Orlik h. Nowina, zamożna rodzina czeska, osiedlona na Śląsku. Pisali się z Łazisk pod Wielkiemi Strzelcami, a osiedleni byli m.in. na terenie W. Ks. Litewskiego. Od nich wywodzą się Orliccy i Orlikowscy herbu Nowina.
Niektóre linie posiadały tytuły baronowskie i hrabiowskie. Jan-Krzysztuf został w 1624 r. baronem czeskim, a w 1753 r. Karol nagrodzony tytułem hrabiowskim; ta linia jednak zgasła. Niektórzy członkowie tej rodziny osiedlili się w Polsce i, przez dwa pokolenia dzierżawili ruskie żupy solne, doszli do znacznych majątków, a w XVII stuleciu, zmienili nazwisko na Orlicki.
Stanisław, dzierżawca żup ruskich 1550 r., żonaty z Katarzyną Komorowską. Syn powyższego, również Stanisław, żupnik ruski 1553 r., starosta barski, otrzymał 1554 r. wójtostwo wsi Czyków. Jan, administrator żup solnych ruskich 1559 r., został podczaszym sandomierskim 1571 r.
Paweł, sędzia ziemski dobrzyński około 1610 r. Mikołaj żonaty z Marianną Wieńską 1643 r. Felicjan, komornik graniczny stężycki 1646 r. Po Kazimierzu z żony Katarzyny Rongiusz córka Konstancja za Tomaszem Magnuskim 1696 r. Mikołaj, sekretarz królewski 1722 r. (Metr. Kor., Conv. Vars., Zap. i Wyr. Tryb. Lubel., Ks. Gr. Czerskie),
Była na Rusi Białej, z której przesiedliła się na Ukrainę, rodzina tegoż nazwiska. Stefan w nagrodę zasług rycerskich zwolniony od kondemnaty 1662 r. Filip, ulubieniec Mazepy, hetmana kozackiego, pisarz generalny wojsk zaporoskich, stronnik Karola XII, został przez niego mianowany hetmanem zaporoskim 1710 r. Jak zauważa Uruski: „pisał niezłe wiersze po polsku”.
• FILIP Orlik z Łazisk h. Nowina (ok. 1670-1742), hetman wojsk zaporoskich; ulubieniec Mazepy, hetmana kozackiego, pisarz generalny wojsk zaporoskich, stronnik Karola XII-go, został przez niego mianowany hetmanem zaporoskim 1710 r.; jak zauważa Uruski: „pisał niezłe wiersze po polsku”; z żony Anny z Hercyków pozostało po nim dość liczne potomstwo (Urus.; Dw. Teki); ż. (ok. 1700) Anna Hercyk (ok. 1680-po 1710); dzieci: m.in. Marta.
• MARTA Orlik z Łazisk h. Nowina (ok. 1709-7 IV 1746), c. Filipa i Anny Hercyk (de Hercyki); w 1739 r. żona Andrzeja Gozdawy Dzierżanowskiego, który tejże żonie swej zapisuje 1740 r. na swej wsi dziedzicznej Prochy, w pow. kościańskim, 20. 000 zł; zm. lat 37, poch. Osieczna, parafia Leszno (Dw. Teki; AGZ Poznań, Wschowa, Kościan; MK Czerwona Wieś, Leszno); m. (ok. 1735) Andrzej Dzierżanowski h. Gozdawa (ok. 1700-p. 1768), s. Jana Wojciecha, wojskiego poznańskiego, i Teresy Konarzewskiej, dziedzic wsi Prochy i Proszkowo, w pow. kościańskim; dzieci: 1/ Barbara Dzierżanowska (ok. 1740-po 1782); voto: Jan Skarbek Malczewski h. Abdank (ok. 1740-po 1782), s. Stanisława i Urszuli Niegolewskiej, podstoli gnieźnieński 1774-1782.
Źródła: Dw. Teki (Monografie); Krzep. Małop.; Nies.; Urus. t. 12/380-381.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz