Rożniecki h. Rola, vel Roźniecki, na Kujawach. Wyszli z nieistniejącej już wsi Rożnięcice (Rożnieczyce, Rożnięczyce, Rożniecice), w dawnym pow. przedeckim, parafia Przedecz, obecnie pow. Koło. Wieś ta jest mylnie utożsamiana z istniejącą dzisiaj wsią Rożniaty.
W XVI wieku istniały Rożnięcice Świętomirowe (1582), R. Śmiłowe i R. Gogołkowe (Paw.). Jan i Krzysztof podpisali elekcję 1697 r. z woj. inowrocławskim (Elekt.). Stanisław Rożniecki, dziedzic wsi Śmiły w pow. przedeckim 1727 r. (AGZ Poznań).
Jedna ich gałąź przeniosła się na Podole, i tam w XVIII stuleciu doszła do urzędów ziemskich. Wojciech, podwojewodzi podolski i Józef (zm. 1798), chorąży kołomyjski 1790-1794, kolator kościoła parafii Branno, pow. Konin. Aleksander, starosta romanowski 1772 r., dziedzic dóbr ziemskich na Wołyniu, nabył 1774 r. dobra Kuźmin (Metr. Kor.); komisarz skarbu koronnego 1790 r., dyrektor generalny poczt w Koronie i na Litwie, członek Rady Nieustającej.
Aleksander (zm. 1849), generał wojsk polskich, uczestnik kampanii napoleońskich, postać kontrowersyjna i powszechnie znienawidzona w Królestwie Kongresowym. Aleksander Stanisław (zm. 1879), oficer wojsk francuskich, literat.
Gabriel (zm. 1887), kompozytor, dyrektor Opery Warszawskiej oraz profesor w Instytucie Muzycznym; jako bratanek generała Aleksandra, starał się „zrehabilitować” nazwisko rodowe, kładąc nacisk na patriotyzm i kulturę, aby zmyć odrazę, jaką społeczeństwo odczuwało wobec jego stryja.
Rożnieccy herbu Rola wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862.
Źródła: Bork. Spis 367; Dw. Teki (Regesty); Paw. t. 2/24, 25; Urus. t. 15/279.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz