Ośnicki

Orla

Prawdzic

Ośnicki h. Orla (in. Szszor), oraz h. Prawdzic, na Mazowszu, w dawnym woj. płockim. Z nich: jeden senator, kasztelan raciąski (dawna forma raciążski) 1518 r. 

Ich gniazdem jest Ośnica, w pow. płockim, parafia Imielnica.

Ośniccy herbu Orla. Feliks, stolnik płocki 1518 r. Andrzej, stolnik płocki, został 1518 r. kasztelanem raciążskim, w 1520 r. został zwolniony od wyprawy wojennej; był żonaty z Anną Ciechomską, sędzianką gostyńską. Andrzej, stolnik płocki 1521 r. Jan, stolnik płocki, otrzymał 1536 roku przywilej na wójtostwo we wsi Biała (Metr. Kor., Conv. Piotrk.).

Ośniccy herbu Orla wylegitymowali się ze szlachectwa w Galicji, w sądzie ziemskim lwowskim 1783 r. Podali wówczas, że ich herbem jest Orzeł.

Ośniccy herbu Prawdzic, jednego pochodzenia z Gulczewskimi z Gulczewa. Jan, dziedzic Juryszewa 1552 r., w pow. płockim (Paw.).

• ANTONI Ośnicki h. Orla? (ok. 1745-po 1774); zamieszkały w miejscowości Sołodkowce (mylnie Sołobkowce, Sołotkowce), na Podolu, pow. Uszyca (MK Sołodkowce); ż. (18 II 1770) Rozalia Geret (ok. 1745-po 1774); ślub w parafii Sołodkowce, miejscowość: Sołodkowce (ibid.); dzieci: Maciej, Piotr.

• TEODORA Ośnicka h. Orla? (ok. 1805-po 1826), c. Michała i NN.; zamieszkała w mieście powiatowym Humań, na Podolu, w dawnym woj. bracławskim (MK Humań); m. (8 IX 1826 Humań) Jan Nazarewicz (ok. 1800-po 1826), s. Teodora i NN.; ślub w parafii Humań, miejscowość: Humań (ibid.).

Źródła: Krzep. Małop.; Nies.; Pap.; SGKP t. 7/645; Szl. Gal. 184; Urus. t. 13/51.