
Ostoja
Stachurski h. Ostoja, oraz h. Pobóg, vel Stachórski, w dawnym woj. sandomierskim. Mają się wywodzić od Stachurów vel Stachórów (Stachóra) herbu Ostoja.
SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
• Gromadzenie oraz analiza danych
• Dostęp do aktualnej bazy - kontakt
• Gotowe genealogie do wydrukowania w formacie pdf

Ostoja
Stachurski h. Ostoja, oraz h. Pobóg, vel Stachórski, w dawnym woj. sandomierskim. Mają się wywodzić od Stachurów vel Stachórów (Stachóra) herbu Ostoja.
Stradomski h. Prus I (odm.), rodzina małopolska, w woj. krakowskim, jednego pochodzenia ze Szczepanowskimi ze Szczepanowa i Małuszyńskimi z Małusz. Wymienia ich Paprocki w 1584 r. Według herbarzy, pisali się ze Stradomia.
Straszyński h. własnego (in. Straszyński I), oraz h. Lew (in. Lew I), vel Buchwald-Straszyński, Straszyński von Buchwald, rodzina pomorska, w woj. gdańskim, będąca odgałęzieniem rodziny Buchwaldów. Używali przydomku „von Buchwald”. Jedna ich gałąź otrzymała tytuł baronowski szwedzki w 1675 r., lecz wygasła w 1709 r.
Swarocki h. Prus I, vel Szwarocki, na Mazowszu, w ziemi gostyńskiej. Pisali się ze Ślubic. Paprocki pisze w 1584 r., że są w pow. rawskim, gostyńskim i na Litwie.
Świętosławski h. Rola (in. Rolicz), początkowo także Światosławski, pisali się ze Świętosławia (Światosławia) i z Grabia, w ziemi dobrzyńskiej, później osiedleni także w innych regionach Rzeczypospolitej. Rodzina wymieniona w Herbarzu Paprockiego 1584 r. Używali przydomków Górny i Sierota.
Tołoczko h. własnego (in. Pobóg odm., Tołoczko), a także h. Pobóg oraz h. Łuk, vel Tołłoczko, Tołoczka, w W. Ks. Litewskim, rodzina wywodząca się z bojarów rusko-litewskich, na Podlasiu i w W. Ks. Litewskim, w pow. grodzieńskim. Była na Litwie także kniaziowska rodzina tego nazwiska 1506 r. (Arch. Zbor).
Uzłowski h. Jastrzębiec, na Podlasiu i w W. Ks. Litewskim. Ich gniazdem jest być może wieś Uzłowce, w pow. słonimskim. Herbarze wymieniają Uzłowskich różnych herbów: Jastrzębiec, Lis, Lubicz i Topór.
Wereszczaka h. Kościesza, oraz h. Lis, wydają się stanowić jeden ród, chociaż dawni autorzy dają im dwa różne herby. Byli w woj. brzeskim litewskim, a także w innych województwach wschodnich.
Wierszewski h. Nałęcz, oraz h. Wiersza, vel Wierszeski, Wierszowski, na Mazowszu, w pow. warszawskim 1573 r. (Okol.). Byli też Wierszewscy w Wielkopolsce.
Wilkowujski h. Prus I, oraz h. Senniki, vel Wilkowuyski, Wilkowójski, Wilkowoyski, Wilkowojski, na Mazowszu, w ziemi ciechanowskiej, skąd przenieśli się m.in. do ziemi wiskiej. W XIX wieku są także w Wielkopolsce. W niektórych opracowaniach błędnie drukowani, jako Wilkownyski, zamiast Wilkowuyski (Bork.).

Zbyszyński h. Pobóg, oraz h. Ślepowron, na Mazowszu, pisali się ze Zbyszyna. Pobogowie Zbyszyńscy używali przydomku Maskotka.
Żydowski h. Doliwa, rodzina kujawska, pisząca się z Żydowa (oraz Żydówka) i Narębic 1541 i 1560 r. (Pap.), 1572 r. (Starow. Monum.). Jedna gałąź przeniosła się do woj. krakowskiego.

Andruszkiewicz h. Mogiła, vel Andruszkowicz, na Żmudzi i Podlasiu. Jednego pochodzenia Bogdanowiczami, Bilewiczami, Monstwiłami, a podobno także z kniaziami Giedrojciami, są notowani w aktach woj. trockiego już 1454 r. (Nies.).
Budziejewski h. Nałęcz, vel Budziejowski, rodzina wielkopolska, pisali się z Budziejewa (Budziejowa), w pow. gnieźnieńskim, w parafii Popowo.
Celejewski h. Rawicz, vel Celejowski, Cielejewski, Czelejewski, dom mazowiecki, z Celejowa, Wilczkowic i Łążka, w ziemi czerskiej.

Chodubski h. Kościesza, oraz h. Poraj, vel Chodóbski, Chodupski, Hodubski, Hodupski, Chodepski etc., rodzina mazowiecka, w pow. przasnyskim.
Chorzewski h. Abdank (in. Habdank), oraz h. Jastrzębiec (in. Boleścic), vel Horzewski, Chorzowski, w Wielkopolsce i na Mazowszu.
Cydzik h. Prawdzic, a także h. Grzymała, oraz h. Owada, w W. Ks. Litewskim, pisali się na Zawalczu. Dom zamieszkujący okolicę szlachecką Cydziki, w pow. grodzieńskim. Pisano ich także Cydzyk, Cidzik, Czydzik, Czydzicz etc.

Czołhański h. Sas, vel Czołchański, na Rusi Czerwonej, później także na Podolu i Kijowszczyźnie, pisali się „z Czołhan”.
Daleszyński h. Kotwicz, vel Dalesiński, gałąź rodu Kotwiczów, pisali się „z Radomicka” i są jednego pochodzenia z Radomickimi tegoż herbu.
Dernałowicz h. Lubicz, vel Doria-Dernałowicz, z przydomkiem Doria, w W. Ks. Litewskim, notowani w aktach od 1528 r. (Metr. Lit.).
Dobrakowski h. Gozdawa, oraz h. Ostoja, vel Dobrachowski, rodzina małopolska, osiedlona na Mazowszu, w ziemi czerskiej. Pisali się z Dobrakowa, w dawnym pow. lelowskim.
Dybczyński h. Nałęcz, vel Debczyński, Depczyński, na Wołyniu, chociaż wywodzą się zapewne z Mazowsza, z pow. makowskiego.
Fabiański, vel Fabjański, Fabijański, Fabiński, Pabiański, Pabjański etc., w Wielkopolsce, później także na Mazowszu i w innych regionach kraju.
Gasparski h. Bończa, vel Gacparski, Kasparski, Kacperski, Kasperski, pisali się z Gaspar, w ziemi rawskiej. Są jednego pochodzenia z Turobojskimi, gdyż dziedziczyli także na Turoboicach (Paw.).
Grużewski h. Lubicz, vel Gruzewski, Gruszewski, Grużecki, Grusiewski, w księstwie żmudzkim, ale wywodzą się z łomżyńskiego, na Mazowszu.
Jacimierski h. Sulima, vel Jacimirski, Jaćmierski, Jacymierski, Jacymirski, Jaczymierski, Jaciemirski etc., z Jacimierza in. Jaćmierza w ziemi sanockiej.
Jeziorkowski h. Rawicz, rodzina znana Paprockiemu (1584), już w XVI wieku byli osiedleni na Podolu. Wyszli zapewne z Jeziorka, w ziemi wiskiej, które było także gniazdem Jeziorkowskich herbu Kościesza.
Kadłubowski h. Belina, z Kadłubowa w ziemi wyszogrodzkiej. Jedna linia przeniosła się do woj. bełskiego i na Wołyń.
Kitnowski h. Cholewa, vel Kintowski, von Kintenau (Kinten), z Kitnowa i Kitnówki, w woj. chełmińskim, obecnie pow. Grudziądz, gm. Gruta. Osiedlili się na ziemiach pruskich. Stanowią odgałęzienie rodziny Umińskich herbu Cholewa. Kitnowscy założyli następnie Kitnowo, w pow. ostródzkim, gm. Grunwald.
Kocięcki h. Nieczuja, czasem Kociacki, z Kocięcina, w dawnym pow. sierpskim. Licznie rozrodzeni używali przydomków: Czestka, Gietka, Goleska, Kitka, Przybek, Tworek i in.
Komierowski h. Pomian, vel Komirowski, nazwisko wzięli od wsi Komierowo (Wielkie) i Komierówko (Komierowo Małe), w dawnym pow. nakielskim, obecnie pow. Sępólno Krajeńskie. Komierowo posiadali jeszcze na początku XX wieku.
Komoński h. Lis, vel Komuński, niekiedy Gomuński, rodzina mazowiecka, pisząca się z Komonina, w dawnym pow. raciąskim. Osielili się m.in. na ziemiach pruskich.
Kozakowski h. Lilia darta (in. Krępki, Krupki, herb własny), vel Krupek-Kozakowski, w W. Ks. Litewskim. Herb ich przedstawia w polu czerwonym białą lilię, tak jak w Gozdawie, przeszytą strzałą w lewo. W szczycie hełmu takaż lilia, między dwoma trąbami. Przydomek ich Krupek.
Kozieł h. własnego (in. Kozieł II), vel Koziełł, Koziełło, Kozioł, Kozieł-Poklewski, „...dom Kozłów na Litwie, ich potomkowie się Poklewscy jedni, Jasienieccy drudzy piszą - potomkowie Sawicza Kozieła” (Nies.).
Krzywobłocki h. Leliwa, w aktach także Krzywobłodzki (sic!), na Litwie, w woj. brzeskim, a następnie w woj. witebskim. Według Uruskiego, ich gniazdem są dobra Krzywobłota in. Wilczki (Wołczki), w pow. prużańskim.
Łaguna h. Grzymała (odm.), vel Łagóna, Łagona, Laguna, Lagona etc., wyszli ze wsi Łaguny in. Łagony, w parafii Zielona Ciechanowska, obecnie gmina Opinogóra Górna, powiat Ciechanów, woj. mazowieckie.