Piotuch h. Prus III, a także h. Prus III odm. (in. Kublicki, Piotuch, Pietuch, herb własny), vel Piottuch, Pietuch, P.-Kublicki, na Litwie i Białej Rusi, pisali się także Pietuch. Używali zarówno herbu Prus III, jak i jego odmiany nazywanej Kublicki (Piotuch, Pietuch).
Według Uruskiego, jedni z nich mieli przydomek Kublicki, inni Łabanowski, tych drugich jednak i herb nazywa się Łabanowski. Byli przecież i tacy, którzy nie dodawali przydomku do swego nazwiska.
Jan, syn Macieja, bojar wołkowyski i Fedor, bojar połocki, wzmiankowani w Metryce Litewskiej 1528 r. Michał-Kazimierz, podczaszy rzeczycki, jeden z najbardziej aktywnych w konfederacji przeciw Sapiehom 1698-1701. Antoni, pisarz grodzki 1775 r., a Dominik, regent ziemski w 1781 r. wiłkomierscy.
Potuchowie byli właścicielami dóbr Hermaniszki i Bijejki, w gub. kowieńskiej, 1882 r.
Potuchowie herbu Prus (III) wylegitymowali się ze szlachectwa 1836 r., zostali zapisani do ksiąg szlachty ówczesnej guberni kowieńskiej.
W XV i XVI wieku zamieszkiwali na terenie Korony, w woj. sandomierskim i sieradzkim, Piotuchowie używający herbów: Jelita i Nieczuja.
Źródła: Bon. t. 13/71-75; Bork. Spis 317; Urus. t. 14/40-41; T. Gajl, Herbarz polski online; Wikipedia.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz