Bystram h. Tarnawa, vel Bistram, Bistrom, małopolska rodzina szlachecka, później osiedlona na ziemiach pruskich, na Podlasiu, a w XVII i XVIII wieku także na Litwie i w Inflantach (Kurlandii). Pisali się z Radlina, w pow. lubelskim. Jedna linia posiadała dziedziczny tytuł baronów. Od posiadanych majątków przyjmowali nazwiska odmiejscowe, jak Radliński, Stryjeński i Zajączkowski.
Jelita
Cielmowski h. Wczele, oraz h. Jelita, vel Czelmowski, Cielimowski, rzadko Cielemowski, w Wielkopolsce, ich siedzibą była wieś Cielmowo (Czelmowo) in. Cielimowo, w pow. gnieźnieńskim, w parafii Gurowo.
Czachórski h. Abdank (in. Habdank), oraz h. Korab, vel Czachorski, Czahorski, Czachurski, Czahurski etc., szlachta wielkopolska, w woj. kaliskim. Osiedlili się m.in. w woj. bełskim, wołyńskim i kijowskim.
Długoborski h. Topór (in. Pałuka), są zapewne odgałęzieniem wielkopolskiego rodu Pałuków, zaś pisali się z Długoborza, w ziemi łomżyńskiej. Byli także w Wielkopolsce, w woj. łęczyckim i na Litwie.
Domiechowski h. Prawdzic, w woj. sieradzkim i kaliskim, pisali się z Domiechowic. Widzimy ich później m.in. na Rusi Czerwonej.
Donimirski h. Brochwicz odm. (in. Brochwicz III), vel Donimierski, rodzina pomorska, pisali się m.in. z Buchwałdu. W XIX wieku położyli wielkie zasługi na polu narodowym i ekonomicznym na Powiślu, w ówczesnych Prusach (Bon.). Jedna ich gałąź osiadła w Wielkopolsce.
Faliński h. Sas, właściwie Faleński, czasem Falęcki, pisali się z Falenicy, w ziemi czerskiej, do której mieli przybyć z woj. ruskiego (Bon.).
Gilewski h. Kotwicz, vel Gilowski, ze Śląska i Małopolski, osiedleni m.in. na ziemiach pruskich i na Litwie.
