Petryczyn h. Prus I, vel Petryszyn, według Uruskiego, pisali się z Petryczyna, wsi dzisiaj nieznanej.
Ich protoplasta – Wacław, rodem Prusak, otrzymał szlachectwo w 1455 r. od króla Kazimierza Jagiellończyka, w nagrodę za odznaczenie się na wojnie z Krzyżakami i wzięcie do niewoli słynnego w owych czasach wodza Bernarda Szemberskiego, dowódcę zaciężnych oddziałów czeskich.
Władysław, syn Hieronima, wnuk Wacława, odznaczył się z kolei w wojnie z Moskwą, otrzymał potwierdzenie szlachectwa od Zygmunta Augusta w 1559 r., a jego syn Stanisław, przyczyniwszy się do odzyskania Połocka 1579 r., otrzymał stolnikostwo tego województwa.
Jan-Bogusław, syn Andrzeja i Anny Ronieckiej, wnuk Stanisława, fortunny wojownik przeciw Kozakom, wyróżnił się w oblężeniu zbaraskim i pod Beresteczkiem 1651 r., a w 1656 r., zebrawszy 700 ludzi, odzyskał zamek krzepicki, zdobyty przez Szwedów; żonaty był z N. Szczepkowską.
Katarzyna, żona Jana Jasińskiego 1690 r. Józef, stolnik połocki, z żony Zofii Męcińskiej miał syna Jana-Bogusława, dziedzica dóbr Grzejnik, w pow. sądeckim, elektora 1733 r. z woj. krakowskiego, który poślubił N. Chomentowską. Kazimierz, stolnik połocki 1760 r. Paweł żonaty z Marianną Pakoszówną 1760 r. Tadeusz, szambelan Stanisława Augusta 1790 r. (Zap. i Wyr. Tryb. Lubel., Ks. Gr. Nowokorczyńskie i Czerskie, Conv. Vars., Kancl., Sigil. ).
Petryczynowie herbu Prus I wylegitymowali się ze szlachectwa w Galicji 1782 r.
Genealogia
(osób: 22)
• JULIA Petryczyn h. Prus I (ok. 1796-po 1816), c. Tadeusza na Gnojniku i Zofii Małachowskiej h. Nałęcz; m. (1816) Inocenty bar. Lewartowski h. Lewart (1785-1 IV 1838), s. Kazimierza i Justyny Czermińskiej, dziedzic dóbr Siedlec-Łęka i Gnojnik, w dawnym pow. tarnowskim, obecnie pow. Brzesko (Bork.; Bon.; Urus.); 1v. Julia Petryczyn h. Prus I (ok. 1795-po 1816); dzieci: Kazimiera; 2v. Justyna Pietruska z Siemuszowy h. Starykoń (ok. 1800-13 XII 1830), c. Kazimierza i Taidy Wojakowskiej h. Brochwicz, podstolanki nowogrodzkiej; dzieci: Emeryka, Eleonora (Leonora).
• TADEUSZ Petryczyn h. Prus I (ok. 1760-po 1796), sędzic ziemski czchowski, szambelan Stanisława Augusta 1790 r.; dziedzic dóbr Gnojnik, w dawnym pow. tarnowskim, obecnie pow. Brzesko (Bork.; Bon.; Urus.); ż. (1796) Franciszka Wiktoria Teresa Zofia Małachowska h. Nałęcz (1773-po 1796), c. Antoniego, łowczego chęcińskiego, dzierżawcy Koniuszek, i Salomei Popiel h. Sulima; ur. Tuligłowy, obecnnie pow. Jarosław; w opracowaniach podawana także jako Wiktoria M., Zofia M.; dzieci: Julia.
Źródła: Nies.; Urus. t. 13/291.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz