Petryczyn h. Prus I, według Uruskiego, pisali się z Petryczyna, wsi dzisiaj nieznanej.
Ich protoplasta – Wacław, rodem Prusak, otrzymał szlachectwo w 1455 r. od króla Kazimierza Jagiellończyka, w nagrodę za odznaczenie się na wojnie z Krzyżakami i wzięcie do niewoli słynnego w owych czasach wodza Bernarda Szemberskiego, dowódcę zaciężnych oddziałów czeskich.
Władysław, syn Hieronima, wnuk Wacława, odznaczył się z kolei w wojnie z Moskwą, otrzymał potwierdzenie szlachectwa od Zygmunta Augusta w 1559 r., a jego syn Stanisław, przyczyniwszy się do odzyskania Połocka 1579 r., otrzymał stolnikostwo tego województwa.
Jan-Bogusław, syn Andrzeja i Anny Ronieckiej, wnuk Stanisława, fortunny wojownik przeciw Kozakom, wyróżnił się w oblężeniu zbaraskim i pod Beresteczkiem 1651 r., a w 1656 r., zebrawszy 700 ludzi, odzyskał zamek krzepicki, zdobyty przez Szwedów; żonaty był z N. Szczepkowską.
Katarzyna, żona Jana Jasińskiego 1690 r. Józef, stolnik połocki, z żony Zofii Męcińskiej miał syna Jana-Bogusława, dziedzica dóbr Grzejnik, w pow. sądeckim, elektora 1733 r. z woj. krakowskiego, który poślubił N. Chomentowską. Kazimierz, stolnik połocki 1760 r. Paweł żonaty z Marianną Pakoszówną 1760 r. Tadeusz, szambelan Stanisława Augusta 1790 r. (Zap. i Wyr. Tryb. Lubel., Ks. Gr. Nowokorczyńskie i Czerskie, Conv. Vars., Kancl., Sigil. ).
Petryczynowie herbu Prus I wylegitymowali się ze szlachectwa w Galicji 1782 r.
Źródła: Nies.; Urus. t. 13/291.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz