Żółkowski

Żółkowski h. Jastrzębiec, vel Żołkowski, Żułkowski, Ziółkowski, Zółkowski, Żółkiewski, etc., na Podlasiu, w ziemi drohickiej 1693, dobrzyńskiej. Nazwisko wzięli od wsi Żółkwy, która obecnie jest w woj. mazowieckim, pow. Sokołów Podlaski, gmina Repki.

Żuliński

Żuliński h. Ciołek, vel Żuleński, w ziemi chełmskiej 1598 (Con.). Nazwisko wzięli od wsi Żulin, w gminie Łopiennik Górny, powiat Krasnystaw, województwo lubelskie.

Żwan

Żwan h. Mora, z przydomkiem Deleszkan (Nies.). Są notowani w aktach w ziemi sandomierskiej 1697 (Con.), w powiecie orłowskim 1798. 

Życieński

Życieński h. Zadora, vel Życiński, Życzyński, licznie rozrodzeni, w Małopolsce, Sieradzkiem, Lubelskiem.

Błaszkiewicz

Błaszkiewicz h. własnego (in. Błaszkiewicz), vel Błażkiewicz, w ziemi liwskiej i na Podolu.

Bojasiński

Bojasiński h..., z nich: Ksawery Franciszek, oficer Księstwa Warszaw- skiego, zaszczytnie odbył kampanię 1809 r., następnie audytor dywizyjny w Królestwie Polskim, w 1844 r. otrzymał przyznanie szlachectwa w Królestwie na zasadzie posiadanego Orderu Św. Stanisława 4 klasy; umarł 1851 r. Jego syn, Cezar Augustyn, został wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie w latach 1836-1862.

Bokiewicz

Bokiewicz h. Topór, na Litwie. Podpisali elekcję 1733 r.; wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Z nich: Józef, urzędnik w Banku Polskim w Warszawie 1852.

Bonnet

Bonnet h. Pawiniec, rodzina pochodzenia francuskiego, otrzymała szlachectwo w Polsce 1853 r. wraz z herbem Pawiniec. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w roku 1865.
Herb — na tarczy moździerz artyleryjski, po jego bokach: w górze z prawej strony gwiazda, z lewej granat zapalony, u spodu z prawej granat zapalony, z lewej strony gwiazda; na hełmie w koronie łeb z szyją pawia w prawo (Urus.).

Bonisławski

Bonisławski h. Ogończyk, wyszli zapewne ze wsi Bonisław, w gminie i parafii Wieczfnia Kościelna, powiat Mława, woj. mazowieckie.

Borakowski

Borakowski h. Pękosław, rodzina mieszczańska warszawska, pochodząca być może od Borukowskich herbu Junosza. Jan w 1776 r., a Kazimierz, rajca Starej Warszawy, w 1791 r. – otrzymali dyplomy na szlachectwo w Rzeczypospolitej. Jeden z nich otrzymał szlachectwo pruskie 1798 r. Byli właścicielami w 1792 r. dóbr Kurczowa Wieś w ziemi czerskiej. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Wydziale Stanów galicyjskich 1788 r. oraz w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.
Herb — w polu czerwonym łuk biały, na którym położone pięć strzał żeleźcami w górę, nieco w lewo na ukos; na hełmie w koronie pięć piór strusich (Urus.).