Genealogia Polska 1 Polish Genealogy

SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
• Gromadzenie oraz analiza danych
• Dostęp do aktualnej bazy - kontakt
• Gotowe genealogie do wydrukowania w formacie pdf



Materiały do Polskiego Słownika Biograficzno-Genealogicznego

Materials for Polish Biographical and Genealogical Dictionary


wtorek, 21 marca 2017

Obertyński

Obertyński h. Sas, jedna z najstarszych rodzin czerwonoruskich, nazwisko wzięła od swego odwiecznego dziedzictwa – wsi Obertyn w ziemi halickiej, słynnej z pogromu Wołochów przez hetmana Jana Tarnowskiego w 1531. Dobra te pozostawały w ich władaniu przypuszczalnie od XIV aż do XIX wieku. 

Piorunowski

Piorunowski h. Leliwa vel Pieronowski, pisali się z Piorunowa w powiecie sieradzkim i pierwotnie nosili nazwisko Piorun. Występują w aktach sieradzkich od 1398. Z nich: Marcin, podstoli sieradzki 1603. Stanisław, wiceprokurator zamku krakowskiego 1623. Jacek, poseł na sejm, elektor 1669 z woj. sieradzkiego. Andrzej i Seweryn, elektorowie z woj. sieradzkiego, a Wojciech z woj. sandomierskiego 1697. 

Źródła: Urus. t.14/24-25.

Dubieński

Dubieński h. Dąb odm., vel Dubiński, Dubensky, wywodzą się z Duby (Dub) w powiecie chełmskim i mają być gałęzią Drohiczyńskich vel Drohiczańskich herbu Nałęcz. Dobrogost Drohiczyński alias Dubiński, wystawił w 1541 i uposażył kościół w Dubie. Z czasem rodzina rozdzieliła się na dwie gałęzie: wygasłą już Drohiczyńskich oraz istniejącą Dubieńskich.
Wielu Dubieńskich związało swoje losy z Cesarstwem Rosyjskim, niektórzy ulegli rusyfikacji. Jedna linia rodziny Dubieńskich pieczętuje się herbem własnym, odmiany herbu Dąb. Posiada również dewizę herbową, która brzmi: „Bóg mnie złamie, ludzie nie zegną”.

Źródła:
Bon. V 21; Kos. I; strona internetowa „Ród Dubieńskich”.

Gonet

Gonet vel de Gonet, Gonnet, nazwisko pochodzenia francuskiego, będące zdrobniałą formą imienia Hugo. 

Olszyński

Olszyński h. Pniejnia, rodzina mazowiecka, gałąź domu Karwowskich, pisała się z Olszyny w ziemi wiskiej. 

Smorczewski

Smorczewski h. Rawicz, rodzina podlaska, ze Smorczewa w ziemi drohickiej, parafia Ostrożany. Dziedziczyli tam wraz z upływem wieków coraz drobniejsze części w parafiach Drohiczyn, Grodzisk, Ostrożany, Perlejewo, Śledzianów oraz Winna, na terenie miejscowości Chechłów (Chechłowo), Kosianka Stara, Koski Falki, Obniż (Obniże), Sady i Smorczewo. Jedna linia otrzymała 17 V 1892 w Rzymie od papieża Leona XIII dziedziczny papieski tytuł hrabiowski na zasadzie primogenitury.
W XIX wieku większymi majątkami w posiadaniu poszczególnych gałęzi rodu były jedynie Chrołowice, Kułaki, Minczewo, Runice, Sieniewice oraz Zajączkowo in. Zajęczniki (do początku XX w.). 

Na terenie Lubelszczyzny w rękach przeważnie gałęzi obdarzonej później tytułem hrabiowskim znalazły się następujące dobra: Antonin i Terenin w pow. chełmskim, Hruszów, Stryjów do 1944, Tarnogóra do 1944, Wierzchowiny i Żdżanne do 1944, w pow. krasnostawskim oraz Stronibaby w pow. złoczowskim 1938-1944 (Wikipedia). Z nich: Jan Augustyn (1758-1825), sędzia ziemski drohicki i bielski oraz szambelan królewski. Franciszek (1769-1830), major wojsk koronnych i komisarz cywilno-wojskowy ziemi drohickiej.
Genealogia
(osób: 49)

• WŁADYSŁAW Adolf hr. Smorczewski (13 I 1889-19 V 1979), s. Feliksa i Zofii Aleksandry Czyżewskiej, właściciel dóbr ziemskich Stryjów w pow. krasnostawskim; ż. (10 XI 1921) Ewa Henryka Obertyńska h. Sas (7 VIII 1893-12 XI 1975), c. Kazimierza Adama i Marii Kamilli Bochdan h. Bończa; dzieci: Rafał, Marek.

• ZOFIA Stefania Smorczewska (1857-po 1880), c. Medarda i Felicji Waliszewskiej; ur. w Chodczu; m. (ok. 1880) Konrad Mieczysław Kiciński h. Rogala (1852-1885), s. Tomasza Antoniego i Teresy Bielskiej h. Jelita; dzieci: Jan, Mieczysław, Tomasz, Jerzy – Kicińscy.


Źródła: 1) Materiały do biografii, genealogii i heraldyki polskiej, T. 3, s. 230-231; 2) Szlachta wylegitymowana w Królestwie Polskim w latach 1836-1861, s. 642; 3) Ziemianie polscy XX wieku, cz. 1, s. 144-146; 4) Nies. XI 404.

niedziela, 19 marca 2017

Karpiński

Karpiński h. Korab, licznie rozrodzona rodzina mazowiecka, z Karpina w ziemi nurskiej. 

O'Rourke


O'Rourke h. własnego, spolonizowana rodzina irlandzka, należała do najstarszych i najznakomitszych rodów w Irlandii. Niegdyś udzielni panowie prowincji Bruin-Brefrne i Connaught – ich protoplastą miał być

Rzymski

Rzymski h. Brodzic, vel Rzym, Rzymowski, Rzymkowski, rodzina podlaska, przeważnie drobnoszlachecka, biorąca nazwiska od swych wsi dziedzicznych – Rzym, Rzymy i Rzymki, m. in. Mustki-Rzym w ziemi drohickiej (H. Pol.), Rzymy i Rzymki w pow. łukowskim, parafia Ulan (Krzep.). 

Ich przodek, Świętosław Rzym, dostał wójtostwo w Ostrołęce 1373 r. Niektórzy pozostali przy nazwisku Rzym, inni zmienili je na Rzymski, Rzymowski i Rzymkowski. 

Rzymscy wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1840-1861. Rzymowscy zamieszkiwali w XVII wieku na Wołyniu, kilku wylegitymowanych zostało w Galicji 1804 r.

Z nich: Andrzej Rzym, prowadził proces o sumy pieniężne w Trybunale lubelskim 1596. – Marcin Rzymski, cześnik derpski 1686. – Walenty Rzymski, cześnik derpski 1699. – Paweł Rzymski (zm. 1833), ksiądz, pisarz religijny (PSB t. 34). – Jan Grzegorz Rzymowski (1873-1939), prezes Sądu Najwyższego (PSB t. 34). – Antoni Rzymkowski, elektor 1733 z woj. bełskiego. – Jan Rzymkowski (1836-1916), dyrektor Biura Sądu Wyższego w Krakowie. – Andrzej Rzymkowski (1911-1986), profesor architektury (PSB t. 34).

Genealogia
(osób: 26)


• ERAZM Rzymski h. Brodzic (ok. 1810-po 1841), s. Kacpra i Tekli Włostowskiej, dziedzic wsi Włosty-Olszanka, w pow. łomżyńskim, w parafii Dąbrowa Wielka, obecnie pow. Wysokie Mazowieckie; wylegitymował się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym 1841 r. z herbem Brodzic (Urus.; MK Dąbrowa Wielka).


• MAŁGORZATA Rzymska h. Brodzic (ok. 1806-po 1830), c. Kacpra i Tekli Włostowskiej; ur. Włosty-Olszanka, w pow. łomżyńskim, w parafii Dąbrowa Wielka, obecnie pow. Wysokie Mazowieckie (MK Dąbrowa Wielka); m. (1830 Dąbrowa Wielka) Piotr Jankowski (ok. 1800-po 1830), s. Piotra i Petroneli Majewskiej; ślub w parafii Dąbrowa Wielka, obecnie pow. Wysokie Mazowieckie, miejscowość: Włosty, uwagi: „szlachetnie urodzeni”, on lat 30, ona lat 24 (MK Dąbrowa Wielka).


Źródła: Bork. Spis 378; Krzep. Mał.; Nies.; Urus. t. 15/377-378.

Rzuchowski

Rzuchowski h. Łabędź, vel Dunin-Rzuchowski, Rżuchowski, Żuchowski, Zuchowski, Żukowski, rodzina małopolska w woj. sandomierskim, wymieniona już przez Paprockiego 1584 r. Używała przydomku „Dunin ze Skrzynna”.