Niezabitowski

Niezabitowski h. Lubicz, vel Niezabytowski, rodzina małopolska, której gniazdem jest wieś Niezabitów in. Niezabytów w parafii Wąwolnica, powiat puławski, woj. lubelskie. Pisali się też z Giszowic, Tchórzewa (Thorzewa) i Kurek. 

Nowosielski

Nowosielski h. Sas, na Rusi Czerwonej, pisali się „z Nowosiółek”. Wymienia ich Paprocki w 1584 r. Wyszli ze wsi Nowosiółki Mniejsze (Szlacheckie), w pow. przemyskim, parafia Hussaków, obecnie w granicach Ukrainy. Byli też na Wołyniu i na Litwie.

Olszowski

Olszowski h. Prus II (in. Wilczekosy) vel Olszewski, rodzina w woj. sieradzkim, pisała się z Olszowy k/ Piotrkowa, parafia Ujazd.

Olszewski

Olszewski h. Kościesza vel Olszowski, na Mazowszu i Podlasiu. Stanowią odgałęzienie Mężyńskich vel Mężeńskich z Olszewa w ziemi łomżyńskiej. 

Olszański

Olszański h. Jastrzębiec, ród mazowiecki, osiedlony na Podlasiu i Wołyniu. Z północnego Mazowsza, ze wsi Olszanica, przenieśli się na Podlasie, gdzie założyli osady Olszany i Olszanki. 

Olizar

Olizar h. Chorągwie Kmitów (in. Radwan odm., Radwan sowity), vel Olizar-Wołczkiewicz, rodzina bojarów wołyńskich, notowana już w 1358 w aktach rozgraniczenia Litwy i Mazowsza.

Opacki

Opacki h. Prus III, stara rodzina mazowiecka, pisała się „z Mińska” oraz „z Opacza”. Są jednego pochodzenia z Mińskimi tego herbu. 

Orłowski

Orłowski h. Chomąto, vel Cygemberg-Orłowski, jedna z najstarszych rodzin pomorskich, nosząca przydomek Cygemberg, Cygiemberg, Cygienberg (niem. Ziegenberg), świadczący o jej pochodzeniu od niemieckiej rodziny Ziegenberg z Cygenbergu w Prusach zachodnich. 

Osiński

Osiński h. Junosza, według Paprockiego "dom starodawny" w ziemi gostyńskiej. 

Oskierka

herb Murdelio

herb Oskierków

Oskierka h. Murdelio odm. vel Oskierko, Oskirka, senatorska rodzina litewska w pow. mozyrskim i innych, już w połowie XVl wieku posiadała znaczne majątki na Białej Rusi. Wywodzą się być może z mieszczan połockich, uwolnionych przez króla Zygmunta w 1511 od wszelkich powinności (Bon.). Z czasem rozdzielili się na 4 linie, w tym linię strażnikowską i linię na Budzisławiu i Teresdworze. Jedna z tych linii miała swoje posiadłości w Inflantach Polskich. W XVIII i XIX stuleciu byli właścicielami dóbr Cichinicze w pow. rochaczewskim, Krasnopol, Wyszewicze w pow. owruckim, Jaszonki, Wodowicze w pow. mozyrskim, Budzisław i Teresdwór w pow. wilejskim, Rudaków w pow. rzeczyckim, Musza, Okra, Ejsbachów i Hieronimów w pow. dynaburskim. Z tej rodziny: Samuel, sędzia ziemski mozyrski, dzielny wojownik, fundator klasztoru OO. Bernardynów w Słucku 1672. Gerwazy Ludwik (zm. 1770), starosta grodowy mozyrski, cześnik wielki litewski 1748, referendarz wielki litewski 1764. Senatorów w rodzinie: 3 w latach 1725 — 1794. — Antoni (zm. 1735), pisarz wielki litewski 1724, kasztelan nowogrodzki 1725. Maciej Kazimierz, nominat kasztelan mozyrski nowej kreacji 1794. Marcin Teodor, nominat kasztelan oszmiański nowej kreacji 1794.

Odmiana w herbie — półksiężyc rogami w dół obrócony, między nimi gwiazda, na księżycu krzyż; w koronie trzy pióra strusie.

Genealogia
(osób: 163)
 
• HELENA Oskierka (ok. 1830-1902), c. Dominika i Anny Wołłowicz, właścicielka dóbr Samojłowicze; m. Wacław hr. Krasicki h. Rogala (1823-1897), s. Leona i 2ż. Antoniny Saunders, właściciel dóbr Samotojszcze na Litwie; dzieci: kilkoro, m. in. Witold, Czesław – hr. Krasiccy.

• JÓZEF Oskierka (ok. 1745-po 1790), s. Antoniego i Teresy Eperiaszy, podkomorzy chełmiński; chorąży petyhorski, poseł i elektor w 1764 z pow. oszmiańskiego, podkomorzy chełmiński 1770; dziedzic dóbr Szack; ż. Anna Hutten-Czapska h. Leliwa (ok. 1760-po 1790), wojewodzianka chełmińska; dzieci: Franciszek, Ignacy.

Źródła: Bon. Pocz. 228; Bork. Rocz. t.2/600-603; Kon. 223; Kos. t.1; Urus. t.13/41-46.