Perdzyński h. Pobóg, vel Perdziński, w woj. podlaskim, w XVIII wieku.
Franciszek, dziedzic wsi Krupice, na Podlasiu 1783 r. Jan, podoficer armii carskiej 1859 r. Kazimierz, urzędnik celny 1859 r.
Perdzyńscy herbu Pobóg wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862.
Genealogia
(osób: 18)
• IRENA Perdzyńska. Pobóg (ok. 1895-po 1921), c. Józefa i Marianny (Marii) Obrębskiej; zamieszkała w mieście Warszawa; ur. tamże (MK Warszawa: św. Jan); m. (1921 Warszawa) Józef Piotrowski (ok. 1890-po 1921), s. Franciszka i Franciszki Kornat; ślub w parafii Najświętszego Zbawiciela, w Warszawie (MK Warszawa: Najświętszy Zbawiciel).
• JÓZEF Perdzyński h. Pobóg (ok. 1860-po 1895), s. Kazimierza i Eleonory Suchcickiej (błędnie: Suchcińskiej), urzędnik drogi żelaznej; zamieszkały w mieście Warszawa; ur. tamże; jego ojciec wylegitymował się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym 1859 r. z herbem Pobóg (Urus.; MK Warszawa: św. Jan); ż. (10 X 1888 Warszawa) Marianna Wiktoria Obrębska (ok. 1865-po 1895), c. Karola i Walerii Zalewskiej; w aktach także: Maria Obrębska; ślub w parafii św. Jana, w Warszawie (MK Warszawa: św. Jan); dzieci: Irena.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz