Roszkowski h. Łodzia, vel Górka-Roszkowski, w Wielkopolsce, gałąź słynnej rodziny Górków herbu Łodzia.
Nazwisko wzięli od wsi Roszki w pow. kościańskim. Z nich: 1 kasztelan w latach 1587 — 1613.
Roszkowski h. Ogończyk, vel Ruszkowski, rodzina kujawska, licznie rozrodzona, pisała się z Roszków. Są jednego pochodzenia z Trzebuchowskimi, którzy też pisali się „de Roszki”.
Wyszli może ze wsi Roszki w pow. nieszawskim, dzisiaj Ruszki w woj. kujawsko-pomorskim, pow. radziejowskim, gminie Osięciny. Jednakże, ich pierwotne gniazdo mogło znajdować się w pow. konińskim.
Niektórzy w XVII wieku przenieśli się do woj. krakowskiego. Według dawnych herbarzy, jedna gałąź już w XV stuleciu osiedliła się na Podlasiu, gdzie założyła kilka osad o nazwie Roszki. Zamieszkana przez drobną szlachtę okolica szlachecka Roszki w pow. mazowieckim, gminie Sokoły, parafii Płonka, w XVI wieku należała do ziemi bielskiej, a składające ją wsie wspominane są w dokumentach z lat 1545-1548 (Gloger, Ziemia bielska). W 1827 r. istniały Roszki Bieńki, R. Chrzczony, R. Leśne, R. Sączki albo Saczki, R. Włodki, R. Woczki, R. Ziemaki, R. Rochale, R. Trojany, mające łącznie ok. 600 mieszkańców (SGKP).
Roszkowscy używali różnych przydomków, m. in. Bunia, Buś, Chmiel, Daniś, Julianiuk, Kopa, Kopeć, Kowalik, Koźlak, Marianik, Mucha, Nogaj, Pazio, Paź, Pozny, Pućko, Szczesiuk, Ślusarz, Ulian, Wołowic.
Roszkowscy herbu Ogończyk wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862.
Genealogia(osób: 136)
• ANNA Aniela Roszkowska h. Ogończyk (ok. 1805-po 1825), c. Jana i Justyny Czachowskiej; ur. Gąski, parafia Tarczyn, obecnie woj. mazowieckie; m. (8 V 1825 Tarczyn) Ludwik Kombert (ok. 1800-po 1825), s. Józefa i Rozalii NN.; ślub w parafii Tarczyn, miejscowość Gąski (MK Tarczyn); dzieci: Helena Julianna Kombert (ur. 1827 Grójec) (MK Grójec).
• JAN Nepomucen Roszkowski h. Ogończyk (ok. 1781-19 VIII 1853), s. Stanisława i 1ż. Konstancji Skiwskiej, urzędnik, wiceregent sądów grodzkich w Kobryniu; ukończył nauki w szkołach lubieszowskich u księży Pijarów, skończył 2 lata kursów na Uniw. Wileńskim; po sprzedaniu majątku rodzinnego matki Skiwy na Podlasiu, zarządca majątku Turzysk, pow. Kowel, należącego do hr. Moszyńskich; zm. Szepetyn, poch. Krzemieniec, na Wołyniu (MK Krzemieniec); ż. (ok. 1820) Izabela Kobylańska (ok. 1800-1852); zm. Szepetyn, poch. Krzemieniec; dzieci: Feliks, Konstanty, Aleksander, Mikołaj, Józef , Tekla, Kamila, Ludwika, Leonilda, Marceli, Feliksa.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz