Górecki h. Dołęga, vel Gorecki, byli m.in. w Wielkopolsce, zaś pochodzą według Paprockiego, spod Szadku, w woj. sieradzkim, gdzie rzeczywiście wieś Górka się znajduje (Bon.). Pisali się m.in. z Rzuchowa, w pow. lipnowskim, i z Galewic, w pow. wieluńskim.
Włodek z Górki ma 1424 r. sprawę w Sieradzu. Piotr z Górki Górecki procesuje 1450 r. Kobierzyckiego, a 1451 r. nabył część Otoka (Gr. Sieradz.). Zaliczają do tego domu Rocha Góreckiego, posiadacza Wierzbowiec na Podolu 1565 r. (Jabł.). Syn Rocha, Stanisław, rotmistrz królewski i dziedzic Wierzbowiec, poległ przy zdobyciu Smoleńska.
Piotr Górecki 1575 r., Tomasz 1640 r., w ziemi chełmskiej. Michał Stanisław, pisarz grodzki chełmski i Wojciech Antoni podpisali z ziemię chełmską obiór Augusta II-go 1697 r.
Bartłomiej, łowczy sieradzki, przeniósł się na Litwę, gdzie nabył dobra, w pow. słonimskim i wołkowyskim i spisał testament 1584 r. Jego potomkowie wywiedli się ze szlachectwa w końcu XVIII wieku w Witebsku (Herb. Witebski). Bernard 1770 r., a Ignacy 1776 r., regenci ziemscy nowogrodzcy. Walenty, skarbnik lidzki 1777 r., a podstarości 1787 r., w końcu wojski wileński 1791 r.
Goreccy herbu Dołęga wylegitymowali się ze szlachectwa 1797 r. w Wydziale Stanów we Lwowie, zaś w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862.
Genealogia
(osób: 73)
• HELENA Gorecka h. Dołęga (1861-1884), c. Tadeusza i Marii Heleny Mickiewicz h. Poraj odm., wnuczka Adama Mickiewicza; poch. na terenie kościoła parafialnego w Krzywosądzy (PSB t. 8/305; Wikipedia); m. Józef Modliński (ok. 1855-po 1884), dziedzic dóbr Krzywosądza, na Kujawach.
• TADEUSZ Gorecki h. Dołęga (1824-31 I 1868), s. Antoniego i Weroniki Eydziatowicz, malarz; ż. (7 XI 1857 Paryż) Maria Helena Mickiewicz h. Poraj odm. (7 IX 1835-26 XI 1922), c. Adama i Celiny Szymanowskiej h. Młodzian, tłumaczka i autorka wspomnień, działaczka filantropijna; ukończyła kurs dla guwernantek 1855 r.; była autorką tłumaczeń na język francuski i książki „Wspomnienie o Adamie Mickiewiczu, opowiedziane najmłodszemu bratu”; ur. Paryż, Francja, zm. tamże, poch. Cm. Montmorency (PSB t. 8/305; Wikipedia); dzieci: Jerzy, Ludwik, Celina, Helena, Adam.
Źródła: Bon. t. 6/241-242; Bork. Sp. 105; Dw. Teki (Regesty); Nies.; Pap.; Szl. Król.; Urus. t. 4/270-271; Żych.
Górecki h. Dryja, vel Gorecki, w Wielkopolsce, w dawnym woj. kaliskim. Pisali się z Górki Milesznej (dziś Targowej), w pow. pyzdrskim, której części około 1515 r. nabyli Poraici i z niej także zaczęli się pisać.
Źródła: Bon. t. 6/242-243; Bork. Spis 105; Urus. t. 4/271.
Górecki h. Jastrzębiec, vel Gorecki, byli w woj. sandomierskim, na Podolu i Ukrainie, a wyszli ze wsi Górki, w pow. gostyńskim, parafia Białotarsk. Stanowią zapewne jedną rodzinę z Góreckimi herbu Szeliga.
Jan Górecki wydał 1544 r. córkę Jadwigę za Marcina Babskiego, a po jej śmierci, wraz z synami: Wojciechem i Bartłomiejem i córką Dorotą, żoną Sebastiana Sądka z Łążku, kwituje Babskich ze zwrotu posagu 1555 r. (Gr. Gostyń.). Maciej rozgranicza dobra swe Górki od Zawady Piekarskiego 1565 r. (Gr. Gostyń.). Wojciech, dziedzic części Gulewa pod Białotarskiem (Białotarczkiem) 1566 r. (Paw.).
Aleksander Michał, Andrzej Mikołaj, Hilary, Jan i Wojciech podpisali elekcję 1697 r. z woj. lubelskim. Wojciech Aleksander, syn Aleksego, dziedzic Mniszewa i Mniszewka, w pow. zakroczymskim 1664 r.
Jan, poborca zakroczymski 1713 r. Stanisław Michał, wiceregent 1697 r., pisarz grodzki, podstarości i sędzia grodzki chełmski, deputat na Trybunał koronny 1714 r. Władysław, burgrabia grodzki gostyński 1723 r., żonaty z Marianną Hejdebrekówną (Ejdebrek). Wojciech Antoni, komornik graniczny chełmski 1713 r. Felicjanna, żona Jana Mirosławskiego 1727 r. (Zap. Gr. Kruszw.). Stanisław, dziedzic dóbr Jawornica, w woj. ruskim 1731 r. Ignacy, subdelegat chełmski 1742 r.
Góreccy (Goreccy) herbu Jastrzębiec wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862, oraz przed Deputacją Wywodową wileńską 1820 r. Zostali także zapisani do ksiąg szlachty ówczesnej guberni podolskiej w latach 1846-1853.
Genealogia
(osób: 24)
• JÓZEF Górecki h. Jastrzębiec? (ok. 1827-po 1854), s. Karola i Marianny Zakrzewskiej; zamieszkały w parafii Gostynin, pow. Gostynin (MK Gostynin); ż. (1854 Gostynin) Józefa Skrzynecka (ok. 1829-po 1854), c. Marcina i Agnieszki Jarosińskiej; ślub w parafii Gostynin, miejscowość: Gostynin, uwagi: on kawaler lat 27, ona panna lat 25 (MK Gostynin).
• MAGDALENA Gorecka h. Jastrzębiec? (ok. 1810-po 1826), c. Jana i Małgorzaty Frej (Frey, Frei); zamieszkała w parafii Białotarsk, pow. Gostynin (MK Białotarsk); m. (2 IV 1826 Białotarsk) Kazimierz Wiliński (ok. 1803-po 1826), s. Bartłomieja i Franciszki NN.; w aktach także: Wileński; ślub w parafii Białotarsk, pow. Gostynin, uwagi: on kawaler lat 23, ona panna lat 16 (MK Białotarsk).
Źródła: Bon. t. 6/243-244, 248; Nies.; Sęcz.; Urus. t. 4/271-272.
Górecki h. Poraj, vel Gorecki, w Wielkopolsce i woj. sieradzkim. Pisali się z Milesznej Górki (dziś Targowa Górka, pow. Września).
Jan Poraj z Bierzglina (Bierzgliński), Wrześni i Jankowa, bratanek Bodzanty, biskupa krakowskiego, kasztelan śremski 1362 r., kaliski 1367 r., skupił znaczną część Milesznej Górki od jej dawnych dziedziców, Góreckich herbu Dryja, i pisał się odtąd najczęściej z Górki. W 1363 r. nabył obok leżące Mysłki za 150 grzywien. Dobra te przekazał trzem swoim synom: Bodzancie, kustoszowi poznańskiemu, Bogufałowi i Dobiesławowi.
Ci synowie dali początek rodzinom Jankowskich, Nidomskich i Góreckich. W latach 1390-1400 wszyscy trzej bracia mają częste sprawy w Pyzdrach, pisząc się Góreckimi z Górki (Leksz.). Potomkowie ich dziedziczyli wspólnie z Dryjami Góreckimi na tych dobrach i trudno jest dociec, który ze spotykanych Góreckich do którego rodu należał (Bon.).
Andrzej Górecki, dziedzic części Milesznej Górki i Mysłek 1578 r. (Paw.). Zachariasz, dworzanin Łaskiego, wojewody sieradzkiego, 1576 r. Ambroży 1618 r., Jan 1671 r., dziedzice części Milesznej Górki. Adam, Jan i Marcin pisali się z ziemią zakroczymską, na elekcję Augusta II-go 1697 r.
Spotykamy też, o ile z legitymacji szlacheckich sądzić można, Poraitów Góreckich na Mazowszu, w ziemi warszawskiej, czerskiej i zakroczymskiej (Bon.).
Góreccy herbu Poraj wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862.
Genealogia
(osób: 50)
• JÓZEF Tomasz Kazimierz Napoleon Górecki z Milesznej Górki h. Poraj (27 II 1804-p. 11 XII 1893), s. Kazimierza i Tekli Strzałkowskiej, obywatel miasta Piotrków Trybunalski; wylegitymował się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym 1847 r., z herbem Poraj; ur. Obrytka in. Obrydka, Piotrków Trybunalski, parafia św. Jakuba (Urus.; MK Piotrków Trybunalski: św. Jakub); ż. (1835 Warszawa) Petronela Karolina Wojciechowska h. Jelita (30 VI 1813-11 XII 1893), c. Ignacego Jana z Dukli, urzędnika Królestwa Kongresowego, i Karoliny Wojciechowskiej h. Jelita; ur. Brzeziny, zm. Bęczkowice, lat 80; w aktach także: Karolina Wojciechowska; ślub w parafii św. Andrzeja, w Warszawie (MK Warszawa: św. Andrzej); dzieci: Maria, Ignacy, Anastazja.
• MARIA Anastazja Górecka z Milesznej Górki h. Poraj (2 X 1836-po 1870), c. Józefa Tomasza i Petroneli Karoliny Wojciechowskiej h. Jelita; ur. Obrytka (Obrydka, Obrudka), parafia św. Jakuba, w Piotrkowie, pow. Piotrków Trybunalski; w aktach także: Anastazja Marianna Górecka (MK Piotrków Trybunalski: św. Jakub); m. (1856 Sulejów) Walenty Makólski h. Gryf (ok. 1826-po 1870), s. Franciszka i Franciszki Jackowskiej, właściciel dóbr Przerąb (Przeręb), parafia Rzejowice, pow. Radomsko, 1861; w aktach także: Mokólski, Mokulski (MK Rzejowice); ślub w parafii Sulejów, pow. Piotrków Trybunalski, miejscowość: Łęczno (MK Sulejów); dzieci: Anastazja, Tadeusz, Zygmunt – Makólscy.
Źródła: Bon. t. 6/244-245; Bork. Spis 105; Dw. Teki (Regesty); Szl. Król.; Urus. t. 4/272.
Górecki h. Sokola, vel Gorecki, z Górki Kociałkowej in. Kościałkowej, w pow. gnieźnieńskim.
Maciej Górecki kwitował Sannickiego z Sannik 1497 r. Inny Maciej, sekretarz królewski, otrzymał 1548 r. konsens królewski, na wykupienie starostwa pobiedziskiego z rąk Opalińskich. Następnie chorąży poznański, został pisarzem polnym koronnym 1554 r.
Stanisław i Piotr, właściciele Górki 1580 r., a Elżbieta Górecka – Sannik, w pow. gnieźnieńskim (Paw.).
Źródła: Bon. t. 6/245-246; Bork. Spis 105; Dw. Teki (Regesty); Urus. t. 4/272.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz