Pacławski h. Sas, vel Paczławski, Pasławski, Pasłaski, osiedleni na Rusi Czerwonej.
Pisali się z Pacławia (Pasławia), w parafii Kalwaria Pacławska, dawny pow. sanocki, obecnie pow. Przemyśl. Niektóre linie używały przydomków Żydowie (Żydowię), Popkowicz i Żydykowicz.
Marcin z Pacławia 1538 r. Jan nabył 1568 r. części wójtostwa we wsi Leszyny. Andrzej, Dymitr, Fedko, Jan, Micko, Paweł i Piotr, dziedzice Pacławia i Sopotnik 1579 r.; po Andrzeju synowie, Bartłomiej i Jan 1582 r. Jan, Fredro, Piotr i Stefan, dziedzice Pacławia 1595 r.
Władysław, elektor 1632 r. z woj. ruskiego. Jan sprzedał 1634 r. części Pawęszowa Wojciechowi Pacławskiemu. Jan, Michał, Stefan i Walenty 1669 r. z ziemią przemyską, Bogusław i Jakub, 1733 r. z woj. ruskim podpisali elekcje (Conv. Piotrk., Wyr. Tryb. Lubel., Metr. Kor.).
Pisani Pasławscy. Jan, syn Jana, 1685 r. Benedykt, burgrabia i wiceregent 1743 r., sędzia grodzki 1755 r., cześnik bracławski 1761 r. N., wiceregent grodzki kijowski, komisarz do rozsądzenia sprawy 1775 r. Michał, kanonik smoleński 1791-1798 (Zap. i Wyr. Tryb. Lubel.).
Pacławscy herbu Sas wylegitymowali się ze szlachectwa 1830 r. w Galicji, zaś jako Pasławscy w latach 1782-1845.
T. Gajl, w swoim Herbarzu, daje Pasławskim (Pasłaskim) ponadto herby: Nowina, Ogończyk, oraz herb własny (Pasłaski).
Źródła: Urus. t. 13/162-163, t. 13/228; SGKP t. 7/810; T. Gajl, Herbarz polski online.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz