Lemański

Lemański h. Bukowczyk, otrzymali szlachectwo w Polsce w 1790 r.

Nazwisko Lemański utworzono od niemieckiego Leman (Lehmann, Lehman, Lejman etc.). Ich protoplaści, podobno przybysze z Saksonii w czasach Augusta II-go, mieszkali w wielkopolskim Buku i byli piwowarami. Z nich Walenty, syn Jana, spolszczył nazwisko na Lemański. 

Józef Lemański, kapitan 9-go pułku piechoty wojsk koronnych, nobilitowany na sejmie 1790 r. Dyplom z herbem nazwanym Bukowczyk, wydano mu 29 III 1794 r. (Herb. Król. Pol.). 

Lemańscy herbu Bukowczyk wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862.

Herb — w polu błękitnym pół szachownicy biało-czerwonej, na niej ramię zbrojne szablą; w koronie chorągiew biała rozpuszczona w lewo, o dwóch końcach, na niej litera L czerwona.

Inna rodzina Lemańskich wyszła zapewne ze wsi Leman, w ziemi łomżyńskiej, w parafii Kolno. Jest też wieś Lemany, w parafii Pniewo, pow. pułtusk. 

Jeszcze inne wsie tej nazwy (Lemany, niem. Lehmanen, dok. Lemann) powstały na prusko-Iuterskich Mazurach, w dawnym pow. jańborskim, obecnie pow. Pisz, woj. warmińsko-mazurskie, a także koło Szczytna, w pow. szczycieńskim. Zostały założone i były trzymane przez osadników polskich. 

Przywilej lokacyjny tej pierwszej (zwanej także Bagińskie), nie zachował się. Komtur baldzki Zygfryd Mach von Schwarzburg nadaje 1471 r. Piotrowi Lemanowi (Pioter Leheman) i Piotrowi Zagrobowi (Pioter Sagrobo) część zwaną Bagińskie na prawie magdeburskim (10 włók) wolnych od dziesięcin i tłoki we wsi Lemany (Kętrz., Ludność polska w Prusiech, s. 430).

Genealogia 
(osób: 63)

• ANTONINA Elżbieta Lemańska h. Bukowczyk (20 X 1786-1878), c. Józefa i Magdaleny Zaleskiej (Zalewskiej, błędnie Żukowskiej); ur. Skierniewice, chrz. 1786, uwagi: status ojca, kapitan wojsk koronnych, „Generos.”, zm. bezdzietnie (Bon.; MK Skierniewice); m. (3 XI 1803 Warszawa) Karol Barthel (ok. 1780-po 1810); w aktach także: Barthl; ślub w parafii św. Katarzyny, w Służewie, miejscowość: Służewiec (MK Warszawa-Służew: św. Katarzyna).

• JÓZEF Gabriel Lemański h. Bukowczyk (27 III 1741-5 IX 1824), s. Walentego i Reginy Szubert, kapitan 9. pułku piechoty wojsk koronnych 1790; otrzymał szlachectwo na sejmie 1790 r., dyplom z herbem nazwanym Bukowczyk, wydano mu 29 III 1794 r.; zamieszkały 1791 r. Poświętne, parafia Wiskitki, obecnie pow. Żyrardów; ur. Buk, pow. Poznań, zm. Warszawa (Form.; Bon.; Herb. Król. Pols.; MK Wiskitki); ż. (2 XII 1784 Wiskitki) Magdalena Zaleska (29 VI 1761-7 IX 1832), c. Jana i Marianny Krasuskiej; ur. Czerwona Niwa, zm. Warszawa, lat 68, wdowa; w aktach także: Zalewska, błędnie: Żukowska (MK Warszawa: św. Andrzej); ślub w parafii Wiskitki, obecnie pow. Żyrardów, miejscowość: Wiskitki, świadkowie: Grzegorz Chomentowski vel Homontowski i Marcin Czapski (MK Wiskitki); dzieci: Franciszek, Benedykt, Ludwik, Józefa, Antonina, Kunegunda.

Źródła: Bon. t. 14/75-76; Dw. Teki (Monografie); Nies. t. 11/267; Ostr.; Pawl.; Urus. t. 8/328-329; M. Formanowicz, Lemańscy herbu Bukowczyk, Środa Wlkp. 2019; Wikipedia: 1.