Peretiatkowicz h. własnego (in. Koń, Peretiatkowicz), vel Peretyatkowicz, Peretjatkowicz, w dawnym woj. wołyńskim. Szlachectwo wraz z herbem otrzymali w XVII wieku. Niektórzy używali przydomku Ochota.
Krzysztof, namiestnik grodzki łucki, nobilitowany 1659 r., regent grodzki 1665 r., burgrabia zamku łuckiego 1670 r., otrzymał 1690 r. uwolnienie od zarzutu nieszlachectwa; żonaty z Heleną Wrzęrzewską. Adam-Stanisław, komornik grodzki łucki, pisarz grodzki żytomierski 1694 r., wojski nowogrodzki 1719 r., żonaty z Katarzyną Ledóchowską. Jan, miecznik bracławski 1701 r., żonaty z Magdaleną Lubieniecką.
Wojciech, miecznik bracławski, porucznik pow. łuckiego, elektor 1733 r. z woj. wołyńskiego, żonaty z Anielą Kunicką. Ignacy, elektor 1733 r. z woj. wołyńskiego, żonaty z N. Linkiewiczówną. Michał, elektor 1733 r. z woj. wołyńskiego. Jan-Aleksander Ochota, cześnik latyczowski 1723 r., chorąży smoleński 1740 r., dwukrotnie żonaty, 1v. z Agnieszką Kossowską i 2v. z Heleną Stępkowską.
Adam, komornik graniczny latyczowski 1730 r., podolski 1732 r., łowczy inflancki, elektor 1733 r. z woj. wołyńskiego, podstarości i poseł nowogrodzki 1736 r., chorąży smoleński 1756 r., żonaty z Zofią Mężyńską, chorążanką żytomierską. Gabriel, cześnik bracławski, elektor 1733 r. z woj. wołyńskiego, stolnik bracławski 1742 r.
Konstanty, stolnik sanocki, podpisał elekcję 1733 r. z woj. wołyńskim, żonaty z Dorotą Głogowską. Stanisław, cześnik bracławski, elektor 1733 r. z woj. wołyńskiego, sędzia ziemski owrucki 1765 r. Jan Ochota, cześnik bracławski 1739 r., podstarości nowogrodzki. Tomasz, cześnik bełski 1757 r., buski 1762 r., pozostawił córkę Teklę za Tomaszem Dąmbskim, szambelanem Stanisława Augusta (Sigil., Zap. i Wyr. Tryb. Lubel., Ks. Gr. Owruckie, Metr. Kor., Kancl.).
Peretiatkowiczowie herbu własnego wylegitymowali się ze szlachectwa w Galicji 1782 r., w guberni kijowskiej w latach 1804-1889. Niektórzy z nich wylegitymowani z herbem Białynia.
Herb: w polu błękitnym koń biały osiodłany, biegnący w prawo, nad jego głową i karkiem po gwiaździe; w koronie trzy pióra strusie (Urus.).
Genealogia
(osób: 47)
• ANTONI Peretiatkowicz h. wł. (30 VI 1884-1956), s. Aurelego i Jadwigi Niemeksza (Nemeksza), prawnik, profesor Uniw. Poznańskiego 1919 r.; ur. Boruchów k/ Łucka na Wołyniu, zm. Poznań (PSB; Dw. Teki; L. Bazylow, Polacy w Petersburgu); ż. (16 XI 1929 Poznań) Aleksandra (Oleńka) Łebińska (26 X 1903-po 1931), c. Walerego i Haliny Daszkiewicz; ślub w parafii św. Marcina, w Poznaniu (MK Poznań: św. Marcin); dzieci: Elżbieta, Erazm.
• JANINA Peretjatkowicz h. wł. (1890-1963), c. Karola i Wacławy Jędrzejewicz, pedagog; nauczycielka geografii w gimnazjach warszawskich, pracownica Zakładu Geografii i Geologii Uniw. Warszawskiego, Muzeum Oświaty i Wychowania, Muzeum Ziemi; tłumaczka dzieł geograficznych; działaczka socjalistyczna; uczestniczka tajnego nauczania w czasie okupacji niemieckiej, więźniarka Pawiaka i Ravensbrück, aktywna w tajnej pracy oświatowej w obozie; aresztowana po 1945 r., zrehabilitowana; zm. Warszawa, poch. Cm. Powązkowski, kw. 125-IV-30 (Cm. Pow.).
Źródła: Dw. Teki (Monografie); Nies.; PSB t. 25/610-611; Urus. t. 13/276-277; T. Gajl, Herbarz polski online.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz