Tarczewski h. Tarnawa,
vel Tarczowski, Tarczyński, rodzina podlaska, jej majątkiem gniazdowym
jest wieś Tarcza in. Tarcze w dawnym pow. łukowskim, parafii Zbuczyn
(Krzep.). sobota, 1 kwietnia 2017
Tarczewski
Tarczewski h. Tarnawa,
vel Tarczowski, Tarczyński, rodzina podlaska, jej majątkiem gniazdowym
jest wieś Tarcza in. Tarcze w dawnym pow. łukowskim, parafii Zbuczyn
(Krzep.). Targoński
Targoński h. Kościesza, pierwotnie nosili nazwisko Targoń vel Targonia, ich wsią gniazdową były Targonie w ziemi ciechanowskiej. Niesiecki zna Targoniów w ziemi łomżyńskiej. Wsie Targonie Wielkie, T. Wity i T. Krytuły leżą obecnie w powiecie Białystok, w gminie i parafii Zawady. Piotr Targoń vel Targonia, jako podkomorzy zakroczymski, podpisał dekret mazowiecki przeciwko dysydentom w 1525 r. Kapica Milewski wymienia w ziemi łomżyńskiej licznych Targońskich herbów Grzymała i Ostoja. Targońscy podpisali elekcje 1648 r. z ziemią liwską, 1733 r. z woj. podlaskim i brzeskim litewskim, 1764 r. z ziemią łomżyńską. Targońscy herbu Kościesza zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Genealogia
(osób: 92)
• KAROL Leonard Targoński h. Kościesza (ok. 1785-po 1836), s. Stanisława i Anieli Targońskiej, dziedzic cząstkowy we wsi Targonie Wielkie, obecnie pow. Białystok, gmina i parafia Zawady (MK Zawady); wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862 z herbem Kościesza (Szl. Król.); ż. (1808 Kołaki) Aniela Angela Saniewska (ok. 1790-po 1810), c. Stanisława i Marianny Borkowskiej, dziedziczka we wsi Sanie Dąb, parafia Kołaki Kościelne; ślub w parafii Kołaki Kościelne, pow. Zambrów, woj. podlaskie, miejscowości: Targonie Wielkie, Sanie Dąb (MK Kołaki); dzieci: Stefan.
• MARIANNA Targońska (ok. 1800-po 1835), c. Jakuba i Katarzyny Perkowskiej; ur. Sikory Wojciechowięta, parafia Kobylin Borzymy, obecnie pow. Wysokie Mazowieckie, woj. podlaskie (MK Kobylin Borzymy); m. (1824 Kobylin Borzymy) Jan Kurzyna (ok. 1800-po 1835), s. Macieja i Anieli Garbowskiej, dziedzic cząstkowy we wsi Garbowo Stare, parafia Kobylin Borzymy; ślub w parafii Kobylin Borzymy, miejscowości: Sikory Wojciechowięta, Garbowo Stare (MK Kobylin Borzymy); dzieci: Marianna (ur. 1825 Garbowo), Hilary i Paweł, bliźnięta (ur. 1826 Garbowo), Kajetan (ur. 1829 Garbowo), Felicjanna (ur. 1832 Garbowo), Mateusz (ur. 1835 Garbowo), Krystyna (ur. 1835 Garbowo) – Kurzynowie.
Źródła: Bork. Sp. 457; Elekt. t.1/372, t.2/231; Kap. 414-425; Nies. t.9/8, t.11/435 (Uzup.); Szl. Król.; Żern. t.2/439.
Targowski
Targowski h. Rogala,
w ziemi płockiej, byli też w powiatach łomżyńskim, dobrzyńskim i
czerskim. Wymienia ich Paprocki w Herbarzu 1584 r. oraz Konstytucje
sejmowe 1612 i 1629 r. Jedna gałąź osiadła w Wielkopolsce, pisząc się z
Kaczlina k/ Międzychodu. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w
Królestwie Polskim w latach 1836-1861. Z nich: Paweł, podstarości ciechanowski, w tejże ziemi poborca 1619. Herbarze wymieniają jeszcze Targowskich herbu Lubicz w ziemi chełmskiej.Genealogia
(osób: 56)
• BALBINA Targowska (1801-18 IX 1865), c. Antoniego i Magdaleny Dąbrowskiej; m. (1841 Wszechświęte) Feliks z Lipin Lipiński h. Gozdawa (1810-8 IX 1855), s. Józefa i NN.; zm. lat 45; ślub w par. Wszechświęte, obecnie woj. świętokrzyskie (MK Wszechświęte); dzieci: Adam Antoni Józef Lipiński (1846-1911).
• SAMUEL Targowski z Kaczlina (ok. 1570-1632), s. Jakuba i Katarzyny Wierzchaczewskiej, sekretarz i dworzanin królewski 1612; jeździł jako poseł od króla Zygmunta III do Turcji i Siedmiogrodu; właściciel dóbr Nowawieś w pow. poznańskim, z których dochody przeznaczył na wykup jeńców tatarskich (Nies.; Dw. Teki).
Źródła: Bork. Sp. 457; Dw. Teki; Nies. t.9/9; Szl. Król.; Żern. t.2/440.
Zamieński
niedziela, 26 marca 2017
Umiastowski
Umiastowski h. Roch III (in. Pierzchała), rodzina mazowiecka, pochodząca od średniowiecznego rodu rycerskiego Pierzchałów.
Trębicki
Trębicki h. Prus I, vel Trembicki, Tręmbicki, Trębecki, Trembecki, w Małopolsce, Galicji, na Podlasiu, w ziemi drohickiej i brześciańskiej 1605, 1655. Trembeccy herbu Prus I pisali się, według Niesieckiego, z Łapszowa a wyszli ze wsi Trąbki w woj. krakowskim i mają być jednego pochodzenia z Trembeckimi herbu Brochwicz. „Na wiele linii ten dom podzielony, bo jedni się piszą z Trąbek, drudzy z Łapszowa, inni z Chronowa, inni z Drużkowa, inni z Smarżowy, wszyscy jednak od pierwszego dziedzica Trąbek, w województwie krakowskiem położonych, idą: jedni z nich pieczętują się Brochwiczem, drudzy Prus 1mo, przecież to jedenże dom jest, jako i sami przyznają, i genealogia, którą tu przytaczam, zebrana z ksiąg ziemskich i grodzkich krakowskich, sandeckich i nowomiejskich” (Nies). Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Galicji 1782 r., w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Genealogia
(osób: 24)
• JAN August Trębicki (ok. 1800-1860), s. Macieja i Barbary Gąssowskiej, właściciel dóbr ziemskich we wsi Uziębły, parafia Paprotnia Kościelna, pow. Siedlce, obecnie woj. mazowieckie; wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1860 z herbem Prus I (Szl. Król.); ur. prawd. Trębice, parafia Paprotnia Kościelna, zm. Uziębły, uwagi: wdowiec po Katarzynie Kamieńskiej (MK Paprotnia); ż. (1827 Paprotnia) Katarzyna Kamieńska, Kamińska (ok. 1800-p. 1860), c. Adama i Zofii Kobylińskiej; w aktach także: Kamińska; ślub w parafii Paprotnia, uwagi: ona wdowa, 1v. żona (1820 Paprotnia) Feliksa Uziębły (zm. 1826), s. Antoniego i Moniki Strus vel Struss (MK Paprotnia); dzieci: Konstancja, Marcin, Antoni, Marianna, Szymon, Franciszek, Karol.
• MARIANNA Trębicka (ok. 1830-po 1868), c. Jana Augusta i Katarzyny Kamieńskiej (Kamińskiej); ur. Uziębły, parafia Paprotnia Kościelna, pow. Siedlce, obecnie woj. mazowieckie; ż. (1852 Paprotnia) Józef Kryński (ok. 1825-po 1868), s. Walentego i Marianny Nasiłowskiej, dziedzic cząstkowy we wsi Krynki, parafia Paprotnia Kościelna; ślub w parafii Paprotnia Kościelna, miejscowość: Uziębły (MK Paprotnia); dzieci: Domicela (ur. 1853 Krynki), Jan (ur. 1862 Krynki), Katarzyna (ur. 1864 Krynki), Tekla (ur. 1868 Krynki) – Kryńscy.
Źródła: Bork. Sp. 465; Elekt. t.1/377; Kap. 427; Nies. t.9/110-113; Szl. Król.; Żern. t.2/456.
Trębicki h. Ślepowron,
vel Trembicki, gniazdem rodziny jest ziemia ciechanowska. Nazwisko
wzięła od wsi Trembice in. Trębice w ziemi drohickiej, na Podlasiu,
gdzie osiedliła się już w drugiej połowie XV stulecia. Według Metryki
Litewskiej w 1528 dziedzicami tej wsi byli Jan i Mikołaj Trembiccy. Mają
być jednego pochodzenia z Milanami Milewskimi, a wspólnym ich
protoplastą ma być Wierzbięta, hetman i marszałek mazowiecki 1220. W
XVIII i XIX wieku byli właścicielami m. in. dóbr Dziekanów i Łomna w
gub. warszawskiej, Kurowice w pow. siedleckim, Adamowszczyzna,
Zdzitowie, Żabinek, Krajszczyzna, Linów i Płoszcze k/ Kobrynia w pow.
brzesko-litewskim, Nikitycze w gub. grodzieńskiej, oraz Piekary w gub.
kaliskiej.Koczorowski
Szadokierski
Szadokierski h. Nałęcz
vel Sadokierski, rodzina wielkopolska, w woj. kaliskim i sieradzkim,
pisząca się z Szadokrzyc. Ich wsią gniazdową są Szadokrzyce in.
Sadokrzyce w pow. sierpskim, na której dziedziczyli w 1572. Z nich:
Hieronim (zm. 1660), proboszcz iłżecki, sekretarz królewski, krewny
biskupa krakowskiego Zadzika; jego marmurowy nagrobek w Iłży wystawił Stanisław Trzebicki, kustosz krakowski. Maciej, podstoli podolski 1745. Józef, komornik brzeski kujawski 1787.
Szadokierscy byli właścicielami m. in. dóbr Strzyżewo, Korzeniewo,
Koźlątkowo, Deszna, Szawłowice, Druszkowy w pow. kaliskim, Napruszewo,
Wierzchowiska w gnieźnieńskim.Machowski
Machowski h. Abdank odmienny,
nazwisko wzięli od wsi Machów w pow. tarnobrzeskim, dawniej
sandomierskim, parafia Miechocin. Dziedziczyli tam już w czasach
Długosza. Byli ponadto właścicielami Michocina, Kaimowa, Kiełczyny,
Żorawicy i Swinar w pow. sandomierskim, Jaworznika, Zaborowa i Nowej Wsi
w pilznieńskim.Z nich: Stanisław, wojski sandomierski 1492 i kuchmistrz królowej matki Elżbiety. Sebastian, elektor Jana Kazimierza z woj. czerniechowskiego 1648, pułkownik królewski 1656, starosta włodzimierski 1668, dzielny wojownik przeciw Kozakom i Tatarom.
Herb – odmiana w herbie polega w tym, że nad hełmem w koronie jest pół lwa złotego, trzymającego w łapach łękawicę (znak Abdanków). Dodatek ten do herbu miał otrzymać Mikołaj, gdy przebywał na dworze cesarskim (Papr.).
Czaplicki
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)


