Gorzeński

Gorzeński h. Nałęcz, vel Ostroróg-Gorzeński, Gorzyński, Górzeński, Górzyński, Gurzyński, rodzina wielkopolska, pisząca się z Gorzenia (de Gorzeń, Gorzyń) k/ Międzychodu w pow. szamotulskim, a czasem z

Gorajski

Gorajski h. Korczak (in. Wręby), vel Gorayski, stara rodzina czerwo- noruska, pisząca się z Goraja w Lubelskiem. Są jednego pochodzenia z Lipskimi i Czuryłami herbu Korczak. Nazwisko biorą od dóbr Goraj w

Gniewosz

Gniewosz h. Kościesza (in. Strzegomia), rodzina małopolska, pisała się z Dalewic i Ćmielowa, a inna linia z Wnorowa.

Giżycki

Giżycki h. Gozdawa, stara rodzina mazowiecka, której protoplastą jest Krystyn z Giżyc, wojewoda płocki. Gniazdem rodu mają być Giżyce w pow. gostyńskim, lecz sami Giżyccy również założyli kilka wsi o tej nazwie w różnych częściach kraju, m. in. w pow. lubelskim, parafia Kock (Krzep. Mał.).

Gajewski

Gajewski h. Ostoja, vel Gajowski, rodzina wielkopolska, pisząca się z Błociszewa i będąca jednego pochodzenia z Błociszewskimi, którzy na odwrót pisali się z Gajewa, i Lubiatowskimi.

Gadomski

Gadomski h. Rola, licznie rozrodzona rodzina mazowiecka, pisząca się „na Gadomcach”. Jej wsią gniazdową jest Gadomiec in. Gadom w ziemi ciechanowskiej, dawnym pow. przasnyskim, parafii Krzynowłoga Wielka. Dziedziczyli tam już w 1574. Z czasem rozgałęzili się na Litwie i w województwach ruskich, w których pod koniec XVIII i na początku XIX stulecia posiadali znaczne majątki. Jedna ich linia miała używać tytułu baronów. Z tej rodziny: 1 senator, wojewoda 1787 — 1796. — Stanisław Kostka, wojewoda łęczycki 1787-1796, marszałek izby poselskiej 1786.

Fredro

Fredro h. Bończa, rodzina małopolska, pisząca się Pleszowic w ziemi lwowskiej.

Firlej

Firlej h. Lewart, vel Firley, stara magnacka rodzina małopolska, z której linia senatorska wygasła w 1737 r. Pisali się z Dąbrowicy k/ Lublina (później wieś ta nazywała się Dąbrowa) i z Krwat. 

Falęcki

Falęcki h. Leszczyc, vel Falencki, Fałęcki, Chwalęcki, stara rodzina mazowiecka, dziedziczyła na Falętach (Chwalętach), Falęcinku i Milanówku, w pow. warszawskim, Falęcinie (Chwalęcinie), Przełomie, Sikutach i Kurczowej Wsi, w pow. grójeckim.

Dzierzbicki

Dzierzbicki h. Topór (in. Starża, Pałuka?), vel Starża-Dzierzbicki, Dzierżbicki, Dzieżbicki, Dzierbicki, z Dzierzbic w powiecie łęczyckim. Wielisław z Dzierzbic w 1392 r. w Łęczycy. Jan winien sumę bratu Jakubowi 1544 (AGZ Przedecz). Stanisław, zwany Pliska, współdziedzic Dzierzbic 1576 (Paw.). Już XVII wieku osiedli w różnych częściach dawnej Rzeczypospolitej, jedni na Kujawach, inni na Wołyniu. Byli elektorami z woj. brzeskiego kujawskiego 1697. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Jedna linia otrzymała tytuł rosyjski hrabiowski w 1824 roku. Z nich: 1 wojewoda i 1 kasztelan 1763 — 1787.