Długoborski h. Topór (in. Pałuka), są zapewne odgałęzieniem wielkopolskiego rodu Pałuków, zaś pisali się z Długoborza, w ziemi łomżyńskiej. Byli także w Wielkopolsce, w woj. łęczyckim i na Litwie.
Nazwisko wzięli od wsi Długobórz (nie Długobory), w pow. zambrowskim, w parafii Zambrów. Notowani w aktach łomżyńskich już 1471 r. Akta łomżyńskie z 1498 r. wymieniają: Mikołaja, syna Jakuba, Jana, syna Macieju, Jakuba i Aleksego, synów Andrzeja, Macieja i Jana, braci, Piotra i Windykę, synów Mikołaja, a wnuków Falisława, właścicieli Długoborza h. Topór (Kap.).
Długoborscy herbu Topór wylegitymowali się ze szlachectwa w Galicji, w sądzie grodzkim trembowrelskim 1782 r., również w Królestwie Kongresowym oraz w ówczesnej guberni podolskiej w latach 1836-1862.
Źródła: Bon. t. 4/285-286; Bork. Spis 73; Dw. Teki; Kap.; Urus.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz