Genealogia Polska 1 Polish Genealogy: Oelsnitz

SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
• Gromadzenie oraz analiza danych
• Dostęp do aktualnej bazy - kontakt
• Gotowe genealogie do wydrukowania w formacie pdf



Materiały do Polskiego Słownika Biograficzno-Genealogicznego

Materials for Polish Biographical and Genealogical Dictionary


czwartek, 19 listopada 2026

Oelsnitz

Olsznic
(herb własny)

Oelsnitz h. własnego, vel (von der, de) Oelsnitz, Oelschnitz, Olsznitz, Olsznic, rodzina pochodzenia niemieckiego, występująca w Prusach Książęcych i w Rzeczypospolitej. W Polsce uzyskała indygenat w 1768 r. Nazwisko zapisywano również jako von der Ölsnitz.

Przedstawiciele rodziny posiadali dobra w okolicach Dąbrówna, Działdowa, Morąga, Nidzicy, Olsztynka i Ostródy.

- WOLF (Wolfgang) von der Oelsnitz (ok. 1582–1628), s. Kwiryna i Katarzyny von Kostitz, dworzanin Zygmunta III-go (PSB t. 23/582).

- ANTONI-Leopold, major 1767 r., podpułkownik 1771 r., ostatnio w dymisji 1773 r. pułkownik wojsk koronnych (Sigil., Kancl.), otrzymał indygenat w 1768 r. jako oberstlejtnant w korpusie kadetów, lecz nazwany jest tylko Antonim Olsznitzem (Vol. Leg.).


• ANTONI Leopold von Oelsnitz h. wł. (ok. 1723–1776), s. Kazimierza Reinholda i Luizy Mühlheim, wnuk Melchiora i Marii Eleonory Mühlheim, oficer armii pruskiej oraz wojsk koronnych Rzeczypospolitej; od 1767 r. w Warszawie, nauczyciel i oficer Akademii Szlacheckiej Korpusu Kadetów; major 1767 r., podpułkownik 1771 r., ostatnio w dymisji 1773 roku pułkownik wojsk koronnych; otrzymał indygenat w 1768 r. jako oberstlejtnant w korpusie kadetów, lecz nazwany jest tylko Antonim Olsznitz; autor pracy „O bagażach wojska w polu będącego”; zm. zapewne w Warszawie (Urus.; Vol. Leg.; Sigil., Kancl.; K. Łopatecki, „Antoni Leopold Oelsnitz. O bagażach wojska w polu będącego”, Oświęcim 2014; idem, „Działalność naukowa Antoniego Leopolda Oelsnitza prowadzona w Szkole Rycerskiej”, 2016); ż. NN. (ok. 1730–po 1776); według przytoczonego dokumentu z 1794 r. wdowa: 1) otrzymywała 6 dukatów miesięcznej pensji; 2) zachowała mieszkanie w Szkole Rycerskiej; 3) przekazała szkole książki i rękopisy męża.


Źródła: PSB t. 23/582; Urus. t. 12/258; T. Gajl, Herbarz polski online. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz