Powęski

Powęski h. Prus, vel Skarga-Powęski, Powąski, rodzina mazowiecka, pisała się z Powązek.

Ich wsią gniazdową były Powązki (Powąski), w dawnym pow. warszawskim (dzisiaj część Warszawy). Używali przydomku Skarga, który według prof. Semkowicza przyjęli, będąc spokrewnieni po kądzieli z rodziną Skargów.

Franciszek, zamieszkały w mieście Grójec, będąc naganiony w szlachectwie, wykazał, że pochodzi z rodziny szlacheckiej ze wsi Powąski, w pow. warszawskim, i z żony Anny Kluchowskiej herbu Jastrzębiec, ma trzech synów: Jana, Stanisława i Wojciecha, którzy w 1595 r. otrzymali w dożywocie grunty przy mieście Grójcu.

Piotr Skarga (1536-1612), właściwie Powęski, ksiądz, jezuicki kaznodzieja i spowiednik nadworny Zygmunta III Wazy, działacz kontrreformacji, pisarz, założyciel warszawskiego Bractwa Miłosierdzia 1590 r. (Karpiń.).

Jan i Stanisław, pisarz królewski, dziedzice dóbr Trzcieniec 1604 r., a w 1611 r. Stanisław nabył wieś Jarochy. Jan, dziedzic Racławic 1653 r. Piotr podpisał elekcję 1669 r. z woj. poznańskim. Jan żonaty z Marianną z Opatkowic 1689 r. Teofil, poślubił Annę Biejkowską-Ładównę, komornikównę pilzneńską 1735 r. (Metr. Kor.; Zap. i Wyr. Tryb. Lubel.; Ks. Gr. Nowokorczyńskie).

Źródła: Nies.; Urus. t. 14/316.