Romanowicz h. Lubicz, w W. Ks. Litewskim, wywodzą się zapewne z bojarów żmudzkich wymienianych w dokumentach z XVI wieku. Romanowiczowie na Białej Rusi mieli przydomki Scybut i Piastun.
Niekrasz, szlachcic nowogrodzki, Iwaszko, szlachcic weloński i inni wzmiankowani w Metryce Litewskiej 1525 r. Miszko, dworzanin królowej Bony 1530 r. Michał, podstarości brzeski litewski 1547 r. (Metr. Lit.).
Jan Dionizy Romanowicz na Żabikowie, sekretarz królewski 1690 r., pisarz sądów marszałkowskich litewskich, wiceinstygator litewski; uwolniony od zarzutu o nieszlachectwo 1678 r.
Tadeusz, elektor 1764 r. z pow. orszańskiego. Franciszek, sędzia ziemski wileński 1778 r., poseł na sejm czteroletni 1790 r. Kamil, sędzia grodzki witebski, konsyliarz Targowicy 1792 r. (Vol. Leg.). Bazyli urzędnik w Galicji 1821 r.
Romanowiczowie herbu Lubicz, wywodzący się z pow. oszmiańskiego, wylegitymowali się ze szlachectwa w Galicji 1840 r., z przydomkiem Piastun. Romanowiczowie wylegitymowali się także 1850 r. w ówczesnej guberni wileńskiej, a 1846 r. w guberni mińskiej.
Herbarze wymieniają ponadto szlachtę tego nazwiska z herbami Bończa i Kotwica.
Źródła: Bork. Spis 362; Nies.; Urus. t. 15/237.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz