Konopacki

Konopacki h. własnego (in. Odwaga, Mur, Grzymała odm.), vel Konopatski, rodzina w dawnych Prusach Zachodnich, pisząca się z Konopatu (później Konopaty) w pow. świeckim.

Kłoczowski

Kłoczowski h. Rawicz vel Kłoczewski, w Małopolsce. Nazwisko wzięli od wsi parafialnej Kłoczew in. Kłoczów w ziemi stężyckiej, wówczas należącej do woj. sandomierskiego. Obecnie Kłoczew jest siedzibą gminy i parafii tej nazwy, pow. Ryki, woj. lubelskie. Żyjący w XV wieku Waśko z Kłoczowa miał dwóch synów, Wincentego i Piotra, którzy dopełnili 1443 r. działu Kłoczowa, odziedziczonego po ojcu. Kłoczowscy są notowani jako dziedzice tych dóbr w latach 1508-1595 (Paw.). Podpisali z woj. sandomierskim elekcje 1669, 1674, 1697, 1764. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Z nich: 1 kasztelan w latach 1577-1580. 

Konopnicki

Konopnicki h. Jastrzębiec, w woj. sieradzkim i na Litwie. Nazwisko wzięli od wsi Konopnica w ziemi wieluńskiej, pisali się z Kroczowa. 

Korytko

Korytko h. Jelita, później również Korytkowski, rodzina małopolska, pisząca się z Podhorzec (Pohorzec), jej wsią gniazdową jest Koryto w dawnym pow. wiślickim, parafia Czarnocin. Dziedziczyli na niej jeszcze w 1579 roku, później większość z nich osiedliła się na Rusi Czerwonej. 

Komorowski

Komorowski h. Ciołek, rodzina małopolska, prawd. wzięła nazwisko od tego samego Komorowa w woj. bełskim, na którym w XV wieku dziedziczyli Komorowscy herbu Korczak.

Kościelski

Kościelski h. Ogończyk, rodzina kujawska, z Kościoła w pow. inowrocławskim, który później nazywany był Kościelną Wsią (de Lapidea Ecclesia). Według Bonieckiego, protoplastą Kościelskich mógł być Żyra, kasztelan kowalski, żonaty z Klarą, córką Dobiesława z Kościoła, podczaszego kujawskiego. Z tej rodziny: 3 senatorów w latach 1398 — 1792. — Krystyn z Kościoła (Creslaus de Kosczel), wojewoda brzesko-kujawski 1398. – Stanisław (zm. 1744), kasztelan konarsko-kujawski 1724, bydgoski 1726. – Ignacy (zm. 1792), kasztelan bydgoski 1769. 
Istnieli też Kościelscy na Śląsku – wspomina o nich Herbarz Dorsta – lecz używali herbu Jastrzębiec.

Kosiński

Kosiński h. Rawicz vel Kossiński, Kosieński, na Podlasiu, Ukrainie i Mazowszu. Nazwisko wzięli od wsi Kosianka w powiecie bielskim, woj. podlaskim, jednak ich gniazdem jest woj. rawskie. 

Kossakowski

Kossakowski h. Ślepowron vel Kosakowski, rodzina mazowiecka, pochodząca ze wsi Kossaki-Murawy w ziemi ciechanowskiej, licznie rozrodzona na Litwie, Rusi, w Lubelskiem i na Wołyniu. Z gałęzi osiedlonej na Rusi, Katarzyna z Potockich Kossakowska otrzymała tytuł hrabiowski w Galicji 3 VI 1784, lecz zmarła bezpotomnie 1801.
Z gałęzi litewskiej, z odnogi młodszej, Józef otrzymał tytuł hrabiowski w Rosji 25 VII 1804, wygasły 1842, inni 16 XII 1875. Odnoga starsza otrzymała tytuł hrabiowski w Rosji 19 III 1843, potwierdzony 16 XII 1859, 21 II 1861 i 10 V 1888. Z tej rodziny: 2 biskupów, 2 wojewodów, 1 hetman i 7 kasztelanów 1635 — 1796.

Kossowski

Kossowski h. Abdank (in. Habdank), vel Skarbek-Kossowski, Kosowski, wyszli ze wsi Kossów Mniejszy in. Mały w powiecie radomskim, parafia Kowala Stępocina, gdzie dziedziczyli w latach 1411-1569. 

Kowalewski

Kowalewski h. Dołęga vel Kowalowski, Kowaleski, wyszli pewnie z Kowalewa w powiecie szreńskim (Bon.). Stanisław Grad, z tego Kowalewa, otrzymał 1397 r. od księcia mazowieckiego Ziemowita, prawo wybierania cła przy Szreńsku. Stanisław z Kowalewa w 1470 r. w Płocku. Jan i Kasper Kowalewscy, dziedzice części Dąbrowy i Kowalewa w pow. szreńskim 1578. Wawrzyniec, dziedzic części Lubowca w pow. lipieńskim 1564 (Paw.).
Obecni na Litwie w XVII i XVIII wieku. Jedna linia osiedliła się w ziemi sieradzkiej. Kowalewscy posiadali m. in. dobra Zajączkowo w pow. zakroczymskim, Chudzewo w ziemi dobrzyńskiej, Romoka, Grady, Bogurzyn i Łomia w powiecie mławskim. Z ziemią dobrzyńską podpisali elekcję Augusta II w 1697. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim przed 1850. Z nich: Stanisław Kazimierz, łowczy kijowski 1660, deputat z woj. kijowskiego na Trybunał koronny 1667.