
Okińczyc h. Aksak (in. Kara, Obrona), oraz h. Przyjaciel, vel Okieńczyc, rodzina pochodzenia tatarskiego, w W. Ks. Litewskim. Pisano ich także Okieńczyc.
SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
• Gromadzenie oraz analiza danych
• Dostęp do aktualnej bazy - kontakt
• Gotowe genealogie do wydrukowania w formacie pdf

Okińczyc h. Aksak (in. Kara, Obrona), oraz h. Przyjaciel, vel Okieńczyc, rodzina pochodzenia tatarskiego, w W. Ks. Litewskim. Pisano ich także Okieńczyc.
Okołów h. Topór, oraz h. własnego, vel Okołow, stara rodzina w W. Ks. Litewskim. Mieli używać przydomku Starża. Według Uruskiego, niektórzy z nich pisali się Okołowicz. W aktach występują także z przydomkiem Kułak (Kułłak). Zdaje się, że ich pierwotnym nazwiskiem było „Około” i że są jednego pochodzenia z Około-Kułakami.
Okorski h. Pierzchała (in. Roch II), vel Okórski, Okurski, rodzina pochodzenia ruskiego na Wołyniu. Pisali się z Okorska.
Okrasiński h. Strzemię odm. (in. herb własny), vel Okrasimski, w W. Ks. Litewskim, w pow. wołkowyskim.
Okrąglicki h. Doliwa, vel Okręglicki, Okręglecki, w południowym Mazowszu, pisali się z Okrąglicy (Okręglicy) i Kamienia w ziemi czerskiej. Niektórzy z nich już w XVI i XVII wieku osiedlili się w woj. bełskim i brzeskim litewskim.

Oksztul h. Ślepowron, oraz h. Oksza, vel Okstul, Oxtul, na Podlasiu, w ziemi bielskiej, następnie również w W. Ks. Litewskim.

Okulicz h. Oksza, vel Okulicz-Kozaryn, w W. Ks. Litewskim, gdzie używali przydomku Kozaryn. Jedna ich linia osiedliła się w Wielkopolsce.
Okuszko h. Radwan, vel Radwan-Okuszko, na Litwie i Białej Rusi, w woj. wileńskim. Pisali się także Okuszkiewicz, przynajmniej niektórzy z nich używali przydomku Boski.