Onyszkiewicz h. Jacyna odm. (herb własny), zapewne również w innych wariantach, takich jak Onoszkiewicz, Onoszkowicz, Onaczkiewicz, Onackiewicz, pierwotnie Onoszko, Onuszko.
Andrzej, syn Michała, regent ziemski warszawski 1750 r., poślubił Helenę Kozerską i z niej pozostawił synów, Ignacego i Tadeusza 1765 r. (Ks. Gr. Sochaczewskie).
Ferdynand, urzędnik we Lwowie, a Rudolf, adwokat w Galicji 1853 r. Józef w 1860 r., a Adrian w 1864 r. dziedzice dóbr Żołczów w Galicji.
Onyszkiewiczowie herbu Jacyna odm. otrzymali przyznanie szlachectwa w Galicji w XIX wieku.
Odmiana herbu: na tarczy dwa hełmy, na prawym trzy pióra strusie, na lewym dwie trąby, prawa w połowie górnej biała, a w dolnej czerwona, lewa na odwrót, w górnej połowie czerwona, w dolnej biała (Urus.).
Genealogia
(osób: 31)
• ADRIAN Onyszkiewicz h. Jacyna odm. (ok. 1814–po 1864), s. Michała i Anny Starzewskiej (Starczewskiej, Starczeskiej), adwokat z Uhnowa, uczestnik powstania listopadowego 1830/31; w powstaniu towarzysz broni swojego zięcia Piotra Żardeckiego; dziedzic dóbr ziemskich Żołczów i Tomaszowice, parafia i powiat Rohatyn, w Galicji 1864 r.; występuje również w wykazie właścicieli dóbr tabularnych z 1855 r. (Urus.; A.Bil.; Wykazy właścicieli dóbr tabularnych w Galicji); ur. Żołczów, parafia i powiat Rohatyn, w Galicji (MK Rohatyn); ż. (1838 Milatyn Nowy) Kamilla Herman (ok. 1816–po 1846), z Rzepniowa (de Rzepniów); dzieci: Henryka, Stefania, Mieczysław (Walerian), Zdzisław.
• TEODORA Onyszkiewicz h. Jacyna odm. (ok. 1815–1855), c. Michała i Anny Starzewskiej (Starczewskiej, Starczeskiej); ur. Żołczów, parafia i powiat Rohatyn, w Galicji (MK Rohatyn); m. (1845 Rohatyn) Piotr Żardecki h. Ciołek (26 XII 1803–3 XI 1881), s. Piotra i Salomei Sierakowskiej, podoficer 4 pułku ułanów wojsk polskich w korpusie generała Józefa Dwernickiego 1831, walczył m. in. pod Stoczkiem i Boremlą; po jego upadku powstania listopadowego, razem z całym korpusem przeszedł do Galicji 27 IV 1831; dzierżawca dóbr Ostrów koło Przemyśla, później dóbr ziemskich Wiszniów, w pow. stryjskim; członek tajnego Stowarzyszenia Ludu Polskiego w Przemyślu, po wykryciu spisku, aresztowany 16 XII 1839, więziony we Lwowie do 1843, otrzymał amnestię i osiadł w pow. samborskim; uwikłany ponownie w polityczne wypadki w czasie tzw. Wiosny Ludów, jako komendant konnej gwardii narodowej w Samborze 1848; po śmierci żony mieszkał z synem we Lwowie; ur. Tessarów (Tejsarów) w Galicji, zm. Łańcut, poch. tamże; ślub w parafii Rohatyn, miejscowość: Żołczów (MK Rohatyn); dzieci: Maria, Bolesław – Żardeccy.
Źródła: Bon. t. 8/138-139; Nies.; PSB t. 24/67; Urus. t. 12/348; T. Gajl, Herbarz polski online.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz