
Ogrodzieński h. Prus III, vel Ogrodziński, nazwisko wzięli od majątku Ogrodzieniec, w ziemi czerskiej, parafia Grójec. Są jednego pochodzenia z Mińskimi herbu Prus III, niektórzy z nich jednak przeszli do herbów: Prus I i Prus II.
SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
• Gromadzenie oraz analiza danych
• Dostęp do aktualnej bazy - kontakt
• Gotowe genealogie do wydrukowania w formacie pdf

Ogrodzieński h. Prus III, vel Ogrodziński, nazwisko wzięli od majątku Ogrodzieniec, w ziemi czerskiej, parafia Grójec. Są jednego pochodzenia z Mińskimi herbu Prus III, niektórzy z nich jednak przeszli do herbów: Prus I i Prus II.
Ohanowicz h. własnego (in. Ohanowicz), rodzina szlachecka pochodzenia ormiańskiego, pochodząca z Wołoszczyzny, następnie osiadła na Rusi Czerwonej.

Okińczyc h. Aksak (in. Kara, Obrona), oraz h. Przyjaciel, vel Okieńczyc, rodzina pochodzenia tatarskiego, w W. Ks. Litewskim. Pisano ich także Okieńczyc.
Okołów h. Topór, oraz h. własnego, vel Okołow, stara rodzina w W. Ks. Litewskim. Mieli używać przydomku Starża. Według Uruskiego, niektórzy z nich pisali się Okołowicz. W aktach występują także z przydomkiem Kułak (Kułłak). Zdaje się, że ich pierwotnym nazwiskiem było „Około” i że są jednego pochodzenia z Około-Kułakami.
Okorski h. Pierzchała (in. Roch II), vel Okórski, Okurski, rodzina pochodzenia ruskiego na Wołyniu. Pisali się z Okorska.
Okrasiński h. Strzemię odm. (in. herb własny), vel Okrasimski, w W. Ks. Litewskim, w pow. wołkowyskim.
Okrąglicki h. Doliwa, vel Okręglicki, Okręglecki, w południowym Mazowszu, pisali się z Okrąglicy (Okręglicy) i Kamienia w ziemi czerskiej. Niektórzy z nich już w XVI i XVII wieku osiedlili się w woj. bełskim i brzeskim litewskim.

Oksztul h. Ślepowron, oraz h. Oksza, vel Okstul, Oxtul, na Podlasiu, w ziemi bielskiej, następnie również w W. Ks. Litewskim.

Okulicz h. Oksza, vel Okulicz-Kozaryn, w W. Ks. Litewskim, gdzie używali przydomku Kozaryn. Jedna ich linia osiedliła się w Wielkopolsce.
Okuszko h. Radwan, vel Radwan-Okuszko, na Litwie i Białej Rusi, w woj. wileńskim. Pisali się także Okuszkiewicz, przynajmniej niektórzy z nich używali przydomku Boski.
Olejkiewicz h. Olejkiewicz (?) (herb własny), według Uruskiego, rodzina tatarska na Litwie; mieli przydomek Mołła.
Oleszyński h. Radwan, vel Olesiński, Oleśnicki, w Małopolsce, ta sama rodzina, co Oleśnicki herbu Radwan.

Olewnicki h. Sas, vel Olewiński (?), w Wielkopolsce, w woj. kaliskim i poznańskim. Pochodzą zapewne od Olewińskich herbu Ostoja.
Olizarowski h. Jastrzębiec, na Wołyniu, pisali się od dóbr Olizarów w pow. krzemienieckim. Pochodzą prawdopodobnie od bojarów wołyńskich – Olizarów (Olizar).
Olszamowski h. Jasieńczyk, vel Olszanowski, licznie rozrodzeni w ziemi czerskiej, skąd przeszli na Ukrainę. Pisali się od wsi Olszamy, dziś Olszany – stąd alternatywna wersja nazwiska – Olszanowski, używana szczególniej przez zamieszkałych na Ukrainie i Litwie.
Omiński h. Lew (in. Lew II) oraz h. własny (Omiński), vel Omieński, czasem Umiński, głównie na Kujawach i w Wielkopolsce.
Onyszkiewicz h. Jacyna odm. (herb własny), zapewne również w innych wariantach, takich jak Onoszkiewicz, Onoszkowicz, Onaczkiewicz, Onackiewicz, pierwotnie Onoszko, Onuszko.
Opatkowski h. Cholewa, rodzina małopolska, w dawnym woj. krakowskim. Pisali się z Opatkowic. Są jednego pochodzenia z Czeremowskimi. Z nich: jeden senator – Jan, biskup chełmski 1418 r., zm. 1440 r.
Opęchowski h. Starykoń (in. Starża), vel Openchowski, na Mazowszu, pisali się z Opęchowa w ziemi nurskiej.
Orański h. Kościesza (odm.) (in. Siestrzeniec odm., herb własny), vel Wojna-Orański, stara rodzina wołyńska, pisała się na Oranach i używała przydomku Wojna (Woyna), który stale dodawała do nazwiska, tj. pisała się Wojna-Orański. W XVII wieku jedna linia osiedliła się na Litwie, a w XVIII stuleciu inna na Rusi Czerwonej.
Orchowski h. Nałęcz, stara rodzina wielkopolska, z pow. gnieźnieńskiego, z której jedna linia przeniosła się w XV wieku do ziemi chełmskiej i woj. lubelskiego.

Orlik h. Nowina, zamożna rodzina czeska, osiedlona na Śląsku. Pisali się z Łazisk pod Wielkiemi Strzelcami, a osiedleni byli m.in. na terenie W. Ks. Litewskiego. Od nich wywodzą się Orliccy i Orlikowscy herbu Nowina.
Orsetti h. Złotokłos (herb własny), vel Orsetty, Orszety, rodzina pochodzenia włoskiego, wywodząca się z miasta Lukka. Mieli otrzymać szlachectwo od cesarza Ferdynanda II-go.
Orwid h. Giejsz, vel Orwit, stara i już XVI stuleciu zamożna rodzina żmudzka. Pisano ich także Orwidowicz i Orwitowicz.
Orzęcki h. Pobóg, vel Orzecki, Orzycki?, pisali się z Orska, w pow. przemyskim (podobnie jak Dunikowscy herbu Abdank).

Osieczkowski h. Ostoja, vel Osiczkowski, w dawnym woj. chełmińskim, gdzie w końcu 1650 r. posiadali majątek Grubno.
Osiemborowski h. Ciołek, (także h. Trąby?), vel Osięborowski, Osięmborowski, rodzina mazowiecka, licznie rozrodzona w ziemi czerskiej.
Osipowski h. Łodzia (odm.), oraz h. Osipowski (in. herb własny), vel Osypowski, na Rusi Białej i w Koronie.