Orzepowski

Pobóg

Łodzia

Orzepowski h. Pobóg, oraz h. Łodzia, vel Ożepowski, Ożupowski, na Podlasiu, w ziemi bielskiej. Pierwotnie pisali się Orzep (Ożep). Uruski wymienia ich z herbem Łodzia. Jednak w następnym haśle, podaje informację z Rocznika Heraldycznego, iż Ożepowscy zamieszkali w ziemi bielskiej byli herbu Pobóg. 

Ich rodzinnym gniazdem są dobra Orzepy in. Ożepy, parafia i powiat Siemiatycze, które w XIX wieku stanowiły okolicę szlachecką i były zamieszkałe przez drobną szlachtę Orzepowskich.

Mateusz, syn Aleksego, dziedzic dóbr Ożepy, Boratyńcze i Sirlinin 1580 r. Piotr, syn Józefa, Salomon, syn Jakuba, Stanisław, syn Piotra, Jan. Paweł i Wawrzyniec, synowie Macieja, Ambroży, Andrzej i Stanisław, synowie Jana, Paweł, Stanisław i Urban, synowie Andrzeja, oraz Jakub, Stanisław i Szymon, synowie Augustyna, prowadzili 1580 r. proces o dobra Ożepy. 

Mateusz, syn Wawrzyńca, 1650 r. Wawrzyniec, dziedzic Grzybowa i Ożepów 1651 r. Wojciech, syn Macieja i Teresy Kinickiej, żonaty 1723 r. z Agnieszką Piotrowską. Józef, Michał i Mikołaj, elektorowie 1733 r. z woj. podlaskiego. Józef podpisał elekcję 1764 r. z ziemią lubelską (Zap. i Wyr. Tryb. Lubel.).

Orzepowscy (Ożepowscy) wylegitymowali się ze szlachecta 1859 r., zostali zapisani do ksiąg szlachty okręgu białostockiego.

T. Gajl, w swoim Herbarzu, wymienia ponadto Ożepowskich herbu Godziemba.

Genealogia
(osób: 89)

• PAWEŁ Orzepowski h. Pobóg (4 I 1811-po 1859), s. Antoniego i Wiktorii Miłkowskiej, właściciel części wsi Grzyby, parafia i powiat Siemiatycze; zapewne ten Paweł, syn Antoniego, wylegitymował się ze szlachectwa 1859 r., został zapisany do ksiąg szlachty okręgu białostockiego; ur. Grzyby, chrz. 1811; w aktach także: Ożepowski (Urus.; MK Siemiatycze); ż. (2 II 1841 Siemiatycze) Aniela Kłopotowska (ok. 1820-po 1841), c. Kajetana i Ludwiki Tołwińskiej; ślub w parafii Siemiatycze (MK Siemiatycze).

• SCHOLASTYKA Orzepowska h. Pobóg (ok. 1805-po 1828), c. Jana i Katarzyny Malinowskiej; zamieszkała w parafii Siemiatycze, pow. Siemiatycze; m. (1828 Siemiatycze) Andrzej Kryński (ok. 1800-po 1828), s. Grzegorza i Rozalii Kryńskiej; ślub w parafii Siemiatycze (MK Siemiatycze).

Źródła: Bork. Spis 299; Rocznik Heraldyczny t. 3; SGKP t. 15 cz. 2/416; Urus. t. 13/1433; T. Gajl, Herbarz polski online.