Przeradzki

Jasieńczyk

Jastrzębiec

Przeradzki h. Jasieńczyk, oraz h. Jastrzębiec, vel Przeracki, Przyradzki, na Mazowszu i w Wielkopolsce. 

Wywodzą się ze wsi Przeradz (Wielki i Mały), w parafii Lutocin, dawny pow. mławski (obecnie pow. Żuromin), gdzie mieszkała drobna szlachta. Już w 1408 r. dziedziczył tam Krystyn z rodu Bolestów herbu Boleścic-Jastrzębiec.

Jakub, Jan i Maciej, synowie Mikołaja, 1549 r. Adam 1589 r. Wojciech, 1615 r. Wojciech żonaty z Barbarą Pinińską 1680 r. Maciej, dziedzic Przeradza 1715 r. Józef, dziedzic dóbr Trzebowo, w woj. poznańskim 1754 r.

Andrzej, elektor 1669 r. z woj. łęczyckiego, Jakub, sędzia ziemski michałowski 1671 r. Maciej z woj. inowrocławskim i Stefan z ziemią dobrzyńską podpisali elekcję 1697 r. 

Jan, elektor 1733 r. z ziemi dobrzyńskiej. Ignacy, Paweł, poseł z pow. nowomiejskiego, i Wojciech podpisali elekcję 1764 r. z woj. chełmińskiego. Jan, podstoli stężycki 1779 r. N., łowczy chełmiński, komisarz do zbierania ofiar 1789 r. (Zap. Tryb. Piotrk., Ks. Gr. Brzeskie).

Przeradzcy herbu Jasieńczyk wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862.

Źródła: Bork. Spis 340; Nejm.; Nies.; SGKP t. 9/175, t. 15 cz.2/523; Urus. t. 15/18.