Otto h. Prus I, w Małopolsce i na Mazowszu. Może od nich wywodzą się Ottowiczowie przydomku Wołowski pieczętujący się herbem Prus I.
Jakub, Jan i Wojciech, bracia, otrzymali 1516 r. wieś Borków. Wojciech, syn Stanisława, 1631 r. Teodor, komornik królewski 1645 r. Fryderyk, syn Zygmunta, 1649 r. Krzysztof otrzymał 1672 r. przywilej na wieś Bobinek. Fabian, pułkownik wojsk koronnych 1693 r. (Metr. Kor., Don. Vars., Con. Vars., Wyr. Tryb. Piotrk. i Lubel.).
Jakub-Stanisław (1777-1845), kapitan wojsk polskich, uczestnik kampanii napoleońskich, otrzymał krzyż Legii Honorowej.
„Herbarz polski” T. Gajla wymienia jedynie Ottów herbu Prus I. Nie wiadomo jednak czy do tego herbu należeli wszyscy wyżej wymienieni.
Ottowie herbu Prus I wylegitymowali się ze szlachectwa w latach 1826-1842, zostali zapisani do ksiąg szlachty ówczesnej guberni wołyńskiej.
Oprócz powyższych. Karol Otto de Gleychman, major wojsk saskich, otrzymał nobilitację w Rzeczypospolitej 1790 r. Jego syn Bogumił, żonaty z Teklą Łapińską miał syna Piotra, urzędnika w Radomiu, wylegitymowanego w Królestwie 1801 r.
Jan-Jerzy Otto von Ottenthal miał 1726 r. otrzymać szlachectwo od Karola VI-go. Jego potomek Jan Baptysta, oberstlejtnant 1775 r., a 1777 r. kapitan-audytor regimentu pieszego wojsk koronnych, otrzymał 1775 r. szlachectwo i zatwierdzenie herbu rodzinnego (Sigil., Vol. Leg., Ks. Gr. Brzeskie).
Herb: w polu srebrnym, nad skałami, między którymi zabudowania, dwa trójkątne pola czarne o łukowatych ramionach, na których po jednej sześciopromiennej gwiaździe złotej; w koronie nad hełmem dwa skrzydła czarne, na nich po jednej złotej gwiaździe (Urus.).
• JAKUB Stanisław Otto (1777-1845), s. Krzysztofa Beniamina (błędnie: Stanisława) i Krystyny Hoffman (błędnie: Ofman), kapitan wojsk polskich, uczestnik kampanii napoleońskich, otrzymał krzyż Legii Honorowej; wstąpił 1792 r. do artylerii wojsk koronnych, a 1794 r. przeszedł do artylerii francuskiej; podporucznik 1809 r. w artylerii konnej Ks. Warszawskiego, tegoż roku został porucznikiem klasy I; przeniesiony 1816 r. do arsenału składowego warszawskiego, wystąpił 1816 r. do dymisji w stopniu kapitana; odbył kampanie: 1794 r. przeciw Rosji, w latach 1797-1800 we Włoszech, 1806 r. przeciw Prusom, za waleczność otrzymał krzyż Legii Honorowej; ur. Warszawa, zm. Kamionna, w pow. sochaczewskim, poch. Warszawa; w metrykach parafii ewangelicko-augsburskiej imię jego ojca figuruje jako Krzysztof Beniamin, a nie Stanisław, jak podaje Uruski (Urus.; Ks. Wojskowe; ME Warszawa); ż. (1 V 1811 Warszawa) Magdalena Tekla Kieltz (ok. 1790-po 1811), c. Franciszka i Zofii NN.; w aktach także: Kielc; ślub w Warszawie, w parafii ewangelicko-augsburskiej, cyrkuł VIII, oraz w parafii MB Loretańskiej, na Pradze (MK Warszawa-Praga: MB Loretańska); dzieci: Karol.
Źródła: Urus. t. 13/128; T. Gajl, Herbarz polski online.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz