Wodziński h. Jastrzębiec,
vel Wodzyński, na Mazowszu, Kujawach i w Sieradzkiem, pisali się z
Wodzina. Nazwisko wzięli niewątpliwie od wsi Wodzyń i Wodzynek w
powiecie łódzkim, gminie Żeromin, parafii Srock, gdzie w XVI wieku
siedziała wyłącznie częściowa szlachta (SGKP). 
Włostowski h. Ciołek, rodzina wielkopolska, wzięła nazwisko od wsi Małe Włostowo w pow. kościańskim, gdzie dziedziczyła już w 1400 r. (AGZ Kościan, Poznań). Z nich: 2 kasztelanów w latach 1410 — 1637.
Witwicki h. Sas,
rodzina drobnoszlachecka, licznie rozrodzona na Rusi Czerwonej, w ziemi
przemyskiej, ale też rozproszona po całej Rzeczypospolitej, m. in. w
Małopolsce i Wielkopolsce. Ich wsią gniazdową jest Witwica k/ Bolechowa w
powiecie doliniańskim (SGKP). Używali następujących przydomków:
Buzdewicz, Demkowicz, Didowicz, Baranowicz, Floka, Harmaga, Hatastowicz,
Iwanczyniec, Iwachnowicz, Koszczyniec (Koszyniec), Kockowicz, Lichacki,
Lejbiniec, Ławrowicz, Menteszewicz, Mirowicz, Pilik, Płytka, Popowic,
Prokopowicz, Sieczka, Turyła, Waśkiewicz, Waśkowicz, Wasylkowicz.
Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim ok. 1840 r. Z
nich: 1 biskup 1678 — 1697. 
Witowski h. Rola, vel Witoski, rodzina z ziemi łęczyckiej, wymieniona w Herbarzu Paprockiego w 1584 r. Wyszli zapewne ze wsi Witowice Wielkie, w powiecie radziejowskim.
Wilkoński h. Odrowąż,
rodzina wielkopolska, wywodząca się ze wsi Wilkonice Wielkie i Małe w
dawnym pow. kościańskim, oraz Wilkoniczki k/ Kcyni w pow. krobskim. W
1393 r. Wilkonice były własnością Stanisława Wilkońskiego, a w 1427 r.
Dersława Wilkońskiego. Następne pokolenia osiedlały się również w innych
powiatach Wielkopolski. Z nich 1 kasztelan w latach 1737 — 1765. —
Franciszek (zm. 1765), kasztelan krzywiński od 1737. Byli właścicielami
m. in. dóbr Wapno, Stołężyn, Wilkonice, Grabonóg i Krajewice w
Poznańskiem. 
Wierzejski h. Jelita, nazwisko ich dawniej pisano Wierzeyski, Wyrzejski, Wyrzeyski, podobno również Wyrzyski, i do końca nie wiadomo, czy wszyscy oni stanowią jedną rodzinę.
