Przypkowski h. Radwan, vel Przybkowski (Przibkowski), Przytkowski, Przydkowski etc., ród małopolski, piszący się z Przypkowic (Przybkowic). Zdaje się, że są jednego pochodzenia z Zebrzydowskimi.
Ich gniazdo rodzinne, wieś parafialna Przytkowice, dawniej rozmaicie pisana: Przybkowice (Przibkowice), Przybkowicze, Przypkowice, Przydkowice, Przytkowice etc., znajduje się obecnie w woj. małopolskim, pow. Wadowice, gm. Kalwaria Zebrzydowska. W drugiej połowie XIX w. i w początkach XX w. Przytkowice należały do Brandysów.
„Należeli do możniejszych rodzin swej ziemi, a w XVI stuleciu przeszedłszy na arianizm, dotrwali w nim wiernie aż do jego upadku w Polsce, t.j. do r. 1660, i wtedy z innymi swymi współwyznawcami opuścili ojczyznę; niektórzy z nich przeszli na Litwę i ci przyjęli wyznanie kalwińskie, jedna przecież linia została przy katolicyzmie, i ta była zawsze ubogą” (Urus.).
Wojtko 1405 r. i Stanisław 1471 r. wzmiankowani w aktach krakowskich. Zofia, żona Mikołaja Jasieńskiego 1560 r. Stanisław, wojski krakowski 1579 r. Jan, podczaszy 1602 r., podsędek 1618 r. zatorski, żonaty z Elżbietą Suchodolską.
Piotr Paweł z synami: Aleksandrem i Andrzejem, elektorowie 1632 r. z woj. krakowskiego. Samuel 1632 r., a Jan, dwóch Stefanów i Wacław 1648 r. podpisali elekcje z woj. krakowskim (Elekt.).
Bogusław, pułkownik królewski, odznaczył się pod Smoleńskiem 1633 r., poległ w bitwie pod Kownem 1658 r., a sejm 1659 r. przez wzgląd na jego zasługi kazał jego sukcesorom wypłacić 7200 złotych (Vol. Leg.).
Aleksander, cześnik oszmiański, domownik Radziwiłłów linii kalwińskiej, gdy umarł 1640 r., Radziwiłłowie wyprawili mu świetny pogrzeb w Wilnie. Andrzej Aleksander z Przypkowic, dziedzic dóbr Brzana, łowczy nowogrodzki 1688 r. Samuel, gorliwy arianin, zmuszony do ustąpienia z ojczyzny w 1660 r., „tyle wpłynął na elektora brandenburskiego, że pozwolił wygnańcowi kupić dwie wsie w Prusach Wschodnich, Rutowo i Andryjewkę (Andreaswalde), w nich osiąść i spokojnie dopełniać obrzędów swego wyznania” (Urus.).
Krzysztof, kapitan wojsk królewskich 1703 r. (Vol. Leg.). Wacław Kazimierz, proboszcz wiślicki 1739 r. (Wyr. i Zap. Tryb. Lubel.).
Źródła: Elekt.; Krzep. Małop.; Nies.; Urus. t. 15/53-54.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz