Zabielski h. Trzaska,
vel Zabilski, Zabylski, rodzina mazowiecka, wywodząca się ze wsi Zabiele
w ziemi różańskiej. Licznie rozrodzona, dla rozróżnienia używała
przydomków Bok, Nadolny, Wdowik, Ziemaczyk itd. Pisała się „de Wielkie
Zabiele” (na Zabielach). W XVI wieku posiadali 
Potworowski h. Dębno,
rodzina małopolska, gałąź Sienieńskich, której gniazdem jest wieś
Potworów w pow. radomskim. 
Pusłowski h. własnego
(in. Szeliga odm.) vel Mongud-Pusłowski, Pousłowski, Posłowski,
Puzłowski, Pusławski, Pouslejski, rodzina litewska z przydomkiem Mongud,
wzięła nazwisko od swej posiadłości w pow. upickim, zwanej Pole
Pouslejskie, nazwaną Pusłowiem w XVI stuleciu. Jedna linia otrzymała 4
VI 1869 tytuł hrabiowski rzymski od papieża Piusa IX, oraz tytuł
hrabiowski papieski od tegoż papieża 1871. Pusłowscy byli właścicielami
m. in. dóbr Gaj (Dworzec), Pieski, Mokrów, Niwy Duże, Sowin, Szydłowice,
Hoszczew, Dziewiątkowice, Kossów in. Mereczowszczyzna, Szulaki,
Mariampol, Synkowicze, Beczna, Chomsk, Ukropna, Sucha, Kuczkuryszki,
Puksztany, Rekanciszki, Żyżmory, Wieloń, Bejzagora, Tauroginy, Wiżuny,
Lipniszki, Geranony, Dworzyszcza, Trokiele, Świsłocza, Zarubicze,
Kwasówka, Kużyliczyn, Zapole, Dobrawola, Eleonorowo n/ Niemnem,
Pasieczna i Telechany w powiatach oszmiańskim i słonimskim, a także
przedmieścia Antokol w Wilnie, Sienna, oraz połowy Chmielowa w Król.
Polskim.
Trembiński h. Rogala, vel
Biberstein-Trembiński, Trembieński, Trębiński, Tręmbiński, rodzina mazowiecka,
używająca przydomków Bibersztein i Bobola. Ich gniazdem rodowym jest
Trębin, dawniej Trembin, powiat Płock, gmina Radzanowo. 
Piniński h. Jastrzębiec
(in. Boleścic), rodzina kujawska, wzięła nazwisko od wsi Pinino w ziemi
dobrzyńskiej, pow. rypińskim. Właścicielami tej wsi byli w 1379 –
Mikołaj, Stanisław, Jakub, Jaśko, Magdalena i Jadwiga. Z czasem
rozdzielili się na gałąź galicyjską, mazowiecką i podolską. 
Otocki h. Dołęga
vel Dołęga-Otocki, nazwisko wzięli od wsi Otok w powiecie szadkowskim,
skąd przenieśli się już w XVII stuleciu w różne strony kraju. Dziedzicem
Otoka w 1565 r. był Jerzy Otocki (Paw.). 
Komarnicki h. Sas,
rodzina czerwonoruska, licznie rozrodzona, używająca przydomków:
Benedik, Błaszkiewicz, Demniczak, Drudź, Drużbicz, Dudycz, Tagarasz,
Fedczak, Iwaszczeszkowicz, Jadczyszyc, 
Kręski h. Nadelwicz
(in. Nadelwitz), rodzina śląska, pochodząca od Nadelwitzów vel
Nadelwiczów, nobilitowanych w Czechach 1537. Wyszli ze wsi Kręsko
leżącej w pow. kościańskim, która już w 1570 została sprzedana
Dziembowskim (AGZ Poznań). Jedna galąź osiedliła się na Pomorzu, inna w
Wielkopolsce. W XVIII wieku Kręscy używali tytułu hrabiowskiego Św.
Imperium Rzymskiego (S.I.R.), który został im potwierdzony w Prusach 25 X
1843. Linia hrabiowska wygasła po mieczu 31 XII 1870. Z nich: Cyprian,
starosta stawiszyński, podpisał elekcję 1696. – Ignacy Jan, starosta
stawiszyński, poseł na sejm 1733. – Stanisław (zm. 1747), kanonik
kaliski, kanonik krakowski 1717, kantor, wreszcie scholastyk krakowski. –
Konstancja, ksieni PP. Norbertanek w Imbramowicach. – Konstanty,
dziedzic dóbr Grembanin w powiecie ostrzeszowskim, otrzymał
potwierdzenie tytułu hrabiowskiego w Prusach 1843.
Krukowiecki h. Pomian,
rodzina kujawska, pisząca się z Ziemblic, z której jedna gałąź
osiedliła się na Rusi Czerwonej. Otrzymała austriacki tytuł baronowski w
Galicji 25 III 1780, oraz dziedziczny tytuł hrabiowski z Kuczkowski h. Jastrzębiec,
rodzina małopolska, z której jedna linia otrzymała austriacki
dziedziczny tytuł hrabiowski w Galicji 30 XI 1807, lecz wygasła 1873.
Jej wsią gniazdową jest Kuczków w pow. włoszczowskim, na którym
dziedziczyli w latach 1440-1581 (Krzep. Mał.).
