Jasieńczyk
Jastrzębiec
Przeradzki h. Jasieńczyk, oraz h. Jastrzębiec, vel Przeracki, Przyradzki, na Mazowszu i w Wielkopolsce.
SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
• Gromadzenie oraz analiza danych
• Dostęp do aktualnej bazy - kontakt
• Gotowe genealogie do wydrukowania w formacie pdf
Jasieńczyk
Jastrzębiec
Przeradzki h. Jasieńczyk, oraz h. Jastrzębiec, vel Przeracki, Przyradzki, na Mazowszu i w Wielkopolsce.
Przeuski h. Sulima, vel Przejuski, Przeyuski, Przejuszski etc., w Małopolsce, pisali się z Przeuszyna (Przejuszyna).
Przyjałgowski h. Dołęga, vel Przyałgowski, Przyjałkowski etc., zapewne z Mazowsza przenieśli się na Litwę.
Przypkowski h. Radwan, vel Przybkowski (Przibkowski), Przytkowski, Przydkowski etc., ród małopolski, piszący się z Przypkowic (Przybkowic). Zdaje się, że są jednego pochodzenia z Zebrzydowskimi.
Psurski h. Rola, vel Psiurski, drobna szlachta z dawnego woj. łęczyckiego. Osiedlili się m.in. na Rusi Czerwonej.
Pukszta h. Kościesza odm. (in. Pukszta, herb własny), vel Pukszto, w W. Ks. Litewskim, rodzina bojarów rusko-litewskich. Noszą przydomek Klausgiełłowicz, wywodząc się od Wojdyłła Klausgiełowicza, który na sejmie Unii 1413 r. przyjął herb Ciołek, lecz ten jego potomkowie zamienili na Kościeszę (Urus.). Używali też Kościeszy w zwykłej wersji.

Raczko h. Ostoja, vel Raczko-Mosalski, R.-Puczycki, stara i zamożna w XVI stuleciu rodzina na Podlasiu, w ziemi bielskiej i mielnickiej.
Radliński h. Tarnawa, zamieszkiwali na Podlasiu. Wawrzyniec, podsędek mielnicki 1661 r., elektor 1674 r. z ziemi mielnickiej, żonaty z Małgorzatą Szawłowską.
Jelita

Ostoja

Sas
Rafalski h. Jelita, a także h. Ostoja oraz h. Sas, pisali się „z Rafałów” (de Rafały), w ziemi drohickiej, obecnie pow. Sokołów Podlaski.
Rahoza h. Szreniawa (odm.), stara rodzina rusko-litewska. Niektórzy jej członkowie kładli na Szreniawie w miejsce krzyża strzałę żelezcem w górę (Urus.). Możliwe, że używali także nazwiska Rahoziński.
Ratowski h. Junosza (odm.), vel Ratoski, rodzina mazowiecka, w ziemi łomżyńskiej; licznie rozrodzona. Pisali się z Ratowa.
Rejtan h. Rejtan (herb własny), vel Reytan, Reyten, Reithein, pierwotnie Reuten, rodzina pochodzenia niemieckiego w Prusach, skąd przenieśli się do W. Ks. Litewskiego.
Rodziewicz h. Łuk (in. Łuk napięty), vel Rodzewicz, Rudziewicz, Radziewicz, jedna z najbardziej rozrodzonych rodzin na Litwie. Pierwotnie pisani Rodiewicz, Rodewicz. Licznie zamieszkiwali w zaścianku Rodziewicze koło Holszan, pow. Oszmiana.
Rogieński h. Rogala, vel Rogiński, na Mazowszu, w dawnym woj. płockim. Wyszli ze wsi Rogienice, w parafii Bonisław, obecnie pow. Sierpc.
Rohr h. Rohr (in. Rarowski, herb własny), vel de Rohr, Rhor, Ror, stara rodzina śląska, posiadała w XVI stuleciu rozległe majątki na Górnym Śląsku. Niektórzy z nich zmienili nazwisko na Rarowski.
Rojecki h. Trzaska, na Podlasiu, w pow. brańskim, skąd przenieśli się w inne strony kraju. W czasach Niesieckiego byli m.in. w woj. krakowskim. Ich pierwotnym nazwiskiem jest być może Rojek.
Romanowicz h. Lubicz, w W. Ks. Litewskim, wywodzą się zapewne z bojarów żmudzkich wymienianych w dokumentach z XVI wieku. Romanowiczowie na Białej Rusi mieli przydomki Scybut i Piastun.
Roszkiewicz h. Gozdawa odm. (in. Gozdawa III), otrzymali nobilitację w Rzeczypospolitej w 1775 r. Herbarze wymieniają ponadto Roszkiewiczów herbów: Łodzia i Wadwicz.

Rożniatowski h. Ostoja, vel Roszniatowski, rodzina sieradzka, osiedlona m.in. w Wielkopolsce. Pisali się z Rożniatowic i z położonej w pobliżu, wsi Ostoja. Pisali się także z Dobrzynic, w woj. krakowskim 1570 r. Na Rusi byli także Rożniatowscy herbu Sas.
Rożniecki h. Rola, vel Roźniecki, na Kujawach. Wyszli z nieistniejącej już wsi Rożnięcice (Rożnieczyce, Rożnięczyce, Rożniecice), w dawnym pow. przedeckim, parafia Przedecz, obecnie pow. Koło. Wieś ta jest mylnie utożsamiana z istniejącą dzisiaj wsią Rożniaty.
Rukowicz h. Hipocentaurus (in. Hippocentaurus), vel Rukiewicz, w księstwie żmudzkim. Mieli przydomek Dowmunt (Dowmont) i mają być jednego pochodzenia z książęcą rodziną Siesickich.
Rupejko h. Junosza, vel Rupeyko, Rópejko, Ropejko, Ropeyko, pierwotnie na Żmudzi, później także w innych województwach W. Ks. Litewskiego. Czasem używali patronimicznej formy nazwiska – Rupejkowicz (Rupeykowicz).

Ruszczyński h. Lis, vel Ruszczeński, Ruściński, na Mazowszu, w ziemi liwskiej. Pisali się z Ruszczyn. Według współczesnych opracowań, ci Ruszczyńscy mają być herbu Prawdzic.
Rymaszewski h. Pobóg, vel Remieszewski, Remiszewski, na Podlasiu, skąd przenieśli się do W. Ks. Litewskiego. Mieli przydomek Remiesz, który miał być ich pierwotnym nazwiskiem.
Rynarzewski h. Prawdzic, w Wielkopolsce, pisani także Rynaszewski, Rynaczewski (ale chyba błędnie). Nazwisko wzięli od swych dóbr dziedzicznych, Rynarzewo, w dawnym pow. kcyńskim, obecnie pow. Nakło. Są jednego pochodzenia z Witosławskimi i Latalskimi. Są także Rynarzewscy z przydomkiem von Bahr w Wielkopolsce.

Rywocki h. własnego, vel Rywacki, na Mazowszu i Podlasiu, na ziemiach pruskich i na Litwie, w woj. brzeskim litewskim. Używali także herbów: Prus I, Prus II (odm.), oraz Prus III (odm.) oraz przydomku Polenc.
Rzepnicki h. Białynia, na Podlasiu, skąd rozeszli się po różnych województwach. Są na Lubelszczyźnie, Litwie, Wołyniu i Kijowszczyźnie. Niektórzy osiedlili się także w Wielkopolsce – o ile nie pomylono ich tutaj z Rzepeckimi tego herbu.
Rzepny h. Suchekomnaty, vel Żepny, także Rzepka, później Rzepnicki, na Podlasiu, w ziemi bielskiej, oraz w woj. lubelskim.
Rzesiński h. Jastrzębiec, vel Rzeszyński, na Mazowszu, skąd rozproszyli się po całym kraju. W XIX wieku spotykamy ich także w Małopolsce.

Rzodkiewicz h. Sas, vel Rzadkiewicz, Rodkiewicz, Radkiewicz, w dawnym woj. rawskim, obecnie pow. Zgierz.
Bukojemski h. Nałęcz, a właściwie h. Pietyróg (in. Pietyrog, Pietyroch), rodzina wołyńska, w pow. łuckim. Pisali się z Bukojma.