Pajączkowski h. Lubicz (odm.), w Małopolsce, pisali się z Pajęczyc.
Bernard Męcyna Pajączkowski, elektor 1669 r. z woj. sandomierskiego. Po Jakubie z Anny Libiszowskiej syn Stanisław-Zygmunt, elektor 1669 r. z woj. rawskiego, podczaszy wiłkomierski 1723 r., żonaty z Apolonią Rogowską, z którą miał m.in. syna Franciszka, podczaszego wiłkomierskiego, żonatego z Apolonią Chaberską, i córkę Barbarę, żonę Michała Bidzińskiego, miecznika przemyskiego 1732 r.
Józef, elektor 1697 r. z woj. sandomierskiego. Ludwik-Jan, komornik ziemski radomski 1685 r., żonaty z Konstancją z Pęczelic, pozostawił syna Józefa, ożenionego 1738 r. z Elżbietą Sławińską, córką Stanisława, regenta grodzkiego bieckiego.
Konstanty, subdelegat grodzki sądecki 1724 r. Jan, subdelegat grodzki chęciński 1738 r. Józef, syn Antoniego i Teresy Grzegorzewskiej, 1755 r. Stanisław 1765 r. z Marianny Rosińskiej pozostawił synów, Aleksandra i Ignacego 1783 r. Katarzyna, żona Mikołaja Drohojowskiego, łowczyca przemyskiego 1780 r. (Zap. i Wyr. Tryb. Lubel., Ks. Gr. Nowo-korczyńskie i Czerskie).
Pajączkowscy herbu Lubicz (odm.) wylegitymowali się ze szlachectwa w Galicji 1782 i 1827 r.
Odmiana herbu – w koronie trzy pióra strusie (Urus.).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz