Suligostowski

Suligostowski h. Łabędź, vel Dunin-Sulgostowski, Sulgostoski, rodzina małopolska pochodząca od zapiastowskich „comesów” (hrabiów) Duninów ze Skrzynna. Nazwisko wzięli od wsi Sulgostów, dawniej

Sułkowski

Sułkowski h. Białynia, vel Sulkowski, w województwie rawskim. Konstytucje sejmowe wymieniają ich jako elektorów rawskich króla Jana III Sobieskiego 1674 r.

Szczuka

Szczuka h. Grabie, vel Sczuka, stara rodzina mazowiecka, pisząca się „na Szczukach”.

Kobierzycki

Kobierzycki h. Korab, wyszli ze wsi Kobierzycko Wielkie i Małe w ziemi sieradzkiej, parafia Wróblewo. 

Suchecki

Suchecki h. Poraj vel Suchocki, w woj. sieradzkim, gałąź wielkopolskiej rodziny Garnyszów herbu Poraj. Pisali się na Suchcicach i Rozprzy, a gniazdem jej są Suchcice, wieś parafialna w powiecie piotrkowskim, należąca w końcu XV wieku właśnie do Garnyszów. Helena Kosnówna była 1490 r. za Mikołajem z Suchcic Garnyszem. Andrzej, wspomniany 1521 r. Jedna gałąź osiadła na Litwie. Z nich: 1 kasztelan w latach 1658 — 1688.
Genealogia
(osób: 44)

Stanisław z Suchcic Suchecki 

(ok. 1600-1688)

• FLORIAN Adam Antoni Suchecki (ok. 1800-po 1835), s. Daniela i Joanny Julianny Walewskiej, dziedzic dóbr Jaworzno w ziemi sieradzkiej (Nejm.); ż. (1827 Chełmo) Józefa Marianna Barbara Skórzewska h. Drogosław (ok. 1810-po 1835), c. Ignacego i Marianny (Marii) Rychłowskiej h. Nałęcz; ślub w parafii Chełmo w Sieradzkiem (MK Chełmo); dzieci: troje, m.in. Stefania.

• SALOMEA Suchecka (ok. 1774-4 VII 1838), c. Felicjana i Teresy Pągowskiej; m. (26 XI 1798 Ptaszkowice) Ignacy Miączyński h. Suchekomnaty (15 II 1771-3 II 1840), s. Władysława i Magdaleny Krzemienieckiej, ziemianin, senator wojewoda Królestwa Polskiego; prezes dyrekcji Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego; dziedzic dóbr Miedźno; ur. Dolsk, zm. Miedźno (Nejm.); dzieci: Stefan, Edward, Henryk – Miączyńscy.

Źródła: Dw. Teki; Kos. t.1, t.3/480-499, 701, t.5/481-484; Nejm.; Nies.; Sęcz.; Rocznik Muzeum Narodowego w Kielcach, t.12/1982, s.186 (reprodukcja).

Sumiński

Sumiński h. Leszczyc, vel Sumieński, Szumiński, Szumieński, rodzina kujawska, pisząca się z Sumina, dawniej Szumina w ziemi dobrzyńskiej, gdzie dziedziczyli już w 1325 r. Są jednego pochodzenia z Klonowskimi herbu Leszczyc, a zapewne też z Ponętowskimi i Lubstowskimi. Jedna linia otrzymała 22 XI 1843 tytuł hrabiowski w Prusach i prawo używania nazwiska Leszczyc-Sumiński, inna otrzymała takiż tytuł w Saksonii 1 VII 1870, a zatwierdzenie tytułu w Prusach 14 XI 1876. Z tej rodziny 4 senatorów: 1 wojewoda i 3 kasztelanów 1548 — 1790.
Genealogia
(osób: 149)
 
• PIOTR z Alkantary Sumiński (1751-3 XII 1801), s. Adama i 3ż. Teresy Iwińskiej, wojewoda inowrocławski; poseł deputat do poboru kwarty i konsyliarz Konfederacji dobrzyńskiej 1764, podczaszy dobrzyński, poseł na sejm 1773, z tego sejmu deputat do rozmów z mocarstwami dokonującymi rozbiorów Polski; otrzymał prawem emfiteutycznym starostwo bobrownickie i królewszczyznę Sokołów 1775, kasztelan kowalski 1779, kruszwicki 1782, brzesko-kujawski 1783, wojewoda inowrocławski 1790; członek Rady Nieustającej, stronnik króla Stanisława Augusta; zm. Ośno (?); 1ż. Franciszka Paprocka; wg innych źródeł jego pierwszą żoną była Franciszka Hołyńska z Hołyna h. Klamry (ok. 1748-1840), c. Kazimierza, sędziego ziemskiego mścisławskiego i Krystyny Chodźkiewicz h. Jastrzębiec; dzieci: Antoni, Jan, Marianna, Tekla, Józef, Aleksandra, Piotr; 2ż. Katarzyna Zawadzka; 3ż. Anna Rokitnicka h. Prawdzic.

• ZOFIA Jadwiga Maria hr. Sumińska (3 II 1867-7 II 1945), c. Artura i Julii (Julianny) Piwnickiej, właścicielka dóbr Słotwina k/ Krakowa; ur. Drezno, zm. Bourg d'Oisans; m. (12 I 1889 Brzesko Małopolskie) Jan Albin Goetz-Okocimski (ok. 1850-po 1890), właściciel dóbr Okocim.

Źródła: Bork. Rocz. t.1/365-366, t.2/317-318; Kos. t.4/446-458; Nies. t.8/568.

Świejkowski

Świejkowski h. Trzaska, vel Szwejkowski, Szweykowski, Świeykowski, Szwyjkowski, Szwykowski, szeroko rozrodzona rodzina mazowiecka, której wsią gniazdową są Szwejki in. Świejki Wielkie i Małe, w parafii Biała, pow. Rawa Mazowiecka, obecnie woj. łódzkie.

Święcicki

Święcicki h. Jastrzębiec, rodzina mazowiecka, pisząca się ze Święcic, albo z Wielkich Święcic, w ziemi wyszogrodzkiej, parafii Orszymowo, a czasem też z Krępy (de Krempa, Krampa). Obecnie Święcice to wieś parafialna w gminie Mała Wieś, pow. Płock, woj. mazowieckie. Święciccy są jednego pochodzenia z Opatkowskimi, Strzeszkowskimi z Małopolski (Krzep.) i Żabowskimi z ziemi płockiej (Dw. Teki). Paprocki w swoim Herbarzu zaliczył ich do najbardziej znanych rodzin pieczętujących się Jastrzębcem, pisząc że byli już w XVI wieku rodem rozrodzonym i możnym oraz skoligaconym ze znakomitymi rodzinami Mazowsza i Wielkopolski. Jedna gałąź pojawiła się w końcu XVI wieku na Litwie, dokąd przeniosła się zapewne z ziemi łomżyńskiej. Niektórzy z przedstawicieli gałęzi litewskiej przeszli na kalwinizm. Inna gałąź mieszała w Sandomierskiem i Galicji. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1861. Z nich: 4 senatorów w latach 1677 — 1780, w tym 2 biskupów i 2 kasztelanów.
Genealogia
(osób: 400)
 
• WANDA Seweryna Święcicka (25 I 1861-24 V 1909), c. Tadeusza i Doroty Korytowskiej,  wychowanica hotelu Lambert w Paryżu; ur. Śrem, chrz. tamże 11 V 1861, zm. Gniezno, poch. tamże (MK Śrem, Gniezno); m. (13 VIII 1883 Ecouen k/ Paryża) Antoni Karpiński (ok. 1850-po 1909), adwokat w Gnieźnie.

• WŁADYSŁAW Święcicki (21 XI 1835-19 XII 1892), s. Wiktora i Rozalii Janiszewskiej, właściciel dóbr Gradowice k/ Rakoniewic w pow. kościańskim 1869/81; ur. Szczepankowo, chrz. 30 XI Ostroróg, zm. Gradowice, poch. Wielichowo; ż. (p. 1873) Józefa Kościelska h. Ogończyk (6 III 1838-12 XI 1920), c. Jana Nepomucena i Kornelii Żerońskiej h. Abdank; zm. Poznań (MK Poznań: Św. Marcin; Dz. Pozn. nr 292/92).

Źródła: Bork. Rocz. t.2/685-686; Dw. Teki; Kos. t.1; Krzep. Młp. 106; Nies. t.8/573-575; Pap.; Żych. t.6/301-314.

Szamotulski

Szamotulski h. Nałęcz, przydomku Świdwa, stara i magnacka rodzina wielkopolska, wg Kosińskiego wygasła w XVI stuleciu, choć podobno potomkowie ich w XIX wieku jeszcze istnieli na Litwie. Nazwisko wzięli od miasteczka Szamotuły w woj. poznańskim. Za Piastów używali tytułu hrabiowskiego (comes). Z tej rodziny: 8 wojewodów i 12 kasztelanów 1226 — 1570.
Genealogia
(osób: 27)

• JAN Świdwa z Szamotuł Szamotulski (ok. 1520?-1563/66), s. Wincentego i Doroty Lubrańskiej, kasztelan biechowski 1549; dziedzic ½ miasta Turobin i ½ wsi przyległych Żabno, Czernieszyn, Tarnowa, Biskupie, Olszanka, Gąsia Wola, Gurowa Wolia, Biała, Godziszów, Zwola, Koczywidza, w pow. lubelskim i chełmskim 1548 (Dw. Gen.; AGZ Poznań); ż. (p. 1546) Elżbieta Latalska h. Prawdzic (zm. po 1569); dzieci: Jan.

• ZOFIA Świdwa z Szamotuł Szamotulska (ok. 1570-1599/1609), c. Jana i Katarzyny Ostrorożanki, dziedziczka folwarku z zamkiem w Szamotułach 1599 (Dw. Gen.; AGZ Poznań); m. (1589) Jan z Rokosowa Rokossowski h. Glaubicz (ok. 1560-1597/99), s. Jakuba, podskarbiego koronnego i 1ż. Katarzyny Gościejewskiej, starosta drahimski?, dziedzic dóbr Rokossowo z przyległościami w pow. kościańskim, Wielkie i Małe Długie w pow. wschowskim, części Szamotuł, Gąsawy i Nowejwsi, etc.; według niektórych źródeł miał umrzeć 1614; dzieci: Stanisław, Andrzej, Jakub, Anna – Rokossowscy.

Źródła: Dw. Gen.; Dw. Teki; Gąs.; Kos. t.1; Nies.; Żych. t.1/119.

Szamowski

Szamowski h. Prus I, w ziemi łęczyckiej i gostyńskiej, wymienieni w Herbarzu Paprockiego 1584 r. i w Statutach Łaskiego. Pisali się „z Szamowa”, nazwisko wzięli od wsi Szamów w woj. łęczyckim. Obecnie wieś ta znajduje się w woj. łódzkim, powiecie łęczyckim, gminie Witonia. Szamowscy zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1825. Z nich: 3 kasztelanów 1505 — 1668.
Genealogia
(osób: 62)

• AUGUST Ludwik Szamowski (ok. 1805-po 1860), s. Antoniego i Tekli Polewskiej, dziedzic dóbr Rgilew; wylegitymowany ze szlachectwa w Król. Polskim 1837; ur. Rycerzew (Nejm.; Korespondent nr 215 z 1837 r.); ż. (ok. 1850) Teodozja v. Teodora Dąbrowska (ok. 1820-po 1850); 2v. żona Izydora Dąbrowskiego; dzieci: Dionizy, Gustaw, August.

• TERESA Szamowska (ok. 1800-po 1849), c. Mateusza i Marianny Polewskiej; ur. Rycerzew, par. Rdutów (MK Rdutów); 1m. (16 XI 1818 Rdutów) Bonawentura Trzebuchowski h. Ogończyk (1789-1823/49), s. Józefa Hipolita, posła na sejm i NN., dziedzic wsi Boguszki; dzieci: Mateusz (1819-1823 Grzegorzew), Józefa, Kazimiera Franciszka (ur. 1823 Grzegorzew) – Trzebuchowscy; 2m. (5 VIII 1849 Rdutów, rozwiedzeni 17 III 1855) Aleksander Piotr Wincenty Mazowiecki (ok. 1800-po 1855), s. Jana i Agnieszki Trzcińskiej; zam. Wola Adamowa.

Źródła: Bon.; Bork. Sp. 440; Dw. Teki; Łask. Stat. f. 120; Nies.; Pap.; Urus.; Żern. t.2/412; Nejm.; Sęcz.