Opitz h. Boberfeld, vel Opitz von Boberfeld, Opic, w Wielkopolsce i w dawnym woj. sieradzkim.
Na Śląsku były dwie stare szlacheckie rodziny tego nazwiska. Z jednej pochodził Marcin Opitz z (von) Boberfeldu słynny poeta i teoretyk literatury, zmarły 1639 r., który w nagrodę za swe prace literackie otrzymał nobilitację (PSB). Do drugiej, będącej, jak się zdaje, pochodzenia polskiego, a dzielącej tarczę na cztery pola, na nich w I i IV polu krzyż, w II i III podkowa, należał na Śląsku majątek Bremerhain i Dubrau, w ks. sagańskiem, a w 1833 r. w W. Ks. Poznańskiem majątek Witosław.
Jan i Teodor Opitz, w nagrodę za wzorowo prowadzone gospodarstwo, otrzymali nobilitację w Polsce 1822 r. Teodor, syn Teodora, dziedzic dóbr Grabienie, w pow. konińskim. Wilhelm, dziedzic dóbr Zabłocie, w pow. sieradzkim 1850 r.
Opitzowie herbu Boberfeld wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862.
Herb: tarcza wzdłuż przedzielona; w stronie prawej, w polu czerwonym, dwie srebrne gwiazdy, jedna nad drugą; w części lewej, w polu srebrnym, drzewo laurowe na wzgórku okrytym murawą; nad tarczą hełm otwarty z czterema skrzydłami, których pierze różowe i białe, na każdem skrzydle gwiazda srebrna; w środku skrzydeł trzy pióra strusie (Ostr.).
Genealogia
(osób: 28)
• ALEKSANDER Teofil Opitz h. Boberfeld (ok. 1813–1894), s. Teodora i Ludwiki Kant, zapewne dziedzic dóbr Grabienie, w pow. konińskim; zm. Wonieść-Stare Bojanowo, obecnie pow. Kościan, lat 81, osoby zgłaszające zgon: Gustaw Urban, Teodor Opitz von Boberfeld; w aktach także: Teofil Aleksander (von) Boberfeld-Opitz, Opitz von Boberfeld (Urus.; MK Wonieść-Stare Bojanowo); ż. (9 IV 1841 Żychlin) Wanda Lipawska (ok. 1822–po 1841), c. Jana Nepomucena i Marianny Olszewskiej; ślub w parafii ewangelicko-reformowanej Żychlin, pow. koniński, miejscowość: Teodorowo, uwagi: on kawaler lat 28, ona lat 19 (ME Żychlin).
• ELŻBIETA (Emilia) Opitz (14 III 1830–po 1865), c. Augustyna i Karoliny Fröhlich, właścicieli dóbr Łomnica koło Zbąszynia; w aktach także: Emilia Opitz (Dw. Teki; Dz. Pozn.); m. (2 V 1854 Zbąszyń) Albin Kazimierz Korytowski h. Mora (1826–24 V 1886), s. Józefa i 2ż. Franciszki Pytlewskiej, dziedzic dóbr Rogowo i Rogówko, w pow. poznańskim, oraz Mszana Dolna, Glisne i Słomce, w Galicji, w pow. limanowskim; zm. Mszana Dolna (Dw. Teki; Dz. Pozn. 119/1886; MK Zbąszyń); ślub w parafii Zbąszyń, miejscowość: Łomnica (MK Zbąszyń); dzieci: Wiktor, Konstanty, Marta, Maria, Józefa, Joanna, Róża, Teodora – Korytowscy.
Źródła: Dw. Teki; PSB t. 24/126-127; Urus. t. 12/363.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz