Rejtan h. Rejtan (herb własny), vel Reytan, Reyten, Reithein, pierwotnie Reuten, rodzina pochodzenia niemieckiego w W. Ks. Litewskim.
Rejtan h. Rejtan (herb własny), vel Reytan, Reyten, Reithein, pierwotnie Reuten, rodzina pochodzenia niemieckiego w W. Ks. Litewskim.
Rodziewicz h. Łuk (in. Łuk napięty), vel Rodzewicz, Rudziewicz, Radziewicz, jedna z najbardziej rozrodzonych rodzin na Litwie. Pierwotnie pisani Rodiewicz, Rodewicz. Licznie zamieszkiwali w zaścianku Rodziewicze koło Holszan, pow. Oszmiana.
Rogieński h. Rogala, vel Rogiński, na Mazowszu, w dawnym woj. płockim. Wyszli ze wsi Rogienice, w parafii Bonisław, obecnie pow. Sierpc.
Rohr h. Rohr (in. Rarowski, herb własny), vel de Rohr, Rhor, Ror, stara rodzina śląska, posiadała w XVI stuleciu rozległe majątki na Górnym Śląsku. Niektórzy z nich zmienili nazwisko na Rarowski.
Rojecki h. Trzaska, na Podlasiu, w pow. brańskim, skąd przenieśli się w inne strony kraju. W czasach Niesieckiego byli m.in. w woj. krakowskim. Ich pierwotnym nazwiskiem jest być może Rojek.
Romanowicz h. Lubicz, w W. Ks. Litewskim, wywodzą się zapewne z bojarów żmudzkich wymienianych w dokumentach z XVI wieku. Romanowiczowie na Białej Rusi mieli przydomki Scybut i Piastun.
Roszkiewicz h. Gozdawa odm. (in. Gozdawa III), otrzymali nobilitację w Rzeczypospolitej w 1775 r. Herbarze wymieniają ponadto Roszkiewiczów herbów: Łodzia i Wadwicz.

Rożniatowski h. Ostoja, vel Roszniatowski, rodzina sieradzka, osiedlona m.in. w Wielkopolsce. Pisali się z Rożniatowic i z położonej w pobliżu, wsi Ostoja. Pisali się także z Dobrzynic, w woj. krakowskim 1570 r. Na Rusi byli także Rożniatowscy herbu Sas.
Rożniecki h. Rola, vel Roźniecki, na Kujawach. Wyszli z nieistniejącej już wsi Rożnięcice (Rożnieczyce, Rożnięczyce, Rożniecice), w dawnym pow. przedeckim, parafia Przedecz, obecnie pow. Koło. Wieś ta jest mylnie utożsamiana z istniejącą dzisiaj wsią Rożniaty.
Rukowicz h. Hipocentaurus (in. Hippocentaurus), vel Rukiewicz, w księstwie żmudzkim. Mieli przydomek Dowmunt (Dowmont) i mają być jednego pochodzenia z książęcą rodziną Siesickich.
Rupejko h. Junosza, vel Rupeyko, Rópejko, Ropejko, Ropeyko, pierwotnie na Żmudzi, później także w innych województwach W. Ks. Litewskiego. Czasem używali patronimicznej formy nazwiska – Rupejkowicz (Rupeykowicz).

Ruszczyński h. Lis, vel Ruszczeński, Ruściński, na Mazowszu, w ziemi liwskiej. Pisali się z Ruszczyn. Według współczesnych opracowań, ci Ruszczyńscy mają być herbu Prawdzic.
Rymaszewski h. Pobóg, vel Remieszewski, Remiszewski, na Podlasiu, skąd przenieśli się do W. Ks. Litewskiego. Mieli przydomek Remiesz, który miał być ich pierwotnym nazwiskiem.
Rynarzewski h. Prawdzic, w Wielkopolsce, pisani także Rynaszewski, Rynaczewski (ale chyba błędnie). Nazwisko wzięli od swych dóbr dziedzicznych, Rynarzewo, w dawnym pow. kcyńskim, obecnie pow. Nakło. Są jednego pochodzenia z Witosławskimi i Latalskimi. Są także Rynarzewscy z przydomkiem von Bahr w Wielkopolsce.

Rywocki h. własnego, vel Rywacki, na Mazowszu i Podlasiu, na ziemiach pruskich i na Litwie, w woj. brzeskim litewskim. Używali także herbów: Prus I, Prus II (odm.), oraz Prus III (odm.) oraz przydomku Polenc.
Rzepnicki h. Białynia, na Podlasiu, skąd rozeszli się po różnych województwach. Są na Lubelszczyźnie, Litwie, Wołyniu i Kijowszczyźnie. Niektórzy osiedlili się także w Wielkopolsce – o ile nie pomylono ich tutaj z Rzepeckimi tego herbu.
Rzepny h. Suchekomnaty, vel Żepny, także Rzepka, później Rzepnicki, na Podlasiu, w ziemi bielskiej, oraz w woj. lubelskim.
Rzesiński h. Jastrzębiec, vel Rzeszyński, na Mazowszu, skąd rozproszyli się po całym kraju. W XIX wieku spotykamy ich także w Małopolsce.

Rzodkiewicz h. Sas, vel Rzadkiewicz, Rodkiewicz, Radkiewicz, w dawnym woj. rawskim, obecnie pow. Zgierz.
Bukojemski h. Nałęcz, a właściwie h. Pietyróg (in. Pietyrog, Pietyroch), rodzina wołyńska, w pow. łuckim. Pisali się z Bukojma.
Bystram h. Tarnawa, vel Bistram, Bistrom, małopolska rodzina szlachecka, później osiedlona na ziemiach pruskich, na Podlasiu, a w XVII i XVIII wieku także na Litwie i w Inflantach (Kurlandii). Pisali się z Radlina, w pow. lubelskim. Jedna linia posiadała dziedziczny tytuł baronów. Od posiadanych majątków przyjmowali nazwiska odmiejscowe, jak Radliński, Stryjeński i Zajączkowski.

Jelita
Cielmowski h. Wczele, oraz h. Jelita, vel Czelmowski, Cielimowski, rzadko Cielemowski, w Wielkopolsce, ich siedzibą była wieś Cielmowo (Czelmowo) in. Cielimowo, w pow. gnieźnieńskim, w parafii Gurowo.
Czachórski h. Abdank (in. Habdank), oraz h. Korab, vel Czachorski, Czahorski, Czachurski, Czahurski etc., szlachta wielkopolska, w woj. kaliskim. Osiedlili się m.in. w woj. bełskim, wołyńskim i kijowskim.
Długoborski h. Topór (in. Pałuka), są zapewne odgałęzieniem wielkopolskiego rodu Pałuków, zaś pisali się z Długoborza, w ziemi łomżyńskiej. Byli także w Wielkopolsce, w woj. łęczyckim i na Litwie.
Domiechowski h. Prawdzic, w woj. sieradzkim i kaliskim, pisali się z Domiechowic. Widzimy ich później m.in. na Rusi Czerwonej.
Donimirski h. Brochwicz odm. (in. Brochwicz III), vel Donimierski, rodzina pomorska, pisali się m.in. z Buchwałdu. W XIX wieku położyli wielkie zasługi na polu narodowym i ekonomicznym na Powiślu, w ówczesnych Prusach (Bon.). Jedna ich gałąź osiadła w Wielkopolsce.

Faliński h. Sas, właściwie Faleński, czasem Falęcki, pisali się z Falenicy, w ziemi czerskiej, do której mieli przybyć z woj. ruskiego (Bon.).
Gilewski h. Kotwicz, vel Gilowski, ze Śląska i Małopolski, osiedleni m.in. na ziemiach pruskich i na Litwie.
Górecki h. Dołęga, vel Gorecki, byli m.in. w Wielkopolsce, zaś pochodzą według Paprockiego, spod Szadku, w woj. sieradzkim, gdzie rzeczywiście wieś Górka się znajduje (Bon.). Pisali się m.in. z Rzuchowa, w pow. lipnowskim, i z Galewic, w pow. wieluńskim.

Iłowiecki h. Ostoja, vel Ostoja-Iłowiecki, Iłłowiecki, rodzina wielkopolska, pisali się z Iłowca w pow. kościańskim (Bon.). Pisali się także z Morki.
Jakubowicz h. Jakubowicz II (in. herb własny, Junosza odm.), vel Jakubowicz-Paschalis, rodzina pochodzenia ormiańskiego, nobilitowana w Rzeczyspospolitej 1790 r. Używali przydomku Paschalis.
Kieniewicz h. Rawicz, vel Kiniewicz, w W. Ks. Litewskim, m.in. w woj. nowogrodzkim oraz w pow. mozyrskim.

Klimkiewicz h. Przyjaciel (odm.), na Podlasiu, w ziemi mielnickiej, następnie na Rusi Czerwonej.