuda Wola, Mirowice, Zakrzew i Leśnowola, w ziemi czerskiej; elektor 1674 r. z ziemi warszawskiej, był żonaty z Jadwigą Zaborowską.
Jan, syn Andrzeja, żonaty 1703 r. z Krystyną Pogroszewską, miał córkę Petronelę, żonę Stanisława Surczyńskiego, wiceregenta sanockiego 1724 r. Po Józefie z Rozalii Kłodnickiej synowie: Józef, elektor 1764 r. z ziemi czerskiej, Stefan i Wojciech.
Tomasz, kanonik płocki, dziedzic Miszewka 1740 r. Paweł z żony Anny Kłopockiej, pozostawił synów, Józefa i Łukasza, dziedzica dóbr Białasy i Paprotnia 1742 r. Po Stanisławie z Jaworu z Ewy Bobińskiej córka Franciszka za Stanisławem Wyczołkowskim.
Zamieszkali w ziemi sandomierskiej. Jan, podpisarz stężycki 1595 r. Gabriel otrzymał 1605 r. wójtostwo wsi Wacowy. Jan z Jaworu, pisarz grodzki 1623 r., a od 1625 r. ziemski stężycki. Adam z Jaworu został 1640 r. pisarzem ziemskim stężyckim; elektor 1648 r. z woj. sandomierskiego, podsędek, a następnie sędzia ziemski stężycki, podpisał elekcję 1669 r. z woj. sandomierskim.
Marcin z Paprotni żonaty z Teodorą Wrzeszczówną 1667 r. Jan z Jaworowa, podstoli przemyski, burgrabia krakowski, podpisał elekcję 1669 r. z woj. sandomierskim. Andrzej, administrator żup solnych 1676 r. Jerzy, pisarz ziemski stężycki 1683 r. Tomasz, komornik ziemski przemyślski 1683 r. N., sędzia stężycki, elektor 1697 r. z woj. sandomierskiego.
Andrzej na Wielkiej Paprotni, syn Stanisława i Zofii Jabłonowskiej, podczaszanki łomżyńskiej, dziedzic dóbr Łomna, wiceregent i burgrabia grodzki mielnicki 1748 r., wojski 1758 r., łowczy stężycki 1763 r., sędzia kapturowy, podpisał elekcję 1764 r. z woj. sandomierskim; cześnik stężycki, deputat na Trybunał koronny 1768 r., ustąpił 1775 r. z urzędu cześnika, żonaty był z Wiktorią Brodowską.
Zamieszkali na Podlasiu i w ziemi chełmskiej. Andrzej, syn Macieja, dziedzic Brzezice 1610 r. Melchior, syn Jana, żonaty z Marianną Skwierczyńską 1650 r. Daniel Podawca z ziemią chełmską, Jan, burgrabia bobrownicki, Jakub i Stefan z ziemią drohicką podpisali elekcję 1669 r. Jan, elektor 1697 r. z ziemi chełmskiej.
Jakub, Remigian (Remian) i Stefan podpisali elekcję 1733 r. z ziemi drohickiej, a Ignacy tegoż roku z woj. podlaskim. Antoni, kanonik chełmski 1763 r. Paweł, kanonik łucki, scholastyk chełmski 1768 r. Stanisław, chorąży podlaski 1775 r.
Z osiedlonych na Litwie. Stanisław w woj. połockim 1600 r.; jego synowie, Jakub i Kacper, w pow. oszmiańskim; tego ostatniego synowie, Jan i Stanisław, cześnik oszmiański 1694 r. Walerian 1632 r. i Stanisław 1697 r. podpisali elekcje z woj. wileńskim.
Antoni z Jaworu, 1744 r. podwojewodzi proszowski, następnie podczaszy czerniechowski, żonaty z Anielą Russocką, miał córkę Teklę za Pawłem Grodzickim (Conv. Piotrk., Zap. i Wyr. Tryb. Piotrk., Ks. Gr. Czerskie, Quaterniones).
Paproccy herbu Jelita wylegitymowali się ze szlachectwa w Galicji Zachodniej 1804 r., w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862, w gub. grodzieńskiej 1862 r.
Zapewne niektórzy z Paprockich Cholewitów z Podlasia podawali błędnie, że ich herbem rodowym jest herb Jelita.
Genealogia
(osób: 64)
• ANDRZEJ Paprocki na Wielkiej Paprotni h. Jelita (ok. 1720-ok. 1787), s. Stanisława i Zofii Jabłonowskiej, podczaszanki łomżyńskiej, wiceregent i burgrabia grodzki mielnicki 1748 r., wojski 1758 r., łowczy 1763 r. stężycki, sędzia kapturowy, podpisał elekcję 1764 r. z woj. sandomierskim; cześnik stężycki, deputat na Trybunał koronny 1768 r., ustąpił 1775 r. z urzędu cześnika; dziedzic dóbr Łomna, parafia Łomna, w dawnym pow. warszawskim, obecnie pow. Nowy Dwór Mazowiecki (Urus.); właściciel dóbr Małęczyn koło Radomia 1775-1780 (MK Radom: św. Wacław); ż. (ok. 1770) Teofila Wiktoria Brodowska (ok. 1750-po 1788); w aktach występuje jako Teofila B., Uruski nazywa ją Wiktorią; 2v. (4 II 1788 Radom) Mikołaj Osuchowski (ok. 1750-po 1788); ślub w parafii św. Wacława, w Radomiu, miejscowość: Radom Stary, uwagi: on kawaler, ona wdowa (MK Radom: św. Wacław); dzieci: Paweł, Konstancja, Antonina, Aniela, Józef, Stanisław.
• TEKLA Paprocka z Jawora h. Jelita (ok. 1765-po 1786), c. Antoniego i Anieli Russockiej h. Zadora; zamieszkała w majątku Książnice Wielkie, pow. Proszowice, obecnie woj. małopolskie (Urus.; MK Książnice Wielkie); m. (ok. 1785) Piotr Paweł Grodzicki (ok. 1760-po 1786); dzieci: 1/ Helena Grodzicka (ur. 1786); ur. Książnice Wielkie, pow. Proszowice, obecnie woj. małopolskie, chrz. 1786 (MK Książnice Wielkie).
Źródła: Dw. Teki (Monografie); Nies. Kor. t. 3/559; Urus. t. 13/205-207.
Paprocki h. Ogończyk, w ziemi dobrzyńskiej i sochaczewskiej (Dw. Teki), chełmińskiej (Nies.).
Adam i Michał, będąc świadkami 1638 r. w sprawie krewnego swego Jakuba Paprockiego, który oczyszczał się w Trybunale piotrkowskim z zarzuconego mu nieszlachectwa, zeznali, że są herbu Ogończyk, szlachtą ziemi dobrzyńskiej.
Arnolf, zaślubiwszy około 1600 r. Elżbietę Gajewską, dziedziczkę dóbr Chełmoń, pod miastem Kowalewem, pierwszy osiadł w Prusach; z jego synów, Aleksander dziedziczył w ziemi dobrzyńskiej, a Jan w Prusach. Po Janie z Magdaleny Gorzechowskiej synowie, Wojciech i Jan około 1660 r.
Tomasz, kanonik płocki 1714 r., Józef otrzymał wójtostwo Kruża 1770 r. Antoni, podpułkownik wojsk koronnych 1789 r.
W ziemi sochaczewskiej. Bartłomiej, dziedzic części wsi Rochale Wielkie 1659 r., poślubił Jadwigę Kiełpińską. Wojciech, 1687 r. żonaty z Zuzanną Szymanowską. Marcin ożeniony z Zofią Piasecką, pozostawił z niej syna Justyna, dominikanina w Warce 1725 r.
Andrzej, dziedzic dóbr Żelazowa Wola, kanonik łęczycki, dziekan i proboszcz sochaczewski 1715 r. Jakub, dziedzic na Żelazowej Woli, skarbnik sochaczewski 1712 r., żonaty z Teresą Lasocką. Adam, dziedzic Żelazowej Woli, Ziemnic, Piekar i Kowies, skarbnik 1746 r., podstoli 1748 r., chorąży 1749 r. sochaczewski, żonaty z Sabiną Łuszczewską. Franciszek i Kajetan, dziedzice na Żelazowej Woli, i z nich Franciszek ożeniony z Teresą Izbińską.
Paproccy herbu Ogończyk wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862.
Genealogia
(osób: 36)
• ADAM Paprocki h. Ogończyk (ok. 1710-po 1750), s. Jakuba i Teresy Lasockiej h. Dołęga, skarbnik 1746 r., podstoli 1748 r., chorąży 1749 r. sochaczewski; dziedzic Żelazowej Woli, Ziemnic, Piekar i Kowies (Urus.); ż. (ok. 1740) Sabina Łuszczewska (ok. 1720-po 1750); dzieci: Franciszek, Kajetan.
• ANNA Paprocka h. Ogończyk (ok. 1788-22 X 1826), c. Franciszka i Teresy Izbińskiej; ur. Karczew , zm. Bielice, parafia i powiat Sochaczew, lat 38, mąż Józef Goiszewski, po rozwodzie (MK Sochaczew); m. Józef Goiszewski h. Brochwicz (ok. 1780-po 1826); pisany także Goiszowski, Gojszewski etc.
Źródła: Krzep. Prus. t. 2/205; Nies. Kor. t. 3/559; Urus. t. 13/207-208.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz