Rychwalski h. Zaremba, ród wielkopolski, ich gniazdem jest majątek Rychwał, pow. Konin.
SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
• Gromadzenie oraz analiza danych
• Dostęp do aktualnej bazy - kontakt
• Gotowe genealogie do wydrukowania w formacie pdf
Rymaszewski h. Pobóg, vel Remieszewski, Remiszewski, na Podlasiu, skąd przenieśli się do W. Ks. Litewskiego, mieli przydomek Remiesz, który miał być ich pierwotnym nazwiskiem.
Rynarzewski h. Prawdzic, w Wielkopolsce, pisani także Rynaszewski, Rynaczewski (ale chyba błędnie). Nazwisko wzięli od swych dóbr dziedzicznych, Rynarzewo, w dawnym pow. kcyńskim, obecnie pow. Nakło. Są jednego pochodzenia z Witosławskimi i Latalskimi. Są także Rynarzewscy z przydomkiem von Bahr w Wielkopolsce.

Rywocki h. własnego, vel Rywacki, na Mazowszu i Podlasiu, na ziemiach pruskich i na Litwie, w woj. brzeskim litewskim. Używali także herbów: Prus I, Prus II (odm.), oraz Prus III (odm.) oraz przydomku Polenc.
Rzepnicki h. Białynia, na Podlasiu, skąd rozeszli się po różnych województwach. Są na Lubelszczyźnie, Litwie, Wołyniu i Kijowszczyźnie. Niektórzy osiedlili się także w Wielkopolsce – o ile nie pomylono ich tutaj z Rzepeckimi tego herbu.
Rzepny h. Suchekomnaty, vel Żepny, także Rzepka, później Rzepnicki, na Podlasiu, w ziemi bielskiej, oraz w woj. lubelskim.
Rzesiński h. Jastrzębiec, vel Rzeszyński, na Mazowszu, skąd rozproszyli się po całym kraju. W XIX wieku spotykamy ich także w Małopolsce.

Rzodkiewicz h. Sas, vel Rzadkiewicz, Rodkiewicz, Radkiewicz, w dawnym woj. rawskim, obecnie pow. Zgierz.
Bukojemski h. Nałęcz, a właściwie h. Pietyróg (in. Pietyrog, Pietyroch), rodzina wołyńska, w pow. łuckim. Pisali się z Bukojma.
Bystram h. Tarnawa, vel Bistram, Bistrom, małopolska rodzina szlachecka, później osiedlona na ziemiach pruskich, na Podlasiu, a w XVII i XVIII wieku także na Litwie i w Inflantach (Kurlandii). Pisali się z Radlina, w pow. lubelskim. Jedna linia posiadała dziedziczny tytuł baronów. Od posiadanych majątków przyjmowali nazwiska odmiejscowe, jak Radliński, Stryjeński i Zajączkowski.

Jelita
Cielmowski h. Wczele, oraz h. Jelita, vel Czelmowski, Cielimowski, rzadko Cielemowski, w Wielkopolsce, ich siedzibą była wieś Cielmowo (Czelmowo) in. Cielimowo, w pow. gnieźnieńskim, w parafii Gurowo.
Czachórski h. Abdank (in. Habdank), oraz h. Korab, vel Czachorski, Czahorski, Czachurski, Czahurski etc., szlachta wielkopolska, w woj. kaliskim. Osiedlili się m.in. w woj. bełskim, wołyńskim i kijowskim.
Długoborski h. Topór (in. Pałuka), są zapewne odgałęzieniem wielkopolskiego rodu Pałuków, zaś pisali się z Długoborza, w ziemi łomżyńskiej. Byli także w Wielkopolsce, w woj. łęczyckim i na Litwie.
Domiechowski h. Prawdzic, w woj. sieradzkim i kaliskim, pisali się z Domiechowic. Widzimy ich później m.in. na Rusi Czerwonej.
Donimirski h. Brochwicz odm. (in. Brochwicz III), vel Donimierski, rodzina pomorska, pisali się m.in. z Buchwałdu. W XIX wieku położyli wielkie zasługi na polu narodowym i ekonomicznym na Powiślu, w ówczesnych Prusach (Bon.). Jedna ich gałąź osiadła w Wielkopolsce.

Faliński h. Sas, właściwie Faleński, czasem Falęcki, pisali się z Falenicy, w ziemi czerskiej, do której mieli przybyć z woj. ruskiego (Bon.).
Gilewski h. Kotwicz, vel Gilowski, ze Śląska i Małopolski, osiedleni m.in. na ziemiach pruskich i na Litwie.
Górecki h. Dołęga, vel Gorecki, byli m.in. w Wielkopolsce, zaś pochodzą według Paprockiego, spod Szadku, w woj. sieradzkim, gdzie rzeczywiście wieś Górka się znajduje (Bon.). Pisali się m.in. z Rzuchowa, w pow. lipnowskim, i z Galewic, w pow. wieluńskim.

Iłowiecki h. Ostoja, vel Ostoja-Iłowiecki, Iłłowiecki, rodzina wielkopolska, pisali się z Iłowca w pow. kościańskim (Bon.). Pisali się także z Morki.
Jakubowicz h. Jakubowicz II (in. herb własny, Junosza odm.), vel Jakubowicz-Paschalis, rodzina pochodzenia ormiańskiego, nobilitowana w Rzeczyspospolitej 1790 r. Używali przydomku Paschalis.
Kieniewicz h. Rawicz, vel Kiniewicz, w W. Ks. Litewskim, m.in. w woj. nowogrodzkim oraz w pow. mozyrskim.

Klimkiewicz h. Przyjaciel (odm.), na Podlasiu, w ziemi mielnickiej, następnie na Rusi Czerwonej.
Kliszewski h. Jastrzębiec, vel Kliszeski, właściwie Kliszowski, z Kliszewa in. Kliszowa, w dawnym pow. chęcińskim.
Kościuszko h. Roch III, vel Kościuszko-Siechnowicki, Kościuszkowicz, Kościuszkiewicz, Kościeszko etc., na Wołyniu i w W. Ks. Litewskim. Nobilitowani przez króla Kazimierza Jagiellończyka 1458 r. (Nies.).
Kotuński h. Szreniawa, vel Kotoński, Koteński, Kotyński, na Mazowszu, pisali się z Kotunia w ziemi liwskiej.
Krogulski h. Junosza, przydomku Sieczka. Na Mazowszu, skąd przesiedlili się w różne strony kraju. Według współczesnego herbarza T. Gajla, mieliby należeć do herbu Junosza, podobnie jak Kroguleccy.
Kulski h. Samson, możliwe, że wyszli ze wsi Kule, w pow. kościańskim. Zamieszkiwali w dawnym woj. rawskim i w ziemi czerskiej. W XIX wieku spotykamy Kulskich m.in. na Wołyniu.
Lutomski h. Lutomski (in. herb własny, Szeliga odm.), rodzina pomorska, w pow. tucholskim, pisali się z Lutomia.